Vraaggesprek met drs. M. Neele

Het doel van de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind — het leven van de ongeboren mens beschermen — zal de meeste lezers van Daniël bekend zijn. Zou u het in uw eigen woorden nogeens willen uiteenzetten?

Ons doel is de samenleving eraan te herinneren dat er sprake is van menselijk leven, direkt na de bevruchting en dat wij mensen van dit ongeboren leven dienen af te blijven. Hier blijft het echter niet bij. Wij moeten ons ook de nood realiseren van een vrouw of meisje die of dat ongewenst zwanger is. zoals men dat noemt. Onze taak is dan in deze nood zoveel mogelijk te helpen.

Waaruit bestaat dan die nood?

Vaak zijn dat problemen in de relaties van de betreffende vrouw of het betreffende meisje. Deze problematiek is dikwijls erg groot. Wij proberen die in de eigen leefsfeer (het gezin, de kerk) op te lossen. Dat kan bijvoorbeeld door middel van gesprekken.

Hoe pakt de VBOK nu precies doelstelling aan? haar

Allereerst is daar de direkte hulpverlening bij niet-gewenste zwangerschap. We proberen iemand te laten zien dat het doen van abortus een doodlopend spoor is, en dat er een andere (een betere) weg is. Vaak blijft er een langdurige begeleiding van onze kant nodig. Laat ik ter verduidelijking een praktijksituatie nemen. Stel dat in een gezin de dochter zwanger wordt. Het gezin komt hierdoor in zorgen en ook gebeurt het dat men elkaar wederzijds gaat beschuldigen. In zo'n geval moet er geholpen worden. Er moet wederzijds openheid en een mogelijkeheid voor belijden van schuld ontstaan. Door gesprekken proberen de maatschappelijk werksters te bereiken dat men van weerskanten elkaar vergeeft en aksepteert. Na het belijden van schuld is er immers vergeving: dan kunnen mensen weer met elkaar verder. Ook in nietkerkelijke kringen is dat soms mogelijk. In andere gevallen kun je als maatschappelijk werkster alleen proberen vanuit die houding te werken. Dat geldt toch voor ons allemaal: „Wie van u zonder zonde is werpe de eerste steen op haar". Vanuit die houding worden ook vrouwen begeleid die een abortus hebben ondergaan en achteraf

over het werk van de VBOK

heel wat. en meestal alléén, te verwerken krijgen. Ook die begeleiding hoort bij de doelstelling van de VBOK.

Hoe komen de kliënten voor deze direkte hulpverlening bij u?

In veel gevallen gebeurt dit na doorverwijzing van familie en/of kennissen, gezinszorg en kerkelijke instanties. Een belangrijke rol spelen ook de VBOKwerkgroepen. die op verschillende plaatsen in ons land werkzaam zijn. Momenteel zijn er hiervan zo'n 110 met ongeveer 1300 vrijwilligers. Ook gebeurt het wel dat mensen zelf naar ons bellen nadat zij bijvoorbeeld een advertentie gelezen hebben of de affiches op de NS-stations hebben gezien.

U zei net al dat de VBOK advertenties plaatst. En dat is maar één onderdeel van de voorlichting die de VBOK geeft en die een belangrijk onderdeel vormt van het werk van de VBOK. Kunt u iets over deze voorlichting vertellen (bijvoorbeeld op n iet-ch ristel ijk e scholen)?

Als wij voorlichting geven, vertellen we eerst dat de ontwikkeling van het leven begint bij de bevruchting. Daar begint het unieke leven van de mens. Ingrijpen hierin is daarom het aantasten van het leven en daarmee grensoverschrijdend. We vertellen daarbij dat de VBOK helpt als er werkelijk problemen zijn. als er wezenlijke nood is. Bekendheid aan ons werk geven — wij noemen dat preventieve hulpverlening — is erg belangrijk, omdat veel vrouwen zonder een andere mogelijkheid te kennen en te hebben overwogen, naar de abortusklinieken gaan. Zulke mensen moeten weten dat de VBOK hen ook een oplossing onder ogen kan brengen, die beter is dan het plegen van abortus. De meeste voorlichting geven wij op scholen en verenigingen. Op scholen geven we voorlichtingslessen tijdens bijvoorbeeld maatschappijleer, godsdienst of biologie. Dit doen we niet alleen op reformatorische of christelijke scholen, maar dat proberen we ook op nietchristelijke scholen te doen. Dit laatste komt nu langzaam op gang, omdat men toch wel objektieve informatie van twee kanten wil. Momenteel zijn we ook op de hoogste klassen van lagere scholen en de eerte klassen van het V.W.O. bezig met zogenaamde kaartenakties. Door middel

van kaartverkoop aan de leerlingen verzamelt men gelden voor de VBOK.

Tevens vertelt een medewerker van de VBOK over het werk en het doel van dc vereniging. De meest in het oog springende „bekendheidsaktie" van de VBOK is wel de stationsreklame. Het doel hiervan is de VBOK in het hele land bekendheid te geven. (Ze worden dan ook in het hele land gezien! HvG)

De VBOK is in 1971 officieel opgericht. Waarom toen pas, terwijl de vrije sexuele moraal toen ook al allerwege gepropageerd werd?

De nood is inderdaad te laat gesignaleerd. De vrijere sexuele opvattingen waren reeds overal doorgesijpeld. Voordat echter de VBOK als organisatie optrad, waren er op plaatselijk niveau spontaan verschillende werkgroepen ontstaan, die zich verzetten tegen de toenemende akseptatic van abortus en ook konkrete hulp gaven. In 1971 werden deze werkgroepen gebundeld tot de organisatie van dc VBOK.

Hoe denkt de VBOK over, , harde akties", zoals bijvoorbeeld het bezetten van abortusklinieken?

Ik geloof dat deze akties en de konkrete hulp die dc VBOK aan moeder èn kind geeft elkaar niet verdragen. De handtekeningenaktie tegen de legalisering van abortus was van wezensbclang. maar het bezetten van abortusklinieken is geen methode om tot een oplossing van het probleem van de vrouw-in-nood te komen.

De VBOK is een algemene vereniging, met een grondslag die geënt is op zowel christelijke als (bijbels) humanistische principes. Vindt u dat de VBOK eigenlijk een christelijke instelling behoort te zijn met een christelijke grondslag (zoals ds. C. Harinck dit verdedigde in de Saambinder van 26 mrt. 1981)?

Onze vereniging is een algemene vereniging, niet-konfessioneel (niet gebonden aan een bepaalde belijdenis), maar wel levensbeschouwelijk gebonden. Wij geloven dat het leven is gegeven door God en dat we er daarom vanaf dienen te blijven. Dit is de plicht van ieder mens. En ieder mens weet dat ook diep in zijn hart. In deze postchristelijke samenleving kun je dc mensen hieraan nog wel herinneren, maar hoe lang zijn ze op dit punt nog aanspreekbaar? Het begrip christelijk is in onze tijd helaas slechts een uitgehold begrip. Door vaak eigen schuld, zijn wij christenen van deze tijd helaas geen zoutend zout en geen lichtend licht meer. Dc kracht is eruit en de inhoud is smakeloos. Als we dan als specifiek christelijke VBOK gaan werken, dan bereiken we bepaalde mensen niet. die we nu wel bereiken. Overigens, is het overgrote deel van onze leden en medewerkers. wel christelijk en werken ze ook vanuit die achtergrond. Het is mogelijk om

als algemene vereniging naar voren te treden, omdat ook humanisten dc unieke waarde van het leven erkennen. Zo kunnen we ons samen tegen abortus (blijven) verzetten.

Zijn er nog nieuwe aktiviteiten die de VBOK wil gaan ontplooien?

We blijven natuurlijk doorgaan met het bekendheid geven aan ons werk. door middel van ledenwerfakties en het uitbreiden/uitbouwen van de werkgroepen. Op dit moment breiden we onze aktiviteiten naar het zuiden uit. In deze van oorsprong roomskatholieke streek is er ook een grote nood-op dit gebied. Bewustwording dat abortus te veroordelen blijft, moet hier en overal doorklinken. Wellicht valt er in het zuiden te appeleren aan dc roomskatholieke opvoeding, die abortus toch ook afwijst. Het belangrijkste is dat er hulpverlening mag worden gegeven, waarbij het mooie, het unieke van de schepping, waarvan psalm 139 ook zo prachtig spreekt, kan worden benadrukt. Met deze hulpverlening hoopt dc VBOK nog lang voort te gaan.

Tenslotte nog een aktueel punt. Hoe ziet u de toekomst van uw vereniging, gezien de toenemende vervlakking op dit gebied (bijvoorbeeld de pogingen abortus in het ziekenfonds te krijgen)?

Ondanks alles moeten wc blijven doorgaan met het bekendheid geven aan ons werk, via de media, spoorwegreklame enz. Ook de hulp mag nooit stilstaan. Wel is het zo dat ons werk in deze tijd steeds moeilijker wordt. Dc spoorwegaffiches worden voortdurend beklad! Ik ben inderdaad bang dat abortus in het ziekenfonds komt. Wellicht is er dan een verantwoord alternatief te vinden, maar dat vind ik meer een taak voor bijvoorbeeld Pro Vita of de Nederlandse Patiënten Vereniging. Dit betekent echter wel wéér een aantasting van het leefmilieu voor christenen in Nederland. En dat is een bedroevende zaak.

Heeft u nog een slotopmerking, speciaal ook naar onze jongeren toe?

Onze jongeren moeten goed beseffen in welke gevaarlijke samenleving wij leven. De beste manier om te weten hoe wij ons in deze ontkerstende samenleving volgens dc geboden van God moeten gedragen, is de weg van het gebed. Dat deed Daniël ook!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen