Voetbaluitslagen

een gesprek met voetballiefhebbers

Elke maandag kunnen we in diverse kranten de resultaten vinden die zijn behaald afgelopen zaterdag en zondag. Menige krant vult de helft van haar omvang met „sport". Ja, het is zelfs zó belangrijk dat de uitslagen door de nieuwslezer van het A.N.P. worden voorgelezen!

Wat jou wellicht boeit

Hoeveel jongeren, maar ook ouderen, grijpen naar de maandagkrant om even te kijken „hoe ze het gedaan hebben". En vooral natuurlijk hoe de „eigen", favoriete klub het eraf gebracht heeft. Stel je voor dat ze aan het eind van het seizoen kampioen worden. Dat zou even mooi zijn.

Dan komen ze immers in aanmerking voor europees voetbal. En als ze dat halen dan volgt misschien het wereldkampioenschap.

Ik kan me voorstellen dat veel lezers nu hun schouders ophalen en denken: „Hè, hè, weer dat voetbalgedoe; kunnen ze nu geen andere artikelen in „Daniël" opnemen? " Het is duidelijk dat degenen die dit zeggen niet van voetballen houden. Voor hen is dit artikel dan ook niet geschreven. Dat is het wel voor jongelui die zelf graag voetballen en die geweldig meeleven met de „eerste-en eredivisie". Jongelui, durf een eerlijk gesprek aan. Niet geprikkeld worden, want degene die dit schrijft weet héél goed dat het heerlijk ontspannend is om een partijtje voetbal te spelen. Hij weet ook, dat — als je zelf een aardig balletje kunt trappen — het heel mooi is om een goede partij voetbal te zien.

Nee, degenen die niet van rennen en ballen houden, begrijpen dit niet! Zij komen altijd maar met de schijnbaar wijze opmerking: „Heb je ooit zulke dwazen gezien? Die lopen daar met z'n allen achter een bal aan te rennen en als ze hem eindelijk hebben, dan trappen ze hem weer weg. Kijk ze toch eens rennen en zweten...."

Nogmaals, voor hen die dit zeggen, is dit stukje niet geschreven. Mag ik dan de jongens en meisjes die genieten van „sport" een paar vragen voorleggen? Je weet, het wil een eerlijk gesprek zijn.

Allereerst een opmerking: 't Gaat me natuurlijk niet alleen om voetballen. Alsof dat het enige is. Ook volleybal, wielrennen, zwemmen en atletiek hebben vaak jullie aandacht. De top-prestaties op al die gebieden vind je niet niks. Als je hoort dat het wereldrekord verspringen bijna 9.00 meter is, dan vind je dat geweldig. Daar ben je zelfs een beetje jaloers op. Zoiets te presteren, dat is nog eens wat!

De andere kant van de medaille

Maar, jongens, is het wel zo geweldig wat die sportmensen allemaal presteren? Of lijkt dat alleen maar zo? Is het een kunst, als je zes uur per dag traint en voetbalt? Om de spelers in top-konditie te houden legt de trainer hen een streng verbod op t.a.v. het voedselgebruik. Er zijn artsen in

vaste dienst en de nodige fysio-therapeuten om de spieren regelmatig te masseren Als deze mensen goed leren voetballen, is dat dan zo geweldig? Jij zou het wellicht ook kunnen, als je net zo zou leven als zij. Wist je dat een atleet die de honderd meter haalt binnen acht sekonden steeds onder volledige doktersbewaking staat en dat de fysio-therapeut regelmatig stroom door z'n benen stoot, zodat het spierweefsel optimaal zal kunnen funktioneren?

Wist je dat tijdens wedstrijdzwemmen is gebleken dat sommige zwemmers in het geheim zich een bepaald gas lieten inspuiten via de anus, waardoor ze een hogere, horizontale ligging verkregen in het water en daardoor minder frontale weerstand en dus een snellere tijd?

En over doping, bij bijvoorbeeld wielrennen, hoef ik je toch zeker niets te vertellen. En van de hormoon-preparaten die in Oost-Duits land worden toegepast bij vrouwelijke atleten en zwemsters heb je toch ook wel eens gehoord?

Ik denk ook aan het turnen. Topturnsters moeten al met 6 jaar begonnen zijn. De trainer zoekt de talenten er dan al uit. Met m'n eigen ogen heb ik gezien dat een kind van hooguit 8 jaar met één been tegen de evenwichtsbalk leunde en met het andere been op de grond om ze de gewrichtsbanden op te rekken. De trainer stond er achter en duwde regelmatig onder op haar rugje. Het kind huilde van de pijn. Dacht je dat dit kind hier zelf voor gekozen had? Nee, dat hadden de trainer en de ouders samen besloten! Stel je voor, dat hün dochter en pupil over een paar jaar „goud" weet te behalen Nagenoeg alle topturnsters zijn al heel jong met turnen begonnen. Het behalen van de top is dan ook geen spontane prestatie, maar een hele lange weg er naar toe. Trainen, trainen en nog eens trainen. Opmerkelijk is, dat dergelijke turnsters heel onnatuurlijke bewegingen kunnen maken, die een nietturner niet kan.

