Mijn zoon geef mij uw hart

De zomernacht werd zwart, toen, zacht en duid'lijk klonk er een klare stem door 't donker: Mijn zoon geef Mij uw hart.

Ik aarzelde verward.... Was het de wind die zoefde? En weer zei maar bedroefder, de stem: geef Mij uw hart.

Ik wrong mij op de grond, tot ik de woorden vond: Heer', 't moet door U genomen.

En nog eens overviel die stille stem mijn ziel: daartoe ben Ik gekomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen