Vormingsdagen vrijwilligsters projekt jeugdwerkloosheid

Introduktie

De advertentie waarin jongeren zonder werk werden opgeroepen om vrijwilligerswerk in een bejaardencentrum te gaan doen, heeft heel wat reakties opgeleverd. Tientallen jongeren schreven ons een brief om in aanmerking te komen voor dit vrijwilligerswerk. Nadat er heel wat sollicitatiegesprekken hadden plaatsgevonden, konden er dertien vrijwilligers geplaatst worden. Voordat zij zouden starten met het vrijwilligerswerk vond er eerst een bijeenkomst plaats in , , De Berenbos" te Nunspeet. Deze bijeenkomst, die drie dagen duurde, stond in het teken van „De leefwereld van de oudere mens”.

Twee deelneemsters. Geertje Westerink en Els Jobse. geven hieronder een weergave van deze bijeenkomst.

Dinsdagmorgen 25 september druppelden de vrijwilligsters tussen tien en elf uur binnen. Ze kwamen uit het oosten en het westen, zowel uit Middelburg als Den Helder en Rijssen.

Eerste dag

Om de dertien vrijwilligsters op te vangen en te begeleiden waren die morgen aanwezig: Barry van der Schoot, Johan de Jong en de heer J. H. Mauritz.

Na de opening van deze bijeenkomst werd een kennismakingsspel gedaan, waarna het ijs al snel gebroken was. Om half een werd gezamenlijk de tafel gedekt. Iedereen had trek gekregen, vooral diegenen die een lange reis hadden gemaakt.

’s Middags hield de heer Kazen, direkteur van het bejaardencentrum „Uitzicht" in Vlaardingen, een inleiding. De titel hiervan luidde: „Hoe zit een bejaardencentrum organisatorisch in elkaar? " Dit was een leerzame inleiding, vooral omdat nog bijna niemand in een bejaardencentrum had gewerkt. De heer Kazen stelde als eerste dat bejaardenzorg samenwerken is. Samenwerken met allerlei instanties en personen zoals maatschappelijk werk, wijkverpleging, geestelijke hulp, huisarts, vrijwilliger enzovoort. Al deze instanties en personen moeten op elkaar ingespeeld zijn en samenwerken. Wanneer er een niet werkt, staat alles stil. Ook werd besproken wanneer iemand in een bejaardencentrum kan gaan wonen en wat de overgang voor de bejaarde kan betekenen.

Na deze inleiding werd er gelegenheid gegeven om vragen over dit onderwerp te stellen. Om half zes was er een heerlijke

warme maaltijd. Alleen de afwasploeg kwam er wat minder gunstig af dan 's middags. Na de afwas werd er in groepjes voorbereid op het bezoek aan het bejaardencentrum ..De Hullen" in Oldebroek dat de volgende morgen zou plaatsvinden. Er werden vragen opgesteld die achtereenvolgens aan de direkteur. een kok, een bejaardenhelpster en enkele bejaarden zouden worden gesteld. Na de koffie werd er een diaklankbeeld vertoond over de bejaarden en de bejaardencentra waar de vrijwilligsters zullen gaan werken. Na de avondsluiting werd er door de meesten nog een avondwandeling gemaakt.

Tweede dag

Na een laat op gang gekomen doch verkwikkende slaap werd de volgende morgen ontbeten. Toen Ed van Heil aangekomen was om de leiding te versterken en voor voldoende vervoer te zorgen, werd er koers gezet naar het bejaardencentrum ..De Hullen". De direk-• teur, de heer Van Oostende, verwelkomde de vrijwilligsters in de hal waarna in de ontspanningszaal koffie werd gedronken. Na een korte uitleg over het reilen en zeilen van het bejaardencentrum, gaf de direkteur een rondleiding door het huis. Hierna werd de groep in kleine groepjes verdeeld om een gesprekje te voeren met bejaarden zelf of met een personeelslid. Na afloop was er voor iedereen nog een lekkere kop soep.

Vol van de vele indrukken die we opgedaan hadden in het bejaardenhuis „De Hullen", keerden we terug naar ons verblijfsoord. Daar konden we onze honger stillen. Tijdens de broodmaaltijd hadden we elkaar veel te vertellen over de belevenissen van die morgen.

Na de maaltijd begonnen we vol goede moed aan de afwas die met z"n allen zo gepiept was. zodat we nog ruim de tijd hadden om wat voor ons zelf te doen. Sommigen gingen een eindje lopen of wat winkelen in Nunspeet. De heer Maarseveen, ex-direkteur van het bejaardencentrum „Uitzicht" te Vlaardingen, kwam ons iets vertellen over: „Het omgaan met de oudere mens". Het is nogal een verschil of je 20 of 80 jaar bent. Oudere mensen hebben vaak moeite met de hedendaagse normen en opvattingen. De oude mens moet veel verliezen: verlies van familie en kennissen, verlies van lichamelijke kracht enzovoorts. Ook kwam ter sprake wat de oude mens zoal meegemaakt kan hebben voordat de beslissing wordt genomen om naar een bejaardencentrum te gaan. Bijvoorbeeld: het idee dat daar op alle

handelingen wordt gelet en een brok zelfstandigheid gemist wordt. Een ander probleem dat je vaak bij oude mensen tegenkomt, is de eenzaamheid.

Het kan een positieve ervaring zijn om met oude mensen te praten, omdat ze al zoveel hebben meegemaakt. Als je oude mensen gaat helpen, maakt het een groot verschil of je dit nu moét doen of wilt doen. Hierbij speelt ook het vertrouwen een grote rol. Probeer samen het goede voor de bewoner van het bejaardencentrum te zoeken. Eén verkeerde handeling kan veel narigheid veroorzaken.

Na het onderwerp hebben we nog gediskussieerd over de stelling: „Bejaarden hebben meer verleden dan toekomst? " Ondertussen werd er koffie geschonken. Om ongeveer half zes stond ons een heerlijke warme maaltijd te wachten. Na het eten hadden we een nabespreking van het bezoek aan het bejaardencentrum „De Hullen”.

Het was erg leuk om van iedereen te horen wat zij die morgen allemaal hadden ervaren. Na de bespreking werd er een film over de Zuiderzee gedraaid. Om ongeveer half elf hadden we de avondsluiting. Hierna hebben we nog een aantal liederen gezongen. Sommigen zochten hierna hun bed op. maar de meesten bleven nog wat napraten.

Derde dag

De volgende morgen stonden we om ongeveer acht uur op, wat voor de één meer problemen gaf dan voor de ander. Om half negen zat iedereen kant en klaar aan het ontbijt. Na de maaltijd konden we nog wat voor ons zelf doen zoals de tassen inpakken.

Om ongeveer tien uur kwam dominee B. van der Heiden ons iets vertellen over „Het gesprek met de bejaarde". Tijdens het gesprek en bij het betonen van barmhartigheid aan de bejaarde, moet het hart gevoeld worden. De dominee verwees ons hierbij naar de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Het gesprek is een vorm van hulpverlening. We moeten de oude mensen helpen en dienen met ons hart. Oud worden is een zegen, maar oud zijn valt niet mee. Het betekent dat men zeer afhankelijk is van anderen en dat er vereenzaming op kan treden. Vereenzaming ten opzichte van de tijd; men kan moeilijker met de trend van de tijd mee. Ook een vereenzaming ten opzichte van de kerk: men kan niet meer zo zelfstandig naar de kerk, een gevolg hiervan is dat ze minder in de kerk komen en zo de gemeente ontgroeien. Door de vereenzaming wordt de wereld voor de bejaarde kleiner. Maar wat is het dan groot om te kunnen zeggen: „Eenzaam maar met God gemeenzaam”.

De dominee las ons Prediker 12 voor, waar het beeld van de bejaarde in de Bijbel wordt getekend. Iedere bejaarde heeft z'n eigen zorgen zoals zorgen over zijn toekomst en de zorg over de dood (wat is zijn toekomst? ). In het gesprek is luisteren heel belangrijk. Luisteren is meer dan horen alleen. Het betekent dat je de situatie probeert in te voelen. Kleine dingen kunnen soms grote zorgen voor hen zijn. Helpen is vaak makkelijker dan geholpen worden. Want geholpen worden wordt vaak ervaren als een teken van zwakte. Aan het tonen van medelijden heeft men geen behoefte als de liefde de basis niet is. En als er liefde tot God is, kun je je naaste pas echt liefde geven. Na het onderwerp was er weer gelegenheid tot het

stellen van vragen. Eén van de vragen die gesteld werden, ging over euthanasie. Hier hopen we nog op één van de vormingsdagen bij stil te staan.

Om half één was er een warme maaltijd. Na de maaltijd en de afwas, kwamen we weer bij elkaar om te evalueren over deze driedaagse bijeenkomst. In deze drie dagen hebben we het allemaal heel erg naar onze zin gehad. Op D.V. 12 oktober hopen we weer bij elkaar te komen in Woerden. Op deze dag hopen we dan stil te staan bij het onderwerp „Solliciteren en sollicitatiegesprek". Om ongeveer drie uur hadden we de afsluiting van onze bijeenkomst. De heer Mauritz besloot met gebed en we zongen als slot nog psalm 147 vers 6. Vol van de opgedane indrukken en de gezellige, fijne dagen gingen we allen weer huiswaarts, vol enthousiasme om met ons werk te gaan beginnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen