Een zeurpiet??

’k Hoorde pas een verhaal van zo'n vijftig jaar geleden, 't Ging over een meisje, dat vond dat ze teveel moest bidden. Ze klaagde haar nood bij haar onderwijzer op school:

„Als ik 's morgens uit bed kom. moet ik bidden. Als we gaan ontbijten, weer bidden. Na het eten danken. Als ik op school kom, gaan we bidden. Om 12 uur weer danken. Kom ik thuis, dan bidden en danken bij de maaltijd. Als 's middags de school begint, weer bidden. Als de school uigaat, weer danken. Bij 't avondeten opnieuw bidden en danken. En als ik dan tenslotte naar bed ga, weer eens bidden. Dat is in totaal 12 keer op een dag! Weet u wat ik vaak denk? God zal me wel een zeurpiet vinden....”

Dat meisje dacht heel menselijk over de Heere. Zo zouden wij immers reageren als iemand ons zo vaak aan het hoofd zit te zeuren? Maar, wat een wonder. De Heere is zo geheel anders, hij nodigt ons er zelfs toe uit. In de Psalmen: „Doe uw mond wijd open". In de Evangelicën: „... dat men altijd bidden moet...." In de brieven van de apostelen: „Bidt zonder ophouden". Ja, door de hele Bijbel heen klinkt het: „Gij zult ernstiglijk bidden”.

Nee, het is geen moeten. Het is een mógen! Naar wie zouden we anders moeten gaan met al onze noden en behoeften? Wat zeg je? Kun je niet bidden? Dan mogen we vragen: „Heere, leer ons bidden". Lukt dat ook niet? Vergeet dan niet, dat de Heere zelfs het geroep van de jonge raven (onreine vogels!) hoort. Ja, ook een angstkreet, een schreeuw vanuit de diepte of een zucht. „Komt, buigen w' ons dan (met of zonder woorden) biddend neer. Komt, laat ons knielen voor de Heer', Die ons gemaakt heeft en verkoren”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen