De wereld van morgen....

„Wat zal de toekomst mij brengen? Is er voor mij nog wel toekomst? Velen in deze wereld zeggen: er is geen toekomst meer. Pluk de dag maar. Want wat zal het morgen zijn? Eén druk op de knop en alles is weg En toch wil ik je zo vanmiddag niet naar huis laten gaan. Als je met die vragen in je hart loopt, heb ik een boodschap voor je. Er is toekomst! De mens heeft niet het laatste woord. Want Christus heeft gezegd: Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde.”

Bemoedigende woorden aan het eind van het eerste jongerenkongres van onze Jeugdbond. We hebben samen nagedacht over „de wereld van morgen". Veel is op ons afgekomen. Bijna beangstigend. Geen science fiction, maar pure realiteit. Daarom vormen deze bemoedigende woorden zo'n treffend slot van dit geslaagde (of is het beter om te zeggen: gezegende? !) jongerenkongres. Niet de mens die zo machtig lijkt, maar de almachtige God heeft het laatste woord.

Reakties

Op zo'n dag in ons jeugdland kom je heel wat vrienden en bekenden tegen. Een aantal reakties van jongeren:

Joke: Fantastisch! "k Vind het heel nuttig.

Arry: Heel goed. Je ziet datje niet meer buiten bepaalde dingen kunt. 't Is goed om je op de gevaren te bezinnen. Maarten: Fijn datje naast het praktische deel het bezinnende element hebt. Linda: Je ogen gaan open voor de dingen waar velen nog niets mee te maken hebben, maar die voor iedereen in de toekomst gaan spelen.

Joke: Geweldig, datje samen met anderen, die ook naar Gods Woord willen leven, je mening kunt vormen en toetsen. Jan: Schitterend. Je leert hoe je er tegenover moet staan.

Pia: Voor mij een aanzet om me te gaan bezinnen.

Anke: Vooral in kombinatie met de voorafgaande distriktsbijeenkomst heb je er wat aan.

Gerdien: Fijn! Niet alleen vanwege het kontakt met anderen (net als op de

bondsdag), maar ook door het gekozen onderwerp.

Han: Heel zinvol. Vooral door de gekozen opzet, zodat je zelf ook aktief bezig bent.

En hoe denken bondsbestuursleden over dit eerste kongres?

De voorzitter van de Jeugdbond: 't Is belangrijk dat jongeren zich aan de hand van de Schrift bezinnen op vragen die ook van buiten op hen af komen.

Kees, ook lid van het bondsbestuur: 'k Ervaar het als positief, 't Biedt een stuk toerusting voor onze jongeren. Uit de opkomst blijkt, dat het jongeren aanspreekt.

Ook het deputaatschap jeugdzorg (dat inmiddels een veel langere naam heeft gekregen) was uiteraard vertegenwoordigd. Een deputaat: Het kongres is voor onze jongeren van veel belang, 't Gaat om de toekomst waar met name de jongeren mee te maken krijgen. En dan is het zo belangrijk om ondanks alles onze identiteit te behouden.

Wel in, niet van de wereld

Om ongeveer 10.30 uur kan ds. J. Driessen ruim 750 jongeren welkom heten in de jaarbeurskongreszaal in Utrecht. In zijn openingswoord wijst de voorzitter van de Jeugdbond erop, dat we leven in de tijd, waarin de wederkomst van Christus aanstaande is. De Schrift zegt dat de eindtijd een donkere tijd zal zijn. Is er in deze tijd nog wel toekomst voor ons? Als we hier het verloren paradijs zoeken, zullen we teleurgesteld uitkomen. Want de gedaante van deze wereld gaat voorbij. Er zal dan ook alleen toekomst zijn als de zaligmakende genade Gods haar kracht heeft doen gelden in ons leven. (Daar is tijdens de distriktsbijeenkomsten, die aan dit kongres zijn voorafgegaan, over gesproken.)

Door die genade krijgt de Heere de hoogste plaats in ons hart en leven. Dat betekent niet dat we de wereld ontvluchten. Dat mag niet en dat kan zelfs niet. Echter, wel in, maar niet van de wereld. Zo moeten we de roeping vervullen op de plaats waar de Heere ons gesteld heeft.

Om er een lichtend licht en een zoutend zout te zijn. Dat is niet eenvoudig. Zeker niet naarmate het eind van de wereld steeds dichterbij komt. Dan kan het wel eens erg moeilijk voor ons worden, omdat we meer en meer alleen zullen komen te staan. Dat geeft strijd. Dat vraagt zelfverloochening. Maar toch: wees er niet te bang voor. Want ook nu is waar: die met ons zijn, zijn meer dan die tegen ons zijn. Het is onmogelijk om in eigen kracht staande te blijven in deze wereld. Het zal alleen kunnen in de kracht van de zaligmakende genade Gods. Wie van deze wereld alles of zelfs maar iets verwacht, zal teleurgesteld en bedrogen uitkomen. Er is alleen maar toekomst voor het volk dat God vreest. De Heere leidt Zijn gemeente dwars door de wereld van morgen naar de eeuwige toekomst. Voor ons moet het de grote vraag zijn: behoor ik al tot die Kerk? Want dan alleen is er toekomst voor ons.

Het komputertijdperk

Prof. dr. ir. J. Blaauwendraad uit Gouda (hoogleraar aan de T.H. in Delft) neemt ons in zijn voordracht mee in de wereld van vandaag en die van morgen. In onze post-christelijke tijd wordt de samenleving gestuurd door wetenschap en techniek. De kennis heeft een hoge vlucht genomen. De wetenschap (denk aan de wiskunde) wordt in dienst van de techniek gesteld. Daardoor worden er zulke grote stappen vooruit gemaakt. Je zult niet geloven hoeveel uren komputertijd, ingewikkelde mechanica en wiskundige berekeningen aan een eenvoudig koffiezetapparaat ten grondslag liggen

In de Bijbel wordt de techniek enerzijds positief gewaardeerd. Denk maar aan de bouw van de ark. Maar we vinden aan de andere kant ook een brallende Lamech, die zich op de techniek beroemt en daarmee los van God omgaat.

We leven nu in het komputertijdperk. Komputers worden voor allerlei doeleinden gebruikt. De ontwikkeling staat niet stil. Straks is steminvoer mogelijk. Dan vertellen we gewoon aan de komputer wat we willen. En de toekomstige robot zal ook kunnen , , zien" en „voelen". Het is een ontwikkeling, waarop we geen greep hebben. Het enige dat we kunnen doen. is volgen. Anders zullen onze ingenieursburo's over een x-aantal jaren worden weggedrukt door amerikaanse buro's. Dit alles zal konsekwenties hebben. Een aantal beroepen verdwijnt, terwijl er nieuwe beroepen ontstaan. De rol van deskundigen zal versterkt worden. Een gevaar is dat bij een steeds kleiner aantal specialisten steeds meer belangrijke kennis opgeslagen zal zijn.

Hoe we er ook over denken (en bezin je er vandaag op, graag, sta bewust in deze maatschappij!), toeschouwers worden niet geduld! We moeten nuchter zijn. maar wel het evenwicht bewaren. Bezinning is dringend nodig. We moeten proberen de goede balans te vinden tussen het vreemdeling zijn en het in deze tijd staan.

De automatisering brengt een stuk permanente werkloosheid met zich mee. Nu verdwijnt het routinewerk voor de lager betaalden. Straks volgt het middenkader. De overheid heeft een taak in deze en ook het christelijk onderwijs. De komputer op school wordt ook onder ons een vertrouwd verschijnsel. Op z'n hoogst mag de Van Lodensteinschool er 5 jaar later mee beginnen dan „de Driestar" (hilariteit in de zaal).... je lacht, 'k bedoel het, denk ik, positiever dan je denkt. Ook in het onderwijs zal het goede evenwicht moeten worden gevonden. Enerzijds: we staan in deze tijd. Anderzijds: we hebben Gods Woord als hoogste norm.

Na deze lezing (door j.w.a. Mauritz gekenschetst als „boeiend, informatief, interessant en af en toe ook humoristisch") zingen we enkele verzen van ps. 119. De samenzang wordt vandaag door „organist" Dick van Luttikhuizen begeleid op de piano.

Jouw keuze in de wereld van morgen

Ir. B. J. van der Vlies, Tweede Kamerlid voor de S.G.P., neemt het meer bezinnende gedeelte voor z'n rekening. Als jongere sta je op de drempel van het leven. Daar waan je jezelf althans. Het leven: een uitdaging. Lot stond ook eenmaal op zo'n drempel. Hij zag vooral aan wat voor ogen was. Hij sloeg z'n tent op tot aan Sodom toe. En, hoewel niet zo bedoeld, kwam Lot ook tot in Sodom. Het kwaad zat niet zo zeer in Sodom en Gomorra zelf, in de wetenschapsbeoefening en de kuituur. Nee, maar de mannen van Sodom waren boos en grote zondaars. Het kwaad steekt dus niet in het ding. maar in de gebruiker ervan! Wij mogen deze aarde als Gods schepping gebruiken. We moeten deze bouwen èn bewaren. We zullen echter ook vreemdeling moeten zijn. Dat vreemdelingschap krijgt geen gestalte door in je eigen land een ander pakkie aan te trekken. Het gaat om de binnenkant.

Wetenschap en techniek zijn door God ons gegeven en vaak ook door God gezegend. Maar door gebruik en toepassing door de mens kan de zegen omslaan in vloek. Het zit niet in de hamer, maar in de hand! Er zijn onmiskenbaar goede toepassingen mogelijk, maar er zijn ook kwalijke zijden aan de toenemende automatisering. Een stuk ontmenselijking, verkilling en verharding, misbruik (door inbreuk op de privacy, spionage, grensoverschrijding bij vraagstukken van leven en dood, enz.). De heer Van der Vlies noemt ook het televisiebezit en - gebruik. Zeker, er is een informatieve kant. Maar is er ook een verstrooiende, een amusementskant. En wel via één kanaal. Denk ook aan de video en de huiskomputer. Het gevaar van drempelverlaging en vervaging is groot. Waar komt het op aan? Op ons doen en denken erover. De schijn is er, dat de komputer alles tot in perfektie kan en kan voorspellen. Maar hoe verhoudt zich dat tot de bijbelse notie dat slechts één wenk van Gods hand nodig is om een zaak geheel te keren? In plaats van minder, krijgen we meer verantwoordelijkheid. Waar zetten we de komputer bij in? Welke betekenis heeft 'ie voor ons? Is het doel, middel of hulpmiddel? De komputer is er hooguit als ondersteuning, als hulpmiddel. Hij heeft geen zorg, geen gevoel, geen pijn, geen angst, geen hoop en geen liefde. Het is en blijft een dood ding!

Nogmaals: het gaat niet om het ding, maar om de gebruiker ervan. Denk eens aan Abram, die getuige was van de keuze van Lot. Abram sloeg evenals Lot tenten op, namelijk in de buurt van Hebron. Wat was het onderscheid? Abram bouwde daar de Heere een altaar. Als je biddend gebruik maakt van zo'n altaar, zal dat bewaren voor en beschermen tegen misbruik en ontsporing. Ook bij het gebruik van de informatica en het leven in de informatiemaatschappij.

Workshops

Nadat dr. P. C. Oele, lid van het deputaatschap, de morgenbijeenkomst met gebed heeft besloten, gaan we in groepen de workshops bezoeken.

In de workshop van het Reformatorisch Dagblad krijgen we een diaserie te zien. Het thema is: wat is jouw keuze in de wereld van morgen? We worden gekon-

fronteerd met, zoals het wordt aangekondigd, de realiteit met betrekking tot de media binnen onze reformatorische gezindte. We horen en zien eerst hoe de nieuwsverspreiding zich heeft ontwikkeld. Vanaf de bijbelse tijd tot nu toe. Ook wordt de verwarde tijd geschetst waarin wij leven. Het R.D. probeert hierbij richting aan te geven. Er wordt een vergelijking getrokken met de wachter in het boek Ezechiël. Er zijn in onze reformatorische gezindte 120.000 gezinnen (verontruste gereformeerden niet meegeteld). Hoe komt het dat nog geen 50.000 gezinnen verantwoorde lektuur in huis hebben (Het R.D. heeft ± 49.000 abonnees.) Voorlichting of reklame? ? (N.B. Om misverstanden te voorkomen: 'k lees zelf het R.D. ook en doe dat zelfs graag, zij het niet zonder een kritisch oog.) Je kijkt overigens wel vreemd op als je hoort, dat 13% van „ons soort mensen" De Telegraaf of het A.D. leest. En dat 12% zelfs Panorama of de Nieuwe Revue in huis heeft. Als verteld wordt, dat 18% lid is van Veronica of de Tros, ga ik twijfelen. Zijn deze cijfers wel juist? 't Is toch bijna niet te geloven?

In de workshop van onze Jeugdbond wordt verteld hoe het onderwerp „automatisering" op de j.v. kan worden behandeld. Hoe werkje met het Mivo-boekje „De wereld van morgen" op de jeugdvereniging? Hoe kun je op de vereniging duidelijk maken wat een komputer is? In kort bestek wordt een handreiking gegeven over de presentatie van het onderwerp, terwijl ook ingegaan wordt op de verwerking na de pauze. Naast het bespreken van vragen zal het maken van stellingen best lukken op de vereniging. De opdracht om door middel van foto's (bij het bondsbureau verkrijgbaar) het onderwerp te bespreken lijkt me trouwens ook wel het proberen waard.

In de workshop van Baan Automatisering B.V. zien we wat met komputers kan worden gedaan, 'k Ervaar hier wel, dat komputerspelletjes verslavend kunnen werken... Een spelletje „galgje" per komputer is bijzonder aardig. Als de komputer dan ook de vraag stelt of je nog een keer wilt spelen, druk je al gauw de J(a) in.... Ook op de informatiemarkt in de hal van de kongreszaal is het tussen de bedrijven door een drukte van belang. Een negental instellingen (o.a. de jeugdbond, de zending, de VBOK en de Bond tegen het vloeken) hebben er een standplaats ingenomen. En natuurlijk is het ook een goede plaats om een praatje te maken met vrienden en bekenden.

Forumbespreking

Onder leiding van j.w.a. Mauritz gaat een forum zich over verscheidene vragen buigen. In het forum hebben de heren Baan (van Baan Automatisering), Braai (van het R.D.), Kareis (automatiseringsdeskundige), Seldenrijk (ook betrokken bij deze materie)

en Van der Vlies zitting. Verschillende „kongresgangers" maken gebruik van de mogelijkheid om mondeling te interrumperen of vragen te stellen. Hier slechts enkele moment-opnames van de bespreking.

Uit een aantal vragen spreekt een stuk angst. Moeten we geen afstand nemen? De forumleden kunnen zich deze angst wel voorstellen. We zullen waakzaam moeten zijn, maar we kunnen ons niet afzijdig houden.

Ook met huiskomputers moeten we voorzichtig zijn. Geadviseerd wordt om niet zo'n ding in huis te halen als het niet nodig is. Het kan voor beroep of opleiding nodig

zijn, maar we moeten er zeker niet één voor amusement nemen. Tijdens de forumbespreking komt herhaaldelijk naar voren, dat we ons niet kunnen onttrekken aan deze ontwikkelingen. We moeten mee. Stel je eens voor, dat we als reformatorisch volksdeel geweigerd hadden van de boekdrukkunst gebruik te maken

Dat „Daniël" goed wordt gelezen, blijkt wel uit de vraag of de aanschaf van een komputer voor het kerkelijk bureau wel goed is. We zullen mee moeten. We zijn ten aanzien van de landbouwmechanisatie toch ook niet aan de kant blijven staan? We zullen een stuk nuchterheid moeten betrachten. Maar we mogen en moeten zeker ook onze zorg hebben ten aanzien van de ethische aspekten.

Christus heeft alle macht

„Eens was ik een vreemd'ling voor God en mijn hart." Voordat ds. Van der Heiden het kongres met ons besluit, zingen we de eerste drie verzen van dit bekende lied van M'Cheyne.

Ds. Van der Heiden mag ons vanuit het Woord van God doorgeven, dat aan Christus alle macht is gegeven in hemel en op aarde. Er zijn veel machten in de wereld van vandaag. Machten die ons bedreigen. Maar we mogen weten, dat al die machten aan Christus onderworpen zijn. Zeg, ken jij die macht van Christus in je leven al? Heeft die macht jouw harde hart al doen smelten? Heb jij het al van God verloren? Is die macht in jouw leven al een aangebeden macht geworden? Gods volk zal die heerlijke macht tot in alle eeuwigheid aanbidden. En zul jij daar dan ook bij zijn?

Na het dankgebed klinken de laatste vier koupletten van „het wachtwoord der hervormers" door de zaal. „Nu reis ik getroost onder 't heiligend kruis naar 't erfgoed daarboven in 't vaderlijk huis.." Geen angst meer, zelfs niet in het komputertijdperk, want: „Mijn Jezus geleidt mij door d' aardse woestijn." En dan klimt als vanzelf de bede op in het hart: „Heere God, geef dat het geen „lippentaal" mag zijn, maar dat dit voor ons allen waar mag zijn of worden. Alleen uit genade om Jezus' wil. Amen.”

Vol indrukken van „de wereld van morgen" verlaten we de kongreszaal. Maar — zo geeft de pianist ons nog mee — „wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heeren hand.... neem mijn hand in Uwe handen en geleid mij als een kind.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen