Arm geworden daar Hij rijk was

2 cor.8:9

2 cor.8:9

Het is wel een bijzonder voorrecht, dat wij in deze dagen van afVal en verval, de keur van Gods zegeningen, de vleeswording des Woords nog mogen gedenken. Terwijl ons volk schreeuwt om brood en spelen, en het woord „inleveren" op bijna iedere tong ligt, wil de Heere ons nog bepalen bij Hem, Die de menselijke natuur uit de maagd Maria wilde aannemen, en Wiens leven niet alleen stond in het teken van „inleveren", maar „overgeleverd worden”.

Hij leverde niet veel, maar alles in Hij was het die Zichzelf over liet leveren om de zonden Zijns volks. Ja, van Hem kon met recht gezegd worden wat wij lezen in 2 Cor. 8 dat Hij om uwentwil is arm geworden daar Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede zou rijk worden. De grote vraag, die toch nauw verbonden is aan het in waarheid kerstfeest vieren, is of wij persoonlijk verstaan wat de apostel hieraan vooraf laat gaan: „Want gij weet de genade van onze Heere Jezus Christus”.

Hij is arm geworden daar Hij rijk was. Hij is afgedaald van het licht naar de duisternis, van de vrijheid naar de banden. Hij daalde af van de hemel naar de aarde, ja tot in de diepten der hel. Nee, dit arm worden is niet zoals wij het vaak bij mensen vinden. Er zijn er velen die nooit anders dan armoede hebben gekend. Er zijn er ook die in rijkdom hebben geleefd, maar door omstandigheden in armoede zijn gedompeld. Merk echter op de genade van de Heere Jezus Christus. Hij is arm geworden daar Hij rijk was. Hier is geen sprake van gedwongen armoede, dit was een vrije liefdeskeus. Hij ontdeed Zich van Zijn hemelse luister en vernietigde Zichzelf. Nee, Hij hield niet op God te zijn, maar legde Zijn goddelijke heerlijkheid af en verborg Zijn goddelijke natuur achter het voorhang van Zijn menselijk natuur. Van de Bezitter van hemel en aarde staat geschreven dat Hij niet had waarop Hij het hoofd kon nederleggen. Het peillood in deze onmetelijke zee van atmoede zakt echter nog dieper, wanneer wij zien hoe Hij de last der zonden van Zijn Kerk volkomen op Zich neemt, en de straf die ons de vrede aanbrengt op Hem is. Ja, de armoede van de geboren Koning bestaat in de diepste grond hierin, dat Hij door de Vader tot zonde gemaakt is. Zo zag Hem de Vader, zo ziet Hem de door Gods Geest ontdekte zondaar. De grote vraag moet zijn, of wij Hem zo bij de herdenking van het kerstgebeuren wel eens mochten zien. Wanneer de apostel deze woorden schrijft aan de gemeente van Corinthe, dan wijst hij als het ware met de vinger op hun onwaardigheid. Om uwentwil o Corinthiers, om uwentwil o Sion, om uwentwil o verdoemelijke zondaar, is Hij arm geworden. „Hoe is dat nu mogelijk? " zo hoor ik de schuldverslagen zondaar uitroepen. Rijk zijnde en dan tot zulk een diepte van armoede afdalen, voor doorbrengers, albedervers en rebellen. Hier blijft alleen het wonder van genade over. Dit is geen wetenschap die wij op een aardse school leren. Het in der waarheid kerstfeest vieren, wordt alleen op Jezus' school geleerd. Het bestaat hierin, om zichzelf als een arme van geest te mogen verliezen in Hem Die rijk was, maar om onzentwil is arm geworden, om dan door Zijn armoede rijk te worden.

Kerstfeest vieren houdt ook in, te leren dat niemand iets kan aannemen, tenzij het hem van boven wordt gegeven. Christus moge dan de grootste schat zijn, Hij is ook de meest verborgen schat. Wanneer die verborgenheid der godzaligheid, geopenbaard in de vleeswording des Woords voor het oog van zulke armen van geest ontsloten wordt, baart dat „om uwentwil", steeds meer verwondering. Dat is iets waar de hemel straks van zal druisen. Dat „om mijnentwil", die de voornaamste van de zondaren is, dat kunnen zij met het verstand nooit klein krijgen. Ken je iets van die genade: arm gemaakt te zijn, en arm gehouden te worden? Wanneer je nog vreemd bent van die genade, dan ben je nameloos arm en de ellendigste van alle mensen. Jij kunt dan een historiëie wetenschap hebben van het grote heilsfeit van Jezus' geboorte, maar het laat je arm zoals je bent Dan moet ook van ons gezegd worden: „Gij weet niet dat gij zijt ellendig, jammerlijk, arm, blind en naakt". De Heere geve in het bijzonder onze jonge mensen in deze zorgvolle dagen te staan naar die genade waarvan dezelfde apostel schrijft: „Uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen