REGIONALE VERGADERING op 4 oktober 1983 te Dirksland

„Wie heeft lust de Heer' te vrezen? ", klonk uit ruim 200 monden bij de opening van deze regionale vergadering. Ds. A. Hoogerland, de plaatselijke predikant, las ons Esther 5 voor, ging voor in gebed en heette allen hartelijk welkom. Esther 5 : 2 nam ds. Hoogerland als uitgangspunt.

Uit genade mochtEsther leren buigen en het aanvaarden: anneer ik dan omkome, zo kom ik om, maar dan liever sterven aan des Konings voeten. Wonder van goddelijke genade: aar wordt de gouden scepter toegereikt, uit eeuwig welbehagen. Van nature een kind des doods, door goddelijke genade in Christus Jezus het leven ontvangen tot in eeuwigheid. Na de met aandacht beluisterde openingsmeditatie werd gezongen Psalm 65 : 2. Vervolgens hield de heer J. Mastenbroek, bibliothekaris van de Theologische School, zijn referaat „De levensreis van Ds. Cornelis Pieneman".

In Genesis 1 en 2 lezen wij, dat alles wat God in den beginne gemaakt had, zeer goed was. Met de val zijn ook de ontzaglijke gevolgen van de zonde gekomen. Dit is in het leven van ds. Pieneman duidelijk openbaar geworden; ook hij was in zonden ontvangen en in ongerechtigheid geboren. Van nature had hij geen lust om de Heere te vrezen. Daar de Heere alles doet om Zijnszelfs wil, is er een volk, en hiertoe behoorde ookds. Pieneman, dat de Heere trekt uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht'

Hij werd geboren op 27 mei 1863, was de vierde zoon en leefde niet zonder indrukken na het overlijden van een zusje dat zalig gestorven is. Maar hij leefde toch weer overal overheen, ging fatsoenshalve wel naar de catechisatie, werd ziek, maar keerde als de gewassen zeug tot de wenteling in het slijk.

Door opzoekende genade werkte de Heere in het leven van de jonge Pieneman; de dood zat hem op de hielen, hij wilde zich opknappen voorde Heere en werkte vijf schoft op een dag, maar viel steeds in zichzelf terug. Najaren heeft hij een schuldovernemende Borg leren kennen. Toen kwam bij hem de begeerte het Woord des Heeren uit te dragen. Daar hij financieel niet in staat was om dit te bekostigen, gaf de Heere uitkomst in de persoon van een rijke weduwe. In die tijd trad hij in het huwelijk (ds. Pieneman is twee maal gehuwd geweest). Ds. Pieneman diende de volgende gemeenten: Opheusden, 's-Gravenhage, Rotterdam (waar hij een rijk gezegend gezelschapsleven heeft gekend), Grand Rapids en Charlois.

Op 9 april 1911 mocht ds. Pieneman intrede doen in Dirksland met Joh. 10 : 16. In deze intrededienst werden drie mensen tot waarachtige bekering gebracht. Na korte tijd in Dirksland Gods Woord gepredikt te hebben, is hij op 49-jarige leeftijd in de Heere ontslapen, diep betreurd door de gemeenten, die hem zo na aan het hart lagen. Op 6 augustus 1912 werd door ds. G. H. Kersten de rouwdienst geleid, waarna de catechisanten hun geliefde leraar grafwaarts droegen.

Als men hem vroeg wie hij was, zei hij: „Zwijnenhoeder, hoogste rang in het rijk van de vorst der duisternis, maar door genade Koninklijk Priester".

Tijdens het zingen van Psalm 84:5 en 6 werd na dit mooie referaat ƒ 725, 60 gekollekteerd voor de vakantieweken voor gehandicapten. Na de koffie bracht mevrouw B. Lodder-Stolk heel toepasselijk het gedicht „Een sprake Gods" ten gehore, dat handelde over het sterven van ds. F. J. Dieleman. De heer Mastenbroek beantwoordde nog enkele vragen en besloot na een dankwoord van ds. Hoogerland deze avond met dankgebed. Velen gingen naar huis met heimwee naar de tijd van vroeger: Ach, waar mag de genade des ouden tijds wezen? "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen