NIET AL ZUCHTENDE, MAAR MET BLIJDSCHAP.....

Dubbel gehandicapte en autistische kinderen op vakantie!

Vakantie 1984; voor de meesten al weer voorbij. Ook voor onze kinderen, zoals we hen noemen, die wij eén week mochten verzorgen. Onze kinderen meervoudig gehandicapt of autistisch (in zichzelf gekeerd).

Hoe was het? Dit is één van de vragen die op je afkomen na zo'n week. Andere vragen luiden: Wat doe je zoal? Waarom ga je mee als staflid? Genieten de kinderen wel? Om te proberen u daarvan een indruk te geven, wil ik u in gedachten meenemen naar de vakantieweek die wij mochten houden in , , de Duiventil'' te Nunspeet van 28 juli t/m 4 augustus.

Zaterdag 28 juli; het begin van de vakantie.

Het is rond elf uur wanneer uit alle delen van het land de stafleden aankomen. Nadat we samen begonnen zijn met het nadenken over hoe God David riep tot zijn taak, het vragen om Gods zegen over deze vakantieweek, het vragen om kracht en wijsheid, het zingen van „Waar liefde woont gebiedt de Heer' Zijn zegen", wordt de laatste informatiegegeven door de kernstaf. Om twee uur gaan de stafleden (23) zich installeren in „de Duiventil". Dan is het al spoedig half vier: zie, daar komen dc eerste van onze kinderen al aan. Voor velen een „blij weerzien", voor de nieuwe stafleden: „een eerste ontmoeting”.

Met onze kinderen — 20 in totaal — en hun ouders wordt thee gedronken, een praatje gemaakt en de slaapkamer bekeken. Nadat de ouders vertrokken zijn. hebben we om half zes de warme maaltijd. Voor de „nieuwelingen", zowel van de kinderen als de stafleden, is het even wennen; voor de meesten lijkt het wel of er een jaar wegvalt. Na de maaltijd zingen we nog met elkaar, dan is het voor de meeste kinderen bedtijd.

Door de stafleden wordt de avond gevuld met een kennismakingsspel. praten en zingen. Na stafbespreking en avondsluiting is het ook bedtijd voor hen. De nachtwacht wordt een goede nacht toegewenst.

Zondag: zeven uur opstaan. Op de gangen verzamelen. Voor we beginnen met het aankleden gaan we eerst zingen. Zo worden iedere morgen onze kinderen gewekt: al zingende. Deze morgen met: „Laat ons de rustdag wijden, met psalmen tot Gods eer....". Na het eten gaan we lopend naar de kerk. De koster heeft reeds plaatsen gereserveerd. In de kerk mogen we luisteren naar wat de Heere tot ons te zeggen heeft. Het ging deze morgen over de bezetene van Gadara. Bidden wij ook, hetzij met woorden of met daden, of de Heere van ons wil gaan zoals de Gadarenen of verlangen wij, evenals de verloste man, juist Zijn nabijheid? Voor de tweede dienst op deze zondag komt ds. L. Blok naar , , de Duiventil". Samen met de andere groep, verstandelijk gehandicapte jongens en meisjes, die in het gebouw naast ons verblijft, luisteren we naar de geschiedenis van ..de tocht van het volk Israël door de woestijn". Wanneer dc dominee wijst op de oorzaak van de straf die het volk kreeg: de zonde, en zo wijst op de zonde van ons. barst één van de kinderen in snikken uit. Wat gaat er om in haar hart? Het was een indrukwekkend samenzijn.

Maandag: Deze dag naar de dierentuin in Amersfoort. Met z'n allen gaan we de bus in. Wanneer enkele mededelingen door de mikrofoon gedaan zijn roept Cornell: „Mag ik ook praten door de mikrofoon? Ja? En dan moeten jullie klappen hé? " Het blijft niet bij praten; zingen is het volgende. Ook Douwe wil graag een toespraak houden: jongens en meisjes, zegt hij, en nu Zo verloopt, ieder genietend op zijn wijs. de reis. In de dierentuin was het ook bijzonder fijn. Adriaan heeft hier de bijbelvertelling gehouden over David als schaapherder, 's Avonds kwam Piet Jansen op bezoek, om te vertellen over zijn bezoek aan Nigeria. Ook liet hij ons daar veel van zien.

Dinsdag: 's Morgens met de hele groep een prachtige speurtocht door het bos, die Evelien en Klazien voor ons hadden uitgezet, 's Middags kwam dc fotograaf om ons op de foto te zetten, 's Avonds hadden we de ouders uitgenodigd en belangstellenden. Eén van de ouders hield voor ons een inleiding over „ambivalentie" (tegenstrijdige gevoelens). Elk mens kent

deze, maar wat moeilijk is het om die onder woorden te brengen. Het ging onze gastspreekster, mevr. Smit, bijzonder goed af. We hoorden van de gevoelens, van de strijd die ouders van gehandicapte kinderen kunnen hebben, maar ook van Gods onmisbare hulp. Het was een bijzonder fijne avond.

Tot zover enkele indrukken. De ruimte ontbreekt mij om te schrijven over de boottocht, het pannekoeken eten, het bezoek aan het diorama (allerlei dieren die opgezet zijn) en nog zoveel meer. Wat is het geweldig om de kinderen te zien genieten: hetzij door hun lach. door hun woord, door hun blik, door hun zingen, door hun daad, door het geneurie of het in de handen klappen. Wat groot om te mogen ervaren dat de Heere Zijn zegen geeft over dit werk. Zowel voor de kinderen als voor de stafleden. Niet dank-. . ww. zij ons, maar ondanks ons. Wat een wonder: het is dankzij Hem die gezegd heeft: , , Laat de kinderen tot Mij komen en verhindert ze niet". Na zo'n week ben je als staflid vermoeid, maar meer nog: verwonderd. Zo'n week is verrijkend en heeft vaak ver reikende gevolgen. Het is een voorrecht eraan mee te mogen werken. Het gebeurt dan ook niet al zuchtende, maar met blijdschap! De Heere heeft al vele malen betoond in deze week die we samen weer mochten beleven van ons af te weten. Daarom ook: Hem alleen zij alle lof, dank en eer.

Teunis Rijneveld

DE HUISHOUDELIJKE VERGADERING

Op D.V dinsdag 2 oktober a.s. hopen we afgevaardigden van al onze aangesloten verenigingen te ontmoeten op de Huishoudelijke vergadering van onze Bond. De plaats van vergaderen is de kerk in Utrecht, ingang Bergstraat 54; aanvang 10 uur.

De morgenvergadering is bestemd voor de gewone huishoudelijke zaken: bestuursverkiezing en bespreking van de jaarverslagen. Ook hopen we dan afscheid te nemen van mevr. G. Uijl-Groenendijk te Vlissingen, die na tien aktieve dienstjaren tot onze spijt het bondsbestuur gaat verlaten. Zij zal wel voorlopig het Lektuurfonds nog blijven beheren. In de middagvergadering zullen dan de ontwerpen voor nieuwe statuten en een nieuw huishoudelijk reglement behandeld worden. We hopen dat we er in de beschikbare tijd „door" zullen komen en dat ze worden goedgekeurd. Dat zal voor ons als bondsbestuur een hele rust zijn, omdat we er al zo lang mee bezig zijn geweest.

Ds. D. Hakkenberg, onze voorzitter, hoopt een openingsmeditatie te houden en de vergadering te leiden. Evangelist J. Kwantes zal de slotmeditatie verzorgen, die als titel heeft: , , Het onverderflijk versiersel der vrouw" (n.a.v. 1 Petrus 3). De Heere geve ons in Zijn gunst met elkaar een gezegende dag.

Z. C.-N.

VRAGENBEANTWOORDING

Ds. Golverdingen zal de vele op de bondsdag naar aanleiding van zijn gehouden referaat ..Leer ons bidden" gestelde vragen niet in Daniël beantwoorden. Hij heeft in het van de bondsdag 1984 uitgegeven boekje in vier hoofdstukjes de meeste vragen al behandeld. Ter kennisname laten we enkele ervan hieronder volgen.

Mogen we aanmerkingen maken op het gebed van de priester in het huisgezin, omdat hij b. v. nooit voorde vervolgde christenen bidt of voor ons adoptie-kind in India?

Bepaalde noden mogen in de middellijke weg onder de aandacht van de man en vader gebracht worden. Dit behoort echter wel te geschieden in een persoonlijk gesprek en uit de aard der liefde. Kinderen en volwassenen die openlijk het gebed van vader kritiseren, handelen niet juist. Overigens bedenke men, dat het vaak niet wel mogelijk is alle noden één voor eén aan de Heere op te dragen. Daarom is het ook toegestaan en gepast om in het algemeen alle-nood der christenhied voor Gods aangezicht te brengen.

Moet een weduwe het tafelgebed hardop bidden en zo haar priesterlijke taak in het gezin vervullen, ook als er mannelijke gasten zijn? Ik durf dat niet zo goed.

Als er geen mannelijke gasten zijn, wordt de weduwe geroepen om in haar gezin hardop voor te gaan. Is er een mannelijke gast dan is het een goede zaak hem van te voren persoonlijk te vragen of hij wil voorgaan in het gebed. Uiteraard moet men zo'n persoon wel enigszins kennen.

Mogen kleine kinderen, die hun avondgebedje opzeggen, dat verlengen met nog enkele woorden naar de omstandigheden? Is dat wel eerbiedig?

Zij mogen het niet alleen, maar de ouders moeten hun kinderen dat leren door in enkele eenvoudige zinnen die noden voor te zeggen bij zeer jonge kinderen. Iets oudere kinderen moeten we op bepaalde zaken wijzen. Het in eigen woorden leren bidden is een zaak, die de Heere middellijkerwijs door de opvoeding geven wil. De Nadere Reformatie heeft bij monde van Jacobus Koelman voor deze gebedsopvoeding ten zeerste gepleit. En ik deel zijn benadering van harte.

Behoort een moeder als vader van huis is in haar gezin, in alle gebrek voor te gaan in een vrij gebed?

In elk geval behoort zij hardop voor te gaan in' het eerbiedig bidden van een formuliergebed. Het bidden van een vrij gebed verdient echter altijd de voorkeur, wanneer zij daartoe vrijmoedigheid vinden kan. De Heere ziet niet naar het gebrekkige, maar naar het oprechte. Het kind luistert als regel met meer aandacht.

Het boekje , .Leer ons bidden", waarin deze en andere vragen met de antwoorden zijn opgenomen, zal op de huishoudelijk vergadering voor ƒ 4, - te koop zijn. Het kan ook per post worden toegezonden na ontvangst van een overschrijving van ƒ 6, - op giro 3769462 t.n.v. Lektuurfonds Vrouwenbond Ger. Gemeenten, Jacob Catslaan 4, 4382 CC Vlissingen. Op de huishoudelijke vergadering zullen ook te koop zijn: een kerstverhaal, geschreven door mevr. M. H. Karels-Meeuse, een schets over de Afscheiding en enkele gedichten (op stencil).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen