Komputerspelletjes, mag dat?

De meesten van jullie zullen het wel eens (of misschien heel vaak) gedaan hebben: proberen binnen een bepaalde tijd een record aantal ballen door je zeehond te laten opvangen of zoveel mogelijk schepen te torpederen met je onderzeeër. Nee. niet in 't echt natuurlijk, maar met een komputerspelletje. Je hebt vast wel eens zo'n machientje in handen gehad of misschien, op school of ergens anders, zelfs wel achter een echte komputer met televisiescherm gezeten. En spannend is het, zeker in het begin. Je raakt helemaal in vervoering en je kunt gewoon niet stoppen. Vragen die mensen om je heen stellen hoor je niet eens of kap je met een snauw af. Zo verging het mij tenminste.

Tja, en nu denk je misschien al: o heden, er is weer eens iets dat niet mag. Ter geruststelling: Ik ga echt niet zeggen dat je je komputerspelletjes maar in de vuilnisbak moet gooien. Af en toe heeft ieder mens het nodig om eens even ingespannen bezig te zijn om energie af te reageren. Dat is een manier van inspanning om je te ontspannen. Zo kan het heerlijk zijn om tussen het maken van je huiswerk voor engels en dat voor wiskunde even een spelletje op de komputer tc doen. Net zoiets als even achter de piano kruipen en een razendsnelle mars eruit trommelen of een partijtje tafeltennis.

Maar het wordt natuurlijk wel anders als je een hele avond op je kamer moet zitten, omdat ze beneden gek worden van het gepiep dat jij konstant produceert met je missers en treffers opje komputerspel. Het leven bestaat uit meer dan naar school gaan en leren, jazeker: maar het leven bestaat ook uit meer dan komputerspelletjes en wat voor dingen dan ook waar je heel erg in op gaat. Op het moment lijken echter heel wat jongens en meisjes bijna voor hun komputerspelletje te leven. Gewoon een soort verslaving! Vaak hoor ik zeggen: , , Ja, ik weet dat het uiteindelijk er om gaat datje in God gelooft en je leven in Zijn dienst stelt, maar dat kan ik toch zelf niet en ik heb geen zin om daar steeds aan te denken en nergens aan mee te mogen doen’.

Ik ben blij dat ik je dan toch iets anders mag vertellen tegenover deze uitvlucht. Het is waar dat het het belangrijkste is dat we in dc Heere God geloven en alles in ons leven in Zijn hand geven. Dat geloof hebben we ook inderdaad niet van onszelf, maar de Heere wil het iedereen die er om vraagt zomaar voor niets geven! Hij staat ieder moment klaar. Zolang je leeft, roept Hij je. En Hij zegt Zelf: , , Klopt, en u zal opengedaan worden". Maar het is geen vrijblijvend roepen, nee. Hij eist ook geloof van je. , , Wie niet geloofd zal hebben, zal verdoemd worden!" Zo duidelijk staat het in de Bijbel. Nee. vanuit onszelf kunnen we niet geloven. Maar ook dat weet de Heere en daarom wil Hij het ons geven. Maar dan moetje er wel om vragen. En nietje tijd alleen vullen met dingen die uiteindelijk van geen waarde zijn. Iemand die in God gelooft, kan zich best een keer bezig houden met een spelletje, ook met een komputerspelletje. maar die zal er geen slaaf van worden. Die zal zijn tijd. als het goed is. zó gebruiken, dat hij aan het eind van de dag alles voor de Heere kan neerleggen en Hem kan danken voor alle (ook dc aardse) gaven die hij die dag ontving (naast het vragen om vergeving voor alles wat hij toch weer verkeerd gedaan heeft). Dat betekent

niet datje maar klakkeloos alle dingen die er op aarde zijn als gave van God mag gebruiken. Ik betwijfel of je een spelletje waarbij achter elkaar mensenlevens worden omgebracht (zeg nu niet: 't is toch maar een spelletje) zo positief moet zien. In ieder geval hebben psychologen ontdekt dat jonge mensen die veel met geweld en agressie te maken hebben in boeken, spelletjes en t.v., ook in werkelijkheid veel agressiever worden.

Als je komputerspelletje er bovendien toe leidt datje niet meer metje ouders, broers, zussen en vrienden kunt praten, dan kunje je afvragen of er nog iets overblijft van naastenliefde (het eerste gebod van de tweede tafel van de Wet is dat over liefde tot je ouders). Denk ook eens aan alle leraren, die inplaats van oplettende leerlingen alleen maar gepiep om zich heen hebben!

Je kunt voor jezelf best wel bepalen of je een beetje verslaafd bent aan komputerspelletjes. Spreek dan vanaf nu je doorzettingsvermogen en zelfdiscipline aan en besluit tot niet meer dan vijf keer per dag een spelletje op een plaats en moment dat niemand er last van heeft. Eens kijken ofje dan na een paar weken niet van je „verslaving" af bent.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen