VREES OF VREDE

Het is weer zover. Voor je het weet is er weer een jaar voorbij en is het weer bondsdag. Uit alle delen van het land komen jongens en meisjes op zaterdag 26 mei 1984 naar Rotterdam om het verenigingsseizoen af te sluiten. Een dag om samen te luisteren naar Gods Woord.

In de grote hal (van de Doelen) is het een drukte van belang, zoekend rondkijken, zwaaien, vrolijke ontmoetingen, verraste uitroepen De regelingskommissie loopt er nog wat onwennig tussen.

Als het zo langzamerhand tijd wordt, gaat de menigte in de hal uiteen om een plaatsje te zoeken in een van de zalen. De ouderen gaan naar de kleine zaal, de jongeren naar de grote zaal.

De grote zaal stroomt vol, alle plaatsen worden bezet, ook die naast het orgel en in de loges.

Het wordt stiller als de stem van ds. R. Kattenberg klinkt: „Bondsdag 1984, wij gaan beginnen "

We zingen met elkaar ps. 74 : 19, 20 en 21. Ondertussen komen er nog steeds mensen binnen, die naar een plaatsje speuren. Sommigen gaan op de trappen zitten er zijn plaatsen te weinig.

Na het lezen van Psalm 4 uit de Bijbel en het gebed waarin de Heere om Zijn zegen over deze dag gevraagd werd, spreekt ds. Kattenberg woorden van welkom tot de jongens en meisjes die in zo grote getale gekomen zijn, fijn dat de zaal vol is!

De dominee verwelkomt ook de genodigden, de sprekers voor die dag, het koor en Dick van Luttikhuizen, die het orgel deze dag zal bespelen.

Ook wordt een aanwezige „verre vriend" uit Randburg welkom geheten.

Saul of Stefanus

In zijn openingswoord staat ds. Kattenberg stil bij het thema van deze bondsdag: Vrees of Vrede.

Die twee woorden passen elk bij een persoon uit de Bijbel.

De eerste was lang en bang, zijn leven is met dat éne woord te omschrijven: vrees. Het gaat over koning Saul.

De tweede persoon uit de bijbelse geschiedenis stond als het ware voor het vuurpeloton. De vijanden riepen: dood aan Stefanus! Maar de vrede straalde van zijn gezicht en vervulde zijn hart.

Is er die vrede bij ons? Dan geen roem bij ons, maar in God, Die alles uit genade geeft. Heere verhef Uw Aangezicht over ons.... Hoor ons, o God ook vandaag om Jezus' wil Amen.

Na dit openingswoord wordt naar gewoonte een telegram gezonden aan onze Koningin om onze aanhankelijkheid te betuigen. De dominee spreekt de hoop uit dat deze gewoonte niet zal ontaarden in sleur. In deze tijd heeft de Koningin zeker ons medeleven en onze steun nodig. Staande zingen we twee coupletten van het Wilhelmus.

Twijfelmoedige vragen

De heer Kwantes zal nu de toespraak „Twijfelmoedig vragen" voor ons houden. Ds. Kattenberg sprak over een man, die lang en bang was.... hier staat er ook één.... aldus de heer Kwantes. Lang en bang.

Als je rondziet in de wereld, is er alle reden voor vrees. Alom een twijfelmoedig vragen:

„Wie zal ons het goede doen zien? " Maar David zegt er achter als antwoord: „Verhef Gij over ons het licht Uws

Aanschijns, o Heere".

Is dit ook jouw antwoord? Durf jij dit zo te belijden en naar boven te blikken en van Hem alle goeds verwachten?

Pauze

We zingen Ps. 60 : 1, 6 en 7. Intussen worden de kollektezakjes doorgegeven, dat hoort er bij, maar is ook noodzakelijk want onze bondsdag kost zo'n ƒ 15.000, - ! In de pauze is het een heel gedrang om een kopje koffie te bemachtigen en om het zonder voetbad naar een rustig plekje te loodsen. De stands in de hal hebben niet te klagen over te weinig belangstelling. Zending, gehandicaptenzorg, evangelisatie, jeugdbond en deputaatschap tot hulpverlening in bijzondere noden zijn hier vertegenwoordigt; ook de VBOK, de Bond tegen het vloeken, Friedenstimme en Kom over en help hebben een stand ingericht.

Na de pauze wordt de zaal weer gevuld onder toeziend oog van bezorgd kijkend Doelenpersoneel. Op het podium staan de vier werkstukken klaar om ontrold te worden. De deelnemers aan het deklamatorium krijgen van Ed van Heil de laatste aanwijzingen.

Ds. Kattenberg heropent de morgenbijeenkomst. We zingen ps. 102 : 7 en 9. Degenen die op de trappen zitten, moeten op last van de brandweer een andere plaats zoeken. Intussen zingen we nog het 16e vers van ps. 102.

Deklamatorium

Nu is de beurt aan de jev's van 's-Gravenzande, Puttershoek, Groningen en Axel/ Merksem om hun werkstukken te presenteren. Negen leden zullen dat doen. Het geheel zal muzikaal omlijst wórden, daarvoor

Veel belangstelling voor de informatiestands.

zit Dick al klaar achter het orgel, hij begint met een improvisatie over Ps. 130. Ook Hetty Keizer, Liesbeth Seppenwoolde, Marjan Meerkerk en Marleen Klaassen zitten gereed met hun instrumenten.

Er wordt stil geluisterd naar wat volgt: een prachtig geheel van gesproken woorden, bijbelcitaten en muziek.

Lang geleden zuchtte het volk Israël onder de slavernij in Egypte. God hoorde hun stem.

Hij sprak tot Mozes: Ik zal verlossen Het orgel en de piano spelen, het eerste werkstuk wordt ontrold oorlog Wie zal ons het goede doen zien? Gevoelens van onvrede, protesten, angst en vrees voor het dreigende gevaar. Door de zonden, door het gaan van onze eigen weg is dat zo geworden. Oorlogen en geruchten van oorlogen zijn het geen dreigende tekenen?

Het volk Israël zag voor zich uit, daar was

de zee en achter hen Farao God gaf een pad door de zee. Het tweede werkstuk toont ons de slang. Het is Satan die spreekt: Ik ben degene die jullie alles geven kan, op mij kun je vertrouwen. „Velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zij zullen velen verleiden".

De verleiding, het wekken van twijfel.... zijn het geen tekenen van het naderend oordeel? Israël reist van Elim naar de woestijn Sin. Ze klagen en eisen voedsel en water. De derde afbeelding laat ons de tegenstelling tussen overvloed en honger zien. Er zullen zijn hongersnoden, en pestilentiën, en aardbevingen in verscheidene plaatsen Wat doen wij voor onze medemens in nood? Hongersnoden zijn het geen dreigende tekenen?

In de derde maand bereikt het volk de berg Sinaï. Daar geeft de Heere hen de Wet. En omdat de ongerechtigheid vermenigvuldigd zal worden, zo zal de liefde van velen verkouden Een samenleving zonder ontferming, hoe leven wij daarin? Gods Woord verdrongen, Zijn Wet overboord gegooid, de ongerechtigheid neemt toe, de liefde verkilt zijn het geen dreigende tekenen?

Maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.

Temidden van alle goddeloosheid en ongerechtigheid gedenkt God aan Zijn verbond. Hij zal Zijn volk Israël leiden tot in het eeuwig Kanaan. Tot slot wordt het gezang van Mozes, zoals McCheyne het dichtte, gedeklameerd en samen gezongen.

Een felicitatie

Ds. Rietdijk zal de morgenbijeenkomst sluiten, maar heeft eerst nog een felicitatie over te brengen wegens een feestelijke omstandigheid. De spanning wordt er wel in gehouden eindelijk vernemen we welke omstandigheid en wie er gefeliciteerd moet worden: op 16 mei j.1. is de 1000e nieuwe abonnee op Daniël in 1984 binnen gekomen. Deze is aangebracht door de Jev. van Apeldoorn. Marian van As komt de felicitatie met het nieuwe boek voor de verenigingsbibliotheek in ontvangst nemen.

Ds. Rietdijk spoort ons aan door te gaan met het werven van abonnees, nog 1000 erbij zou het mooie aantal van 10.000 abonnees betekenen.

In vrede wonen

De pauze levert weer het kleurige beeld van elke bondsdag: al die jongens en meisjes in en rond de Doelen, wandelend, etend, pratend en uitkijkend naar bekenden.

Om twee uur begint de middagbijeenkomst die door ds. Elshout geopend wordt. We zingen Ps. 3 : 2 en de dominee dankt voor

het eten en vraagt een zegen voor de middag. De toespraak voor deze middag wordt gehouden door ds. B. van der Heiden. Hij zal spreken over „In vrede wonen". Vrede is een bekend woord. Overal wordt geroepen: „Wij willen vrede, wij willen in vrede wonen". Maar dat is niet de vrede waarvan David spreekt in Psalm 4. Die vrede is verworven op Golgotha.

Muzikaal programma

Na de samenzang Ps. 27 : 1 en 3 is het ogenblik gekomen dat de meisjes en jongens van het bondsdagkoor, o.l.v. de heer C. het Jonk het muzikale programma zullen brengen. Het zijn (oud)leerlingen van de Van Lodensteinscholengemeenschap. Niet alleen zangers staan klaar, maar ook veel instrumentalisten: en organist, violisten, fluitisten, trompettisten en een pianiste.

De instrumenten worden gestemd. Eén meisje krijgt het schijnbaar niet voor elkaar en legt haar viool neer, ze staat op om weg te gaan....? Welnee! Ze gaat solo zingen! Prachtig is het lied: Leid mij, Heer'.

Allen luisteren stil en onder de indruk naar wat het koor ons brengt in zang en spel. Het is ontroerend mooi.

Tot besluit zingen koor en zaal het laatste lied.

Besluit

Dan zit onze bondsdag er bijna op. Ds. Kattenberg bedankt allen: de meisjes en jongens, allen die een bijdrage geleverd hebben aan het programma, de sprekers, de organist, de fotograaf Wim Klop voor het maken van het dekor en de regelingskommissie, de Jev. van Zoetermeer.

Vrees of vrede.... heb je je geboortekaartje nog? is de vraag van de dominee. Met blijdschap geven wij kennis.... toen stond ons leven al in het teken van de vrees.

Enkele weken daarna is voor ons gebeden in de gemeente, „...opdat zij ten laatste dage voor de rechterstoel van Christus, Uw Zoon, zonder verschrikken mogen verschijnen....", dat kan alleen in Christus. Kan van ons eenmaal gezegd worden: hij of zij is er, voor eeuwig thuis...

Ds. P. Honkoop sluit de bondsdag. Hij bedankt ds. Kattenberg voor de voortreffelijke leiding van deze dag en gaat ons voor in dankgebed. We zingen tot slot Ps. 4 : 3 en 4.

Dan gaat ieder zijns weegs. De indrukken van deze dag blijven. Welke indrukken en hoe lang blijven ze?

Ook deze dag sprak de Heere tot ons: „Och, of je ook bekende wat tot je vrede dient...." Vrees of vrede, hoe is dat bij mij? Heere wilt U vrede geven in mijn ziel, leert U mij die alleen bij U te zoeken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen