JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Verslapping?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Verslapping?

4 minuten leestijd

Een jonge vriend schrijft of het als ambtsdrager niet nodig is erg voorzichtig te zijn met opmerkingen, woorden of vragen betreffende het geestelijk leven. Iedereen heeft weieens een indruk van de ernst van het leven en de noodzaak van bekering. Dit kan dan wel de wedergeboorte zijn, doch het behoeft niet. Soms kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat heel de Gereformeerde gezindte een beetje verslapt op dit punt. aldus deze jonge schrijver.

Een brief dus die geschreven is vanuit de verontrusting over verslapping. Een verontrusting die onder meer gaat over het feit dat ambtsdragers in de gereformeerde gezindte mogelijk wat al te haastig de handen opleggen en iemand tot wedergeboren verklaren. Ik weet dat ik me nu wat sterk uitdruk, maar doe dat terwille van de duidelijkheid.

Het zal ons duidelijk zijn dat geen enkele ambtsdrager iemand wedergeboren, iemand zalig kan verklaren. Dat zou wel erg rooms zijn.

Natuurlijk hebben ambtsdragers wel de taak om te spreken over en te vragen naar het geestelijk leven. Op huisbezoek hebben zowel ambtsdragers als gemeenteleden samen te zoeken en te luisteren naar wat Gods Woord zegt over wedergeboorte en bekering. En dat Woord wijst ons in alle duidelijkheid aan waar het in ons leven omgaat. Wat de zin van ons leven is. Namelijk dat wij ons moeten bekeren. En dan is er natuurlijk blijdschap bij ons als ambtsdragers als we iemand ontmoeten die met die vragen van geloof en bekering worstelt. In alle liefde mag en behoort dan gewezen te worden op Christus, als de enige Troost, beide in leven en sterven. En oordelen? Dat mogen ambstdragers niet (te gauw) doen. Niet in positieve zin, maar ook niet in negatieve zin. Ik denk aan een voorbereidingspreek van wijlen ds. Chr. van Dam. Hij vermaant daarin de ambtsdragers om iemand die voor 't eerst aan het avondmaal is geweest niet te gauw te veroordelen.

Het zou te ver voeren om in te gaan op de vraag waaruit de wedergeboorte en bekering bestaat. Graag verwijs ik daarvoor naar de heel duidelijke beschrijving in de , , Redelijke Godsdienst" van W. d Brakel, deel I, hfdst. 31. Lees dit eens rustig door. J zult daar veel aan hebben.

En wat die verslapping betreft? Er is inderdaad verslapping. Ik denk aan de levensstijl onder ons. Ik denk ook aan het ontbreken van de huisgodsdienstoefening. Nog onlangs las ik weer het artikel , , Aspekten van het gemeenteleven" van de hand van ds. Hofman in, , 'k Zal gedenken". Een bijzonder mooi artikel, waarin het over al deze zaken gaat en waarvan we helaas moeten toestemmen dat we ontzettend veel kwijt zijn, waar onze vaderen ons we! in voorgingen. En waar ik vooral ook een verslapping zie, dat is op het terrein van de onderlinge liefde.

Als voorbeeld kijken u-e naar de gemeente van Korinthe. Wat een gaven des Geestes werden daarin aangetroffen, 'k Zal eens wat noemen: postolische gaven (o.a. van Paulus), profetische gaven, leraars, krachten, behulpsels, regeergaven, in-tongenspreken, gezondmakingen, wijsheid, kennis, geloof, onderscheiding der geesten enz. (zie 1 Kor 12 : 8-10 en 28). Wat had het daar in Korinthe een rijk leven kunnen zijn. Maar helaas, één gave ontbrak teveel en werd niet begeerd als GA VE!

De wederzijdse toegenegenheid des harten! De gemeenschapsoefening. Het omgaan met elkaar als broeders. Er was hooghartigheid. Er was niet het dienen van elkaar maar elkaar, , in de gaten houden". De liefde als GA VE ontbrak in Korinthe. En als de liefde ontbreekt, ontstaan er „pilaarheiligen", die elk vanuit zijn eigen ivoren torentje neerzien, zonder gemeenschap met elkaar te begeren of te hebben. Zie het maar in Korinthe. De liefde ging ontbreken, er kwam, , oorlog" tussen de, , hand" en de, , voet" en het, , oog", die alle drie erg waardevol zijn, maar slechts in onderling verband „opdat geen tweedracht in het lichaam zij, maar de leden voor elkander gelijke zorg zouden dragen". 1 Kor. 12 : 25. Liggen hierin ook geen lessen voor ons, voor jou en mij? Moeten we niet erg verontrust zijn over de verslapping op al deze terreinen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 oktober 1984

Daniel | 32 Pagina's

Verslapping?

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 oktober 1984

Daniel | 32 Pagina's