KONFERENTIE VOOR ONZE MILITAIREN

Met ongeveer 25 militairen kwamen we woensdag 20 juni j.1. naar Beukbergen, om deel te nemen aan de konferentie, die georganiseerd was door het Deputaatschap tot behartiging van de belangen der militairen. We werden welkom geheten door de leiding. Ds. A. Hofman opende de konferentie. Daarna hield zijn zuon, dr. H. A. Hofman een referaat, met als titel: Kruisraketten; vóór of tegen", volgens reformatorische traditie ingedeeld in drie punten:1) de geschiedenis, 2) de verdediging, 3) kruisraketten tegenover scheppingsdoel. Zijn slotkonklusie was, wat Luther eens zei: oete en gebed, buks en zwaard. We kregen gelegenheid tot het stellen van vragen, waarna de heer De Deugd de avond besloot. Achteraf hebben we nog wat zitten praten, o.a. over allerlei ervaringen en belevenissen in militaire dienst. Ook 's avonds op de slaapkamers was het spraakwater niet gauw op.

Donderdagmorgen opende ds. Baaijens. De heer B. J. Nieuwenhuize hield een lezing over „wereldgelijkvormigheid". Hij wees op de oorzaak hiervan en behandelde verschillende vormen; echtscheiding, alternatieve samenlevingsvormen, onnodig „op kamers wonen", verkering met andersdenkenden en zeker ook de gevaren waaraan wij in militaire dienst zijn blootgesteld: verwateren en geheel meegetrokken worden. Hij wees ook op het belang van schriftkennis en zei dat het tevens van groot belang is om elkaar te zijn tot een hand en een voet. Om steun van elkaar te hebben; bijvoorbeeld door de kontaktadressen op te zoeken. Maar vooral benadrukte hij dat we onze sterkte niet in onszelf moeten zoeken of het van ons verstand te verwachten. „Maar", zo besloot hij, „vraag naar de HEERE en Zijn sterkte". Bij het gesprek en de vragen na de inleiding, wees ds. Baaijens nadrukkelijk op het vast zitten aan aardse dingen dat in ieders hart leeft. Het zijn niet alleen grove zonden, maar vooral die wereldse geneigdheid van elk mens! Juist dat vooral is wereldgelijkvormigheid!

’s Middags zijn we naar het Luchtmachtmuseum in Soesterberg geweest. Een wat oudere adjudant vertelde ons enthousiast allerlei wetenswaardigheden over dubbeldekkers, bommenwerpers, straaljagers, motoren van vliegtuigen en, niet te vergeten: de schietstoel.

’s Avonds hebben we bijna ademloos gekeken en geluisterd naar de vertoning van de professionele diaseries van de familie Nieuwenhuyzen uit Zeist over Nieuw-Zeeland. De heer De Lange verzorgde de avondsluiting.

Vrijdagmorgen opende ds. L. Blok de dag met ons. Er was een forumbespreking onder de naam „Vragen staat vrij". Forumleden waren ds. Blok, de heer De Lange, Hans de Braai en Peter de Visser. Toen het forum juist gevormd was, werd er één van ons weggeroepen. Er was telefoon. Hij kwam even later terug, en zei dat hij weg moest voor een sollicitatiegesprek. „Nou jongen", zei ds. Blok, „ik hoop datje de baan krijgt. Aan welke school is het? " „Aan de Udemans, dominee". „Aan de Udemans? .... Daar ben ik voorzitter van!!" Na deze komische onderbreking begon de bespreking. Allerlei onderwerpen kwamen ter sprake: Belijdenis doen; wordt het niet te lichtvaardig gedaan? Het verschil tussen de algemene en zaligmakende werkingen des Geestes. Wat de dominee ervan vindt dat de Synode van de Geref. Kerken een besluit neemt over kruisraketten. Moeten wij niet reageren tegen de komst van de paus in Nederland? Waarom doopt men op sommige plaatsen wel kinderen van ouders met t.v. en op andere plaatsen niet? Zo ook met de openbare schuldbelijdenis bijvoorbeeld bij gedwongen huwelijken. Is er niet één lijn? Hoe moeten we handelen met en denken over de E.O.? Zou de milieuproblematiek niet een teken zijn van de eindtijd? Ds. Blok beantwoordde in eerste instantie de vragen; duidelijk en gegrond op Gods Woord en op de belijdenisgeschriften, waarbij hij ook lijnen trok naar de mannen van de Nadere Reformatie. De heer De Lange en Hans en Peter gingen er dan soms nog even op door. Na de forumbespreking spraken we nog over de geestelijke verzorging in militaire dienst, de situaties waarin we moeten verkeren en ook hoe deze konferentiedagen bij ons overkwamen. Over dit laatste waren we het roerend eens: Deze konferentie was te kort geweest, maar bijzonder nuttig en leerzaam. Misschien hebben sommigen weer wat nieuwe moed opgedaan om te staan op de plaats waar zij gesteld zijn. Het valt heus niet mee, en bij verschillenden zal het nogal eens zijn: „Daar ik moet zien hoe snoodaards Uwe wet verlaten, heeft beroering mij bevangen" (Ps. 119). Anderen hebben het, wat dat betreft weer wat makkelijker. Het waren bijzonder fijne en goed georganiseerde dagen hier in Beukbergen! We wensen het Deputaatschap veel zegen toe over hun werk, wat door de militairen zeer gewaardeerd wordt!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen