Hetgeen God samengevoegd heeft

Grote veranderingen voltrekken zich in ons maatschappelijk leven. Enorme verschuivingen doen zich voor. Het huwelijk raakt in diskrediet, lijkt een achterhaalde zaak te zijn. Andere samenlevingsvormen worden in ieder geval naast die oude: het huwelijk, als gelijkwaardig alternatief gesteld. En zó scheidt de mens wat God in Zijn instelling van het huwelijk, eens samenvoegde.

We lezen immers in Gods Woord van de mens, geschapen naar Godsbeeld: „manen vrouw schiep Hij ze".

Maar.... hoe nadrukkelijk man en vrouw ook onderscheiden zijn, God bestemde hen vóór elkaar, opdat ze elkaar tot blijdschap, tot vervulling van het leven zouden zijn. De Heere zegt: „Het is niet goed dat de mens alleen zij. Daarom zal Ik hem een hulp maken, die als tegenover hem zij." Zo bracht de Schepper de vrouw Eva Zelf tot Adam. God voegde hen samen. Adam en Eva waren een gelukkig bruidspaar. Met oprechte liefde tot elkaar, liefde die wil en doet geven. God voegde hen samen. Een drievoudig snoer: God, man en vrouw, het was de mens tot heil.

Maar, wat God samenvoegde, is verbroken. De band met God werd eerst verbroken en in het huwelijk kwamen de scheuren als gevolg van de zonde, de eigenliefde, openbaar. „Die vrouw, die Gij bij mij gegeven hebt, die heeft mij van die boom gegeven.”

Scheiding kwam er met de Bron van leven en van alle goed, maar ook verwijdering tussen man en vrouw, die voor elkaar leefden.

En zó is op deze aarde een door de macht der zonde gebroken samenleving gekomen. Doelmissers zijn we.... God de eer niet meer gevend en haters van onze naaste. En de verwoestende doorwerking van die zondemacht zien we al meer zich openbaren, naarmate deze wereld ouder wordt. De liefde van velen zal, ook in dat opzicht, verkouden.

Hoeveel huwelijken breken, hoeveel ellende, haat en nijd is er in die samenlevingsvorm die de Schepper in Zijn wijsheid gaf: het huwelijk. En daarom wordt er naar alternatieven gezocht, daarom wordt die knellende band losgemaakt en wil men op meer vrijblijvende wijze „lief zijn voor elkaar": samenwonen kan toch ook?

Echter, wat God samengevoegd heeft: die twee tot één vlees, maar binnen het huwelijksverbond, scheide de mens niet.....

De bekende gereformeerde dogmatikus Herman Bavinck schreef eens, dat bij het wegvallen en verdwijnen van huwelijk en huisgezin „de mensheid naar het krasse . woord van Calvijn in een beestenboel veranderd wordt." Een beestenboel...... ja, dat hebben wij ervan gemaakt door de zonde en dat wordt op allerlei wijze met misleidende voorlichting gepropageerd. Leerden we dat al zien, door Gods Geest verlicht, dat wij verbraken, scheidden, wat God samenvoegde? Dat wij er een beestenboel van maakten? Werden we al, met Asaf, een groot beest voor God en treurden we al over de scheiding, die wij maakten?

De Heere Jezus was eens op een bruiloft. Daar deed Hij Zijn eerste teken. Hij kwam en de wijn ging ontbreken, verlegenheid was er, behoefte, een smekelinge, een moeder, die onder Zijn vrijmacht boog en in Zijn macht geloofde. Wónderen deed Hij, van water maakte Hij wijn, op een bruiloft. Waarom deed Hij daar Zijn eerste wonder? Omdat het Zijn werk is, wat door de zonde droevig gescheiden is, weer samen te voegen, Hij verbindt door Zijn arbeid. De breuk met God, de scheiding neemt Hij weg. Hij brengt vrede op aarde, ook in het huwelijk. Voor hen die zich als verwoesters, brekers van wat God samenvoegde, leerden kennen, wordt dat de enige verwachting: Door Immanuel, Die in de onherstelbare breuk afdaalde, wordt wat wij scheidden, weer samengevoegd.

Immanuel, God met ons opdat zondaren die Zijn Naam leren beminnen, weer bij God erfelijk wonen zullen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen