JONG GELEERD . . .

Je kent natuurlijk het gezegde „Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst". Die uitdrukking is bekend in alle kringen. Je bemerkt dat duidelijk aan het hieronder volgende krantebericht, dat onder de bovenstaande titel geplaatst was:

„Op Kindervreugd, de school van Annekes zoontje Alex, vond onlangs een projekt vormingstoneel plaats. De jongens waren allemaal direkteur van een fabriek en de meisjes hadden allen in de fabriek een baantje. De jongens hoefden niets te doen, zij, , dachten na" over een nieuwprodukt. Maar de meisjes werkten echt. Zij kregen een schaar in handen en knipten daarmee papier tot konfetti dat het een lust was. Problemen tussen werkgevers en werknemers deden zich niet voor. Ieder schikte zich vanzelfsprekend in haar of zijn lot. Aan het eind van de schooldag werden de jongens voor hun „ niets" doen beloond met een kwartje en een glas limonade. Zij hadden immers gewichtig zitten nadenken.

De meisjes daarentegen, die zich lens hadden geknipt, werden afgescheept met een dubbeltje en een glas water. Zij hadden maar gewoon werk verricht. Pas toen knapte er iets in die meisjes. Oprechte woede was dat. „ Waarom krijgen zij wel limonade en wij niet? " „ Waarom mogen wij niet de hele dag nadenken ? " Begrippen als emancipatie en gelijkheid, maar dan uitgesproken in kindertaal, vlogen door de klas. En het buurmeisje van Alex vertikte het, uit protest, een week lang om met Deutekom jr. te spelen".

Laat dit bericht eens even tot je doordringen. Alleen de namen zijn gewijzigd, en ook de bastaardvloek die in dit stukje voorkwam is veranderd.

Je ziet hier een typisch staaltje van maatschappij-kritisch onderwijs. Deze kinderen krijgen een levenshouding opgedrongen die volkomen haaks staat op hetgeen de Bijbel ons leert. Met overheidssubsidie overigens. Men noemt dit bevorderen van het bewustmakingsproces. We leven immers met z'n allen in een maatschappij waar onderdrukking en uitbuiting aan de orde van de dag zijn. Misschien reageer je verontwaardigd: „Maar we wonen toch niet in een van de landen van het Oostblok? " Dat klopt uiteraard. Maar wat vind je van het volgende?

In de kommunistische landen is geen sprake van onderdrukking en uitbuiting. Daar zijn alle mensen gelijk. De goede althans, d.w.z. de trouwe volgelingen van de kommunistische partij. Er is nog wel een aantal kniesoren die er anders over denkt. Dat wel, maar die hebben dan ook last van bijzondere gedachtenkronkels. Ze dienen daarom opgenomen te worden in psychiatrische inrichtingen. Daar probeert men ze tot andere gedachten te brengen. Hersenspoeling noemen we dat.

Hoe anders is het dan in het zogenaamde „vrije" westen! Ondanks de franse en andere revoluties heerst daar nog steeds de ongelijkheid onder de mensen. Die ongelijkheid komt op verschillende manieren tot uiting. Zo heb je mensen die niets doen en veel verdienen. Verdienen, nou ja, geld beuren dan! Anderzijds zijn er harde werkers die nauwelijks rond kunnen komen. Een andere grief is dat het menselijk geslacht nog steeds uit mannen en vrouwen bestaat. Een ergerlijke vorm van ongelijkheid is dat! Aan de buitenkant is daar nog wel het een en ander aan te doen. Rolverwisseling en zo. Je blijft echter zitten met de lichamelijke verschillen. Sommigen menen echter dat de wetenschap na een aantal jaren ook daar wel raad op weet., ...

Hèt grote probleem in het westen is echter dat velen die onderdrukking en uitbuiting niet voelen. Vandaar dat we, mede door overheidsgeld, ons daarvan bewust moeten worden gemaakt. Dan zouden we bereid gemaakt kunnen worden de bedorven maatschappijstrukturen (inklusief de overheid!) te veranderen. De heilstaat der gelijken kan dan aanbreken.

Het bovenstaande bedoel ik beslist niet spottend. Het is ook geen hersenschim. Helaas zijn er ook in ons land mensen die zo denken. Dat is namelijk de achtergrond van het geciteerde krantebericht. Je zult in de toekomst (helaas, maar wel waarschijnlijk!) steeds vaker met dergelijke zaken gekonfronteerd worden. Dat is ook verklaarbaar. Waar men het christelijke geloof loslaat, zoekt men zijn heil in een andere levensbeschouwing, bijvoorbeeld in de gelijkheidsfilosofie.

Misschien vraag je je af hoe weerstand geboden kan worden tegen deze gelijkheidsfilosofie. Ik wil enkele dingen noemen. Begin met de overdreven weergave van verkeerde maatschappelijke verhoudingen te signaleren. Een direkteur doet beslist niet „niks". Probeer aan te tonen dat zijn werk voor het bedrijf van levensbelang is. De gelijkheidsfilosofie roept konflikten op die er totaal niet zijn. Wat zegt de Bijbel ook al weer over liefde en de wet waardoor ons levensgedrag bepaald hoort te worden?

Dit soort konflikten is niet alleen in strijd met het liefdegebod, maar veroorzaakt ook ekonomische achteruitgang. Daardoor worden welvaart en tevredenheid verminderd en wordt de revolutiegeest bevorderd. Uiteindelijk zijn daarvan ook de werknemers, financieel en moreel, de dupe.

Ook in deze zaken blijkt dat alleen het gaan in de sporen van Gods wet heilzaam is. Dan zal gezocht worden naar de harmonie in het intermenselijk verkeer en niet naar het konflikt.

Tenslotte nog een toepassing van ons allen. We denken misschien wel eens dat kinderen te jong zijn voor godsdienstige opvoeding. Anti-goddelijke krachten rekenen anders. Het geciteerde krantebericht betrof namelijk een kleuherschool! Bovendien vinden die krachten sinds onze zondeval aansluiting bij ons zondig hart Hebt u, heb jij ook in deze strijd geen krachten? Psalm 89 geeft ons het antwoord: „Ik heb hulp besteld bij een Held".

P.S. wie meer over dit soort zaken wil lezen kan ik aanraden prof. dr. G. Huntemann „De onpersoonlijke mens", uitg. De Vuurbaak, 105 blz. prijs/19, 75

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen