In de greep van de sekte

In het oktobernummer 1983 van „Het Beste" verscheen een behartigenswaardig artikel óver de macht van sekten.

In dit artikel gaat het over Jordi, een spaanse jongen van 20 jaar, die na achterlating van de mededeling: „Ik ben bij vrienden. Maak je geen zórgen", vertrekt uit het ouderlijk huis.

In de greep van Hare Krishna

Zijn ouders beleven daarna dagen van grote spanning. Ze komen er na verloop van tijd achter dat hij lid is geworden van de — ook in Nederland bekende — Hare Krishna beweging.

Deze beweging werd in 1966 in de Verenigde Staten gesticht door de indische zakenman Abhay Choran De. Hij is bekend als Zijne Goddelijke Genade A, C. Bhaktivedanta Swami Prebhupada, die verkondigde dat Krishna een hindoegod — het Opperwezen was. Prabhupada vroeg van zijn volgelingen geld en bezittingen aan de beweging over te dragen, een gelofte van armoede af te leggen en zich te onthouden van vlees, alkohol, thee en koffie. Maar de levenswijze van de leider zelf werd minder streng: het heette dat hij in luxe auto's rondreed en omgeven werd door bedienden. Krishna wordt vereerd in tempels. In zo'n tempel verblijft Jordi en weldra draagt hij de uiterlijke kenmerken van een volgeling: een saffraankleurig gewaad, kleistrepen op zijn voorhoofd en neus en een kaalgeschoren hoofd.

Indöktrinatie

Ook innerlijk is hij geïndoktrineerd door de sekte: „Als ze eenmaal de sekte zijn binnengelokt, worden de jongelui dooreen eiwitarm vegetarisch dieet, slaapgebrck en isolatie psychologisch afgemat tot hun geest volledig onder kontrole kan worden gebracht. Het herhaalde opdreunen van matra's (gebeden) bevordert een toestand van zelfhypnose, waarin hun wil toebehoort aan de leider". In de lotuszit zingt en schreeuwt Jori: „Hare Krishna, hare Rama", tot hij alles om zich heen heeft buitengesloten. Een debat of een dialoog met hem is daardoor onmogelijk.

Gewetenloos doet hij mee aan oneerlijke verkoopmethoden, omdat het doel (geld voor de tempel) de middelen heiligt. Ter versteviging van de band met de sekte kiezen de leiders voor hem een krishnameisje uit, waarmee hij trouwt.

„De ogen zijn de spiegels der ziel", is een gezegde. Bij Jordi weerspiegelt de wezenloze blik in de ogen de ziels verwoestende indöktrinatie.

Een poging van de ouders om te laten mérken bij een bezoek dat ze, ondanks alles, van hem houden, mislukt, getuige de volgende uitdrukking; „Raak me niet aan, je verontreinigt me". De toon waarop dit wordt gezegd, is vreemd, eentonig en mechanisch. Dat is heel wat voor een vader en een moeder. Ons huwelijksformulier zegt heel direkt dat „aan de geen kruis vanwege de zonde overkomt' Die tegenspoed wordt ten aanzien van deze sekte wel zeer kernachtig weergegeven in een uitspraak bij een vonnis van de rechtbank: „ dat Jordi gezien zijn depersonalisering niet in staat was tot begrip en liefde.”

Oorzaken

De ouders hebben uit liefde tot hun kind, zich voorgenomen om koste wat het wil uiterlijk kalm te blijven en met Jordi kontakt te houden.

Tegelijkertijd hebben ze zich afgevraagd hoe hun zoon tot zo'n stap kon komen. Naast de onzekerheid die eigen is aan de leeftijd, spelen ook faktoren als moeite

met de studie en het twijfelen aan het kiezen van de juiste loopbaan en een in de praktijk niet uitvoerbaar idealisme een grote rol.

De ouders laten zich zo breed mogelijk informeren. Ze brengen een bezoek aan het spaanse hoofdkwartier van de sekte. Ze bezoeken zelfs een konferentie in Parijs, waar ze naast medici, leerkrachten, geestelijken en mensen van de politie ook ouders ontmoeten uit niet minder dan 13 landen. Op deze konferentie, die samengeroepen is door een anti-sekte groep, ziet men met bezorgdheid de groei van de sekten in ons werelddeel. C entraal staat op deze samenkomst het bespreken van de wijze waarop een sekte bij jongelui zoals Jordi tot omvorming van het denken komt.

De programmering

Op de vraag hoe hun kind weer tót normaal denken zóu kunnen komen, krijgen ze het advies om Jordi te laten praten met oud-sekteleden om zijn geest te „deprogrammeren". Hiervoor komt een vijftal deprogrammeurs uit Amerika. Het gelukte hen Jordi te spreken. Meedogenloos presten ze hem om hun vragen onder ogen te zien. Van de vele vragen die ze stellen, noem ik er enkele.

- „Noem eens één goed ding dat Hare Krishna voor de ménsheid heeft gedaan."

- „Waarom laten de leiders jullie leven als slaven, terwijl ze zeifin luxe leven? " - „In de hele période dat je bij de sekte was, hoeveel tijd heb je toen aan je eigen gevoelens besteed? ”

Steeds wordt hem geadviseerd na te denken met het verstand dat God hem heeft gegeven en anderen niet voor hem te laten denkene.

Het duurt dagen voordat Jordi zover is, dat hij — als de verloren zoon — tot zichzelf gekomen is. De wezenloze blik is • verdwenen. „Voor het eerst sinds meer dan twee jaar lag er weer één uitdrukking op zijn gezicht." Daarna volgt er nog een vrij lange periode om de therapie af te ronden.

Op de vlucht voor de sekte

Intussen zit de sekte niet stil.

„Krishna's begonnen ons huis dag en nacht te bestoken met telefoontjes". De familie besluit om te gaan verhuizen, Als de nieuWé woonplaats bij de Krishna's bekend wordt, komt Jordi's vrouw hem hoogstpersoonlijk opeisen. Jordi gaat echter niet mee. Dan sturen de Krishna's de politie op hun dak met de bewering dat Jordi tegen zijn wil wordt vastgehouden. Na een gesprek is de politie echter overtuigd van het tegendeel. Opnieuw zoekt het gezin een schuilplaats om te ontkomen aan de plagerijen.

Een waarschuwing

De vader van Jordi, die dit artikel heeft geschreven, heeft geen andere bedoeling gehad, dan jonge mensen te waarschuwen tegen de machtsinvloed van de sekten. Hij ziet in zijn land een toenemend aantal jongeren dat de invloed van de sekten ondergaat. Hij besluit zijn artikel met: „Jongeren die op zoek zijn naar gemakkelijke (dus niet juiste) oplossingen voor hun problemen die het leven stelt, zouden die heel goed kunnen vinden bij een fanatieke sekte. En dan sta God hen bij!" Tevens wekt hij terecht zowel ouders als kinderen op om door middel van het gesprek naar oplossingen te zoeken bij twijfels en angst.

Persoonlijk zou ik graag ook nog wijzen op een levende omgang met het Woord van God, waarin centraal staat het Woord der verzoening: Dit is een getrouw Woord en alle aanneming waardig dat Christus Jezus in de wereld gekomen is, om zondaren zalig te maken", schrijft Paulus in 1 Timotheus 1 : 15. En hij voegt er aart toe: van welke ik de voornaamste bén”

Daarnaast wil ik er op aandringen je noden in het gebed aan de Heere voor te léggen. Petrus Datheen bracht dat in de berijming van Psalm 17 : 3 zo onder woorden:

Maak mijn voetpaden vast, o God! Opdat ik mag gaan in Uw wegen, Zonder te zijn voortaan genegen Tot afwijken van Uw gebod.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen