JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Ga haastelijk uit....

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ga haastelijk uit....

impressies van het Rotterdamse kin derevan gel isatiewerk

6 minuten leestijd

In de verte laat een kerkklok zijn twaalf slagen horen door het nachtelijk duister van onze nationale havenstad. Door de verlaten straten loopt een meisje van negen jaar. Ze is een trouwe bezoekster van een van onze evangelisatieklubs. Gejaagd loopt ze door de achterbuurten van de stad om de onmogelijke opdracht die haar halfbeschonken vader en moeder haar hebben opgedragen, uit"te voeren. Ze moet vier porties patat mèt, twee porties saté en tien flesjes pils halen. De deur van haar ouderlijk huis en van haar eigen slaapkamertje blijft gesloten totdat de opdracht uitgevoerd is. Noch in haar jaszak, noch in de grote tas die ze meezeult, zit een cent om mee te kunnen betalen. „Je ziet maar hoe je er aan komt", waren de laatste woorden die haar vader haar naschreeuwde, nadat hij haar slaapdronken de straat opgestuurd had.

Waar denkt het meisje aan als ze zo door stille straten loopt? Zijn haar gedachten vervuld met ontevredenheid, met haat tegen haar onbarmhartige ouders, met wrevel over de omstandigheden waaronder zij in dit land moet leven? Of.... zijn haar gedachten bij het versje dat ze op de laatste klubmorgen meezong: „De Heer' zal u steeds gadeslaan....”?

Dit is een stukje realiteit vanuit onze grote havenstad. De stad waar de Heere veel kinderen had en nog heeft, maar waar ook zoveel ouders en kinderen leven die totaal vervreemd zijn van de dienst van de Heere en waar ook zoveel gastarbeiders met hun kinderen wonen, die zelfs nog nooit gehoord hebben van de God van de Bijbel. Mogen wij die vele kinderen en hun ouders zo maar aan de wereld overlaten? Is het geen opdracht om onze naaste zoveel mogelijk met Gods Woord in aanraking te brengen?

„ Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad.”

Deze opdracht uit Lukas 14 werd ook begrepen door één van onze Rotterdamse kerkelijke gemeenten. Zo zijn er drie kinderevangelisatieklubs ontstaan die onder verantwoordelijkheid van de kerkeraad funktioneren. Zo moet het ook! Georganiseerd kinderevangelisatiewerk moet geen individuele aktiviteit zijn, die voort kan vloeien uit een stukje humanitair medegevoel of een tijdelijke emotionele betrokkenheid of misschien ook wel een ongegronde afkeer tegen de eigen kerkelijke gemeente. Zoek ook bij het kinderevangelisatiewerk naar de geordende weg. Dan kan er misschien wel eens tegenstand zijn. Misschien juist wel van een kant waarvan je het allerminst verwacht. Maar als door Gods Geest beleefd mag worden: „mij de grootste der zondaren " dan is er altijd oog en ruimte voor de ander.

Soms merk je wel eens dat het moeilijk is voor sommige mensen om te vergeten wat hen vroeger uit Gods Woord verteld is. Zo is er een moeder uit een verpauperde wijk die altijd haar dochter naar de klub voor jongens en meisjes van tien jaar en ouder brengt. Deze klub is voor kinderen die al langere tijd op een evangelisatieklub gezeten hebben en dus al wat moeilijker stof kunnen venverken. Bijna nooit zal die moeder weggaan voordat ze even gesproken heeft over de tijd dat ze zelf op een zondagsschool ging, waar ze de vertellingen gehoord heeft, die ze nu, jaren later weer hoort; nu van haar dochter die we op de evangelisatieklub mogen vertellen

van Gods loffelijkheden, Zijn sterkheid en Zijn wonderen die Hij gedaan heeft (Psalm 78).

Wij weten die loffelijkheden. Wij hebben ze gehoord „van onze vaderen". Maar wat doen we er mee? Gods daden in stilte vergeten? Er over zwijgen? Lees dan de opdracht in Lukas 14 nog maar eens: Ga haastelijk uit.....

Toch wil ik nog een waarschuwing doorgeven die ons allen geldt: ga niet in eigen kracht. Wij zijn immers zondige mensen en van nature niet in staat tot enig goed. Heb je dat al eens van de Heere geleerd? Dan zul je ook weten dat Gods kracht door onze zwakheid volbracht zal worden.

Ga haastelijk uit..... maar dan biddend en in afhankelijkheid van Gods zegen. Dan kun je vele moeilijkheden aan. En die moeilijkheden zijn er. Denk je maar eens in. Je verwacht ongeveer 15 klubleden, maar er komt niemand. Is dat geen reden tot moedeloosheid?

De volgende keer komen er toch tien kinderen, maar het gaat niet Niemand wil eerbiedig zijn als je bidt, niemand wil luisteren naar je goed voorbereide vertelling. Is dat geen reden voor een diepe zucht, vergezeld van de woorden: „Ik doe het niet meer, ik stop er mee”?

Je kunt dit werk niet alleen doen. Je hebt hulp nodig van anderen die dit werk ook graag willen doen. Je hebt het gebed en het medeleven nodig van de kerkeraad en gemeente. Hoe stimulerend is het als een oude ouderling op de klub komt en zegt dat het eigenlijk nodig zou zijn dat alle gemeenteleden zo iets eens meemaakten.

Bovenal heb je bij dit alles de kracht en de zegen des Heeren nodig.

Soms maak je opmerkelijke dingen mee. Het kan gebeuren datje hulp krijgt van jongeren en ouderen die zelf al lange tijd naar de evangelisatieklub komen. Ze dwingen anderen als het ware om ook mee te gaan. Dat doet ook „tante Antje", een doorsnee vrouw van hoge leeftijd uit een Rotterdamse wijk. Door het evangelisatiewerk kwam ze opnieuw in aanraking met Gods Woord. Het riep veel herinneringen uit haar jeugd op.

Een aantal jaren bracht ze zelf elke week een aantal kinderen uit haar buurt naar de klub. Nu ze dat niet meer kan, gaat er toch nog een stimulerende kracht van haar uit. Tijdens een kerstbijeenkomst vertelde ze: „Meneer, ik vroeg laatst aan Elsje of ze wel regelmatig naar de plus-tien-klub ging. Maar ze ging niet meer, want ze vond dat ze teveel huiswerk had. Nou meneer, 'k heb toen gezegd dat ze eerst naar de bijbelklub toe moet gaan en dat zal ik blijven zeggen.”

Zo krijg je hulp van een kant, waarvan je het allerminst verwacht.

Wonderlijke dingen kom je tegen in het kinderevangelisatiewerk. Verschrikkelijke dingen krijg je soms ook te zien en te horen. Onderzoek eens of er bij jullie ook mogelijkheden zijn. Leg het aan de Heere voor in je gebed. Bespreek het met je kerkeraad, met vrienden en vriendinnen die er ook voor voelen.

Ga haastelijk uit. worde. Opdat Zijn huis vol

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 maart 1984

Daniel | 32 Pagina's

Ga haastelijk uit....

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 maart 1984

Daniel | 32 Pagina's