Als de Heere intrek in je hart neemt

Ben je het met me eens wanneer ik zeg: als de Heere Jezus de Koning van je leven wordt, dan lees je niet meer de voetbaluitslagen? En dat er jongens en meisjes zijn die dit van harte mogen beamen, dat weet ik! (Mag ik wat persoonlijker worden? Durf door te lezen!) Als de Heere intrek in je hart neemt, dan moeten alle andere „koningen" wijken. Ook koning Voetbal. En wat denk je van de Tour de France en van (vul zelf maar in)? In je hart is dan geen plaats meer voor die dingen. De Heere heeft immers een verlangen in je gewerkt om voortaan voor Hem te leven. Het wordt wel zo gezegd: Wat een lust was, wordt een last en wat een last was, wordt een lust.

Dan mag je heus nog wel ontspannen op z'n tijd. Of dat nu is een eind fietsen, zwemmen, vliegeren, knutselen of een partijtje voetbal, dat is om het even. Ik ben het niet eens met hen die zeggen: ais de Heer je te sterk wordt, dan is het wel afgelopen met dat gebal. Want dat zou dan ook gelden voor knustelen, dammen, enz. Wel ben ik het er mee eens — en ik hoop van harte jullie ook: als een jongen of een meisje de Heere lief krijgt, dan komen er andere, veel hogere belangen in je leven. Dan zal de jongen die graag voetbalt het boze, helaas in veel voetbalpartijtjes aanwezig, willen vlieden. Hij zal daarom niet zo gemakkelijk meer meedoen, hoewel hij het ontspannende spel op zich fijn kan en mag vinden. Want zeg nou eens eerlijk, hoe gaat het er vaak naar toe tijdens een wedstrijd, bijvoorbeeld na schooltijd? Wat wordt er tegen elkaar gezegd? Heb jij tijdens het spel geen last van je „eigen-ik" of eigen eer? Ken je déze strijd ook?

Beantwoorden jij en ik, ook tijdens ons spel, aan de Godswoorden uit 1 Kor. 10 : 31 „hetzij dan dat gijlieden eet, hetzij dat gij drinkt, hetzij dat gij iets anders doet (hier: oetballen), doet het al ter ere

Gods". Zeg nu niet: ja, als je zo begint Beste jongelui, het voetbalspel is een heerlijke vorm van ontspanning. Maar degenen die aan het spel deelnemen zijn „zonen van Adam", als je begrijpt wat ik bedoel. Jongens (en meisjes), het eerste dat moet gebeuren is, dat onze gezindheid moet veranderen. Alleen dan is het mogelijk — en zelfs dan nog in alle gebrek — om Gods eer te bedoelen in al ons doen en laten. Dan kun je ook dankbaar zijn voor ontspanning en spel, want (nogmaals) ontspannen op z'n tijd mag, is vaak zelfs nodig.

Bedenk echter tevens: alle tijd is tijd van de Heere, het is in de eerste plaats genadetijd. En daarom een eerlijk gemeende vraag: hoe staat het met de „stille tijd"? Hoort de Heere ons (jou en mij) vaak roepen tot Hem? Ziet de Heer jou ook in de „binnenkamer" of ziet Hij je vaker een balletje trappen?

Merk je dat het niet alleen maar gaat om topsport, maar ook om sportieve ontspanning op school en in onze vrije tijd? Ben je „bezeten" van de voetbaluitslagen?

Ik hoop van harte dat je de interesse hiervoor mag kwijtraken. Misschien zegje: maar ik voel me zo gebonden aan dat alles. Ik kan het niet loslaten (en ik wil het ook

niet). Ga dan naar de plek „waar het gebed placht te geschieden" en zeg maar: Heere, wil mij, liefhebber van het voetbal, een liefhebber van U maken. Maakt U me los van dat alles en wil me voor altijd binden aan Uw dienst.

Een paar adviezen

Mag ik, als afronding van dit artikel, jullie een paar adviezen geven? Jongens, doe weg al die zaterdag-en zondagsport. Weg uitje kamer, weg uitje hart. Laatje niet in met alle mogelijke wedstrijdsport, wat-datook-zijn-mag! Stel jezelf de vraag: verrijkt dit echt mijn leven?

Wil je graag eens ontspannen en voetballen, doe dat dan gerust, bijvoorbeeld met vrienden van school of thuis. Ligt hier misschien een taak voor de plaatselijke vereniging om eens met elkaar daar wat aan te doen? Een fijne spefmiddag, van harte aanbevolen. Het is heel gezond om eens te rennen en te zweten.

Geniet maar gerust van een heerlijk spel. Wees wel op je hoede voor het gif van de zonde: eigen ik, eerzucht, te fanatiek spelen. Die bederven ook het spel. Laat de jongens die minder „goed" kunnen ballen dan jij wat meer ruimte (jullie snappen wel wat ik bedoel). Zet ze niet zomaar van de bal af. Probeer samen tot een goed spel te komen. Winnen moet niet het belangrijkste zijn. Het spel zelf, laat dat het motief zijn waarom je speelt.

En dan geloof ik dat het tóch mogelijk is om op een verantwoorde wijze sportief te ontspannen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen