Hoe zal ons einde zijn?

De tekst die we in deze meditatie overdenken, begint met ons opmerkzaam te maken: „Let op...!" Dat is een uitroep die nog al eens gebezigd wordt: in huis, op straat, school, catechisatie: Let op! In deze psalm is het de Heere die tot ons zegt: Let op, geef er acht op, leef er niet aan voorbij!

Let op de vrome en zie naar de oprechte.

Hoe betekenisvol is deze goddelijke opwekking bij de herdenking van Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands. Te meer omdat de satan de laatste tijd daartoe ook opgewekt heeft. Heel televisiekijkend Nederland, de erve van Oranje, heeft hij toegeroepen: „Let op....!"

Let op Willem de levensgenieter. Zie naar zijn uitleven in de zedeloosheid en de goddeloosheid. Let op en zie.... en geniet mee!

Nee.... We willen het verkeerde en het zondige in het leven van Willem van Oranje niet goedpraten. Maar we willen er ook niet in de eerste plaats de aandacht op vestigen.

Gehoorzaam aan de Heere, wil ik wijzen op dat nieuwe leven, door wedergeboorte, door genade in een weg van recht van God verkregen. Kom, let dan op de vrome en zie naar de oprechte. Daarin wijst de Heere in de eerste plaats op Zichzelf, want Hijzelf is de oorzaak van de vroomheid en de oprechtheid.

Vroomheid en oprechtheid heeft haar grondslag in het eeuwige welbehagen Gods en Gods verkiezende liefde.

Ook van Willem van Oranje geldt: „En u heeft Hij mede levend gemaakt, daar gij dood waart door de misdaden en de zonden."

Oranje mocht door genade behoren tot Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, welke God voorbereid heeft, opdat hij in dezelve zou wandelen (Efeze 2). En die vromen en oprechten hebben hun zaligheid en veiligheid bij God. In Psalm 7 staat: „Mijn schild is bij God die de oprechten van harte behoudt". En daarom was het de taal van Oranjes hart: „Mijn schild en mijn betrouwen zijt Gij, o God, mijn Heer! Op u zo wil ik bouwen, verlaat mij nimmermeer! Dat ik toch vroom mag blijven, Uw dienaar t' allen stond."

Let op de vrome en zie naar de oprechte. En als ik dan let op mijzelf..? Zijn we er jaloers op? Heilig jaloers?

Want het einde van die man zal vrede zijn.

Zonder de door God gewerkte vroomheid en geschonken oprechtheid zal het einde géén vrede zijn. Integendeel, want we hebben in Adams val God de oorlog verklaard en zou dan ons einde vrede zijn? Het deel van de zondaren is in de poel, die daar brandt van vuur en sulfer; hetwelk is de tweede dood (Openb. 21).

Maar het einde van de vrome en de oprechte is vrede. Zeker, ze sterven als een arme zondaar in zichzelf. Dat blijkt ook duidelijk uit de laatste woorden van Willem van Oranje: „Och Heere, zijt mij genadig en bescherm mijn arme gemeente." Zijn laatste gebed was vroom en oprecht.

Het einde van die man zal vrede zijn.

De geschiedenis verhaalt hoe de zuster van Willem van Oranje, de gravin van Schwarzburg bij haar stervende broer neerknielde en vroeg: „Sterft ge verzoend met uw Heiland, Jezus Christus? " En voor de laatste maal opende hij zijn ogen en

bewogen zijn lippen. „Ja", zei hij.

„En het einde van die man zal vrede zijn." Want God had in Christus ook Willem van Oranje met Zichzelf verzoend, zijn zonde hem niet toerekenend. En daarom, zijn einde: vrede. Maar hoedanig zal ons einde zijn?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen