De kerk waar je hooet
Ik neem aan, dat jullie regelmatig de krant lezen, in ieder geval doornemen. Ook neem ik aan, dat dit het R.D. is en dat jullie dat ook op vrijdagavond doen. Dan kom je altijd de pagina tegen waarboven staat: kerkdiensten. Een hele rij namen met daarachter weer een aantal kerken. Kerkelijk Nederland kan te kust en te keur. Er zijn nogal wat mogelijkheden, er zijn in ons lieve vaderland heel wat kerken en kerkjes. En dan is de lijst in ons lijfblad nog niet kompleet, want de leesdiensten ontbreken. Er is immers ook een aantal kerken waar zondag aan zondag een preek gelezen wordt en waar zo nu en dan eens een predikant voorgaat. Jullie slaan deze pagina zeker over? Dat kan ik begrijpen, m want voor jullie staan er wel interessanter artikelen in.
In sommige plaatsen zijn wel tien of meer kerken. Stel je nu eens voor, datje zelf mag kiezen naar welke kerkje mag gaan. Wat zou je dan kiezen?
Wat moet de kerkelijke verdeeldheid voor wereldse mensen wel een wonderlijke vertoning zijn. En voor ons? Ja, voor ons zou het een schrijnend verdriet moeten zijn. En toch is het dat voor de meeste kerkmensen niet.
Iedere zondagmorgen gaat het kerkvolk op, naar zijn eigen kerk. En jullie gaan mee. Jullie mogen mee. Natuurlijk. Gelukkig.
Ik vroeg je zo juist: Wat zou jij dan kiezen?
En dan hoor ik jullie het antwoord al geven: Ik ga met mijn ouders mee, want dat is de kerk waar ik hoor.
Dat is een prima antwoord, ja, dat is het enige juiste antwoord.
Je ouders hebben jaren geleden gekozen. Welbewust gekozen. Zij hebben belijdenis gedaan en zich bij ons kerkverband aangesloten. Waarom? Omdat zij toen (en ik hoop van nu nog) de vaste overtuiging hadden, dat dit de kerk was waar Gods Woord zuiver verkondigd werd (en wordt), de sakramenten recht bediend werden (en worden) en de kerkelijke tucht gehandhaafd werd (en wordt). Zo je op catechisatie geleerd hebt, zijn dit de kenmerken van de ware kerk.
Door onze geboorte zijn we dooplid van onze kerk geworden en ik hoop, datje over enkele jaren, zelf ook welbewust mag kiezen om tot die kerk als belijdend lid toe te treden. Dat wil heus niet zeggen, dat ik beweer, dat alleen onze kerk goed is; dat alleen daar nog de zuivere leer gebracht wordt, dat daar alleen nog maar goede dominees zijn, dat daar alleen nog bekeerde mensen gevonden worden. Nee, dat zeg ik niet, want we weten dat de Heere
ook in andere kerkverbanden nog veel van zijn knechten en kinderen heeft, maar de Heere bracht ons en jullie in de weg van Zijn voorzienigheid in onze gemeenten en deze zijn ons in de loop der jaren lief geworden, ondanks alle gebreken, die er aan kleven. Wij, jullie en ik, mogen de Heere wel dankbaar zijn, dat Hij ons bracht onder Zijn Woord. Dat Hij ons geboren deed worden uit ouders, die ons willen opvoeden op grond van dit Woord; die ons al zo vroeg mogelijk meenamen onder dat Woord. Als we het zo mogen zien zal er alleen maar verwondering zijn
in ons hart. Hoevelen groeiden op onder een valse leer en zullen straks met een ingebeelde zaligheid voor eeuwig verloren gaan. Is het dan niet een voorrecht iedere zondag mee te mogen naar Gods huis? Ik weet wel dat er veel is watje niet begrijpt. Ook de grote verdeeldheid begrijp je misschien niet en hoe dat allemaal gekomen is. Als je ouder mag worden zul je er wel meer over lezen. Blijf bij de kerk waarin je ouders je brachten en vraag de Heere of je lid mag worden van DE KERK.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 januari 1984
Daniel | 33 Pagina's