VOORJAAR, GODS SCHEPPING EN TROUW

.....en God zag al wat Hij gemaakt had, en ziet het was zeer goed! Zien wij het ook? Ziet u het ook?

Al het mooie, al het wonderlijke, al het onbegrijpelijke, dat God uit niet geschapen heeft.

Een klein zaadje ontkiemt in moeder aarde en groeit, het wordt een plant. Een klein vruchtje groeit in de moederschoot op een heel wonderlijke wijze en wordt op Gods tijd geboren. De allerkleinste wezens, die wij niet zien kunnen, de bakteriën, de stoffen, de kringloop in de natuur. Alles is op elkaar ingesteld, alles past in elkaar „Hoe groot zijn Uw werken, o HEERE, Gij hebt ze met wijsheid gemaakt; de aarde is vol van Uw goederen”.

Tegenover die kleine nietige wezentjes, zijn er het grote heelal, de wolken, lucht en winden: „Als ik Uw hemel aanzie, het werk van Uw vingeren, de maan en de sterren, die Gij bereid hebt: wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt”.

Ja, wat is de mens? De mens kan veel, onnoemlijk veel. Toch is en blijft hij afhankelijk van God, zijn Schepperen Onderhouder. „Neemt God hun adem weg, zij sterven". Wij kunnen niet één el tot onze lengte toedoen, zegt Jezus in de bergrede. Wij kunnen niet één grassprietje uit de aarde doen voortkomen. Zie dan eens om u heen. God is getrouw. Hij heeft beloofd dat zaaiing en oogst, koude en hitte, zomer en winter en dag en nacht niet zullen ophouden. Ook na deze donkere winter met z'n stormen en regens, met z'n koude sneeuw-en hagelbuien, komt de lente. Hier en daar zien we uit de donkere aarde de bloembolletjes weer boven komen. De kale takken van de bomen worden weer dikker, de knopjes worden weer gezien. Straks zullen de blaadjes weer met hun frisse prille groen tevoorschijn komen. Een schuchtere merel probeert zijn eerste liedje weer te zingen. De zangtijd genaakt, de plasregens zullen voorbij gaan.

Zien wij het ook? Ziet u het ook? Bewonderen wij God in Zijn Schepping, in Zijn onderhouding? „Als ik dit wonder vatten wil, staat mijn verstand vol eerbied stil”.

Wat een verantwoordelijkheid draagt de mens, want: „God doet de mens heersen over de werken zijner handen. God heeft alles onder 's mensen voeten gezet". Als we dan weten dat God alles zeer goed geschapen heeft, wat moeten wij ons dan diep schamen. Wat hebben wij alles verknoeid en misbruikt. In plaats van voor God te leven en Hem te dienen, hebben we onszelf alles toegeëigend en zijn ongehoorzaam aan Gods inzettingen geworden. Daardoor kan het soms zo donker in ons zijn. Wat kunnen de plasregens neervallen, wat kan het koud zijn in ons hart, ja, wat kan het soms dood zijn in ons leven. Dan is alles woest en ledig. Dan verstomt onze stem en verdwijnt ons gezang. Dan moet, zoals ook bij de schepping en na de wintertijd, eerst Gods Geest weer komen om tot leven te roepen. Eerst dan genaakt de zangtijd weer en worden de jonge vruchtjes weer gezien. Dan opent God onze lippen door Zijn kracht, om'Zijn lof te vertellen.

Zien wij dat ook? Ziet u dat ook?

Eens zal zomer en winter ophouden; eens zal er geen nacht meer zijn; eens zal het altijd lente zijn; eens zal het altijd zangtijd zijn!

Zien wij dat ook? Mogen wij dat ook voor ons persoonlijk geloven? Wat bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. „Doe uw mond maar open en Ik zal, hem vervullen", staat er in Psalm 81. Want

Uw macht is groot, Uw trouw zal nooit vergaan; Al wat Gij ooit beloofd hebt, zal bestaan; De heiligheid is voor Uw huis, o HEER', Eeuw uit eeuw in tot sieraad en tot eer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen