„VELERHANDE TEGENSPOED EN KRUIS”

In het huwelijksformulier staat: Overmits aan de gehuwden velerhande tegenspoed en kruis vanwege de zonde overkomt, zo mogen zij ook in hun harten verzekerd zijn van de gewisse hulp van God in hun kruis. Hij wil de getrouwden Zijn hulp en Zijn bijstand altijd bewijzen, ook wanneer men zulks allerminst verwacht. Bij de meesten zal dit op de trouwdag over hun hoofden heengaan. Wie denkt op zo'n blijde dag nu aan tegenspoed en kruis? Maar dan ineens, daar sta je dan Waar je niet aan hebt willen denken, waarvoor je bang was, is toch gebeurd. Je man is je ontvallen. Je blijft alleen achter met de kinderen. Van alles vliegt er door je heen. Hoe moet het nu verder? Ik kan het niet. Die taak is voor mij te zwaar. Moet ik alleen verder? Alleen vier kleine kinderen opvoeden? De oudste is nog geen tien en de jongste nog geen jaar. , , 0 Heere, wat verwacht ik, mijn hoop die is op U". Dan ineens: , , Maar de kinderen mogen er niet onder lijden! Nee, ik heb gezondigd, wat hebben deze arme schapen gedaan? O God, geef ons moed en krachten. Wilt U een Man en Vader zijn en wil van verder lijden ons klein getal door Uwe kracht bevrijden".

Alleen verder......

Het is al heel watjaren gelden, dat ik er zo voorstond. Nu zijn de kinderen volwassen. Hoe is het gegaan? Meer dan een vader zorgde „Hij".

De zorgen zijn veel geweest. Zorgen bij het opvoeden; zorgen bij ziekte; financiële zorgen; zorgen om onze ziel. Duizend zorgen, duizend doden kwelden soms mijn angstvallig hart. Al gauw komen de zorgen tijdens de vele kinderziekten. Een alleenstaande moeder moet dag en nacht klaar staan. Beslissingen nemen: amandelen knippen.of niet; naar de tandarts of niet; een beugeltje of niet; naar de dokter of zelf dokteren, het nog even aan zien; inenten tegen polio of niet? Je kunt niet samen overleggen, je'moet zelf beslissen en je draagt alleen de verantwoording.

Dan komt de tijd voor de vraag: Naar welke school? Kan mijn kind het aan? Grijp ik niet te hoog, of, uit gemakzucht misschien te laag? Natuurlijk, raadgevers genoeg, maar goede raad is duur. Niemand kan zich in jouw gezinssituatie verplaatsen. Ook de vakanties zijn soms problemen. Is het verantwoord om daarvoor geld uit te geven? Er zijn zoveel andere dingen nodig. Moet ik het aan iets anders, iets nuttigers besteden? Of is het wél verantwoord om zes weken op de flat te blijven en de kinderen bij de deur te laten spelen?

De weg naar Boven

Voor al deze zorgen en problemen is er altijd een weg naar Boven. Nee, je krijgt niet altijd een du idelijk antwoord. Maar wanneer je dan biddend een besluit genomen hebt, is er toch die stille overgave: „Heere, is dit besluit goed, wilt U het dan zegenen, maar is dit verkeerd en niet naar Uw wil, wiltU het dan afbreken? " Nooit ben ik daar verkeerd mee uitgekomen. Anderen hebben dikwijls kommentaar. Je moet dit doen, je moet dat doen. Maar als je je besluit biddend genomen hebt, laat God dan ook regeren en laatje niet beïnvloeden door anderen.

Opvoeden in de vreze des Heeren

Maar de grootste zorg was, en is, en blijft: de kinderen op te voeden in de vreze des Heeren. Wat komt er toch weinig terecht van de belofte bij de doop van onze kinderen gedaan. Dan moeten we bekennen: „Wie ben ik, Heere, en wat is mijn huis, dat Gij ons tot hiertoe geleid hebt? " Dan komt vaak de bede op: „Leer ons naar Uw wil te handelen, doe ons in Uw waarheid en wegen wandelen". Maar ook hierin, zoals ook bij de tijdelijke zorgen, zegt God ons in Zijn Woord: „Indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze vanGodbegere, Die

een ieder mildelijk geeft en niet verwijt, en zij zal hem gegeven worden". Ook dat heeft God waar gemaakt in ons gezinsleven.

Er zijn zo van die omstandigheden, datje tegenover je kinderen met de mond voi tanden staat. Ze zijn zo kritisch, ze voelen zo goed aan of het bij je een van büiten geleerd lesje is, of datje er met je hele hart achter staat. In je hart geef je ze soms gelijk, terwijl je toch aanvoelt dat het niet helemaal klopt zoals zij het brengen. Dan vraagje: „Heere, wat moet ik zeggen, hoe wilt U dat ik antwoorden zal? " Heel vaak zeg ik niets, maar geef het door aan de Heere: , , Wilt U er voor zorgen, wilt U hen en mij leiden op de goede weg? " Ik weet zelf zo vaak de weg niet meer. Wij willen zo graag dat onze kinderen in ons paadje lopen, maar zou het niet beter wezen, dat ze door de Heere geleid worden op'sHeeren wegen. Laten we dan als moeders, maar ook de vaders, bidden om die kinderlijke vreze, die de Heilige Geest in ons kan en wil werken, zodat we ook van harte gewillig en bereid worden gemaakt om voor Hem te leven.

't Is Isrels God, Die krachten geeft

Dan wil ik ook eindigen met een gedeelte uit het huwelijksformulier: „Daarom zult gij ook alles wat u daarin overkomt, met geduld en dankzegging aannemen, als van de hand des Heeren; zo zal het u ook alles ten beste en ter zaligheid gedijen." Wie is tot deze dingen bekwaam?

't Is Isrels God, Die krachten geeft, Van Wie hel volk zijn sterkte heeft. Looft God; elk moet Hem vrezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen