Een vriend of vriendin die nergens aan doet

„Wij doen nergens aan". Hoe vaak horen we dat niet om ons heen? Van kinderen in de straat, of van jongelui op school. We gaan allemaal dagelijks om met mensen die nergens aan doen. We staan met hen in de winkel, ontmoeten hen in het verkeer, of zitten met hen op school.

Maar hoe moeten we met deze mensen die nergens aan doen omgaan? Is het beter om het kontakt met hen zoveel mogelijk te mijden? En als je een vriend of vriendin hebt, die nergens aan doet, hoe moet dan je houding zijn? Allemaal vragen, die op je afkunnen komen, en waar we allen mee te maken hebben.

Onze situatie lijkt wat dit betreft steeds meer op die van de christenen uit de eerste eeuw na Christus. We vormen slechts een kleine minderheid temidden van een niet-christelijke omgeving, die er een heel andere levensstijl op na houdt. Toch is kontakt met deze omgeving onvermijdelijk, „anders zouden we uit de wereld moeten gaan" (1 Kor. 5:10).

Leesbare brieven

Gods Woord laat ons echter niet in het onzekere hoe onze omgang met deze mensen die nergens aan doen, moet zijn. De Bijbel zegt ons dat onze wandel moet zijn als lichten in deze duistere wereld, ja zelfs als leesbare brieven van Christus, bekend en gelezen door alle mensen (zie 2 Kor. 3 : 2 en 3). Dat is de boodschap, die van ons uit moet gaan, als we omgaan met mensen, die nergens aan doen. Dan wordt de brief van ons leven geopend en gelezen.

En de vraag die we ons dan moeten stellen is: „Wat staat er dan in die briefte lezen? " Lees je daarin lange verhalen over vakanties en pret maken, over wedstrijden en prestaties omdat jij ook zo graag mee wilt doen, en voor vol aangezien wilt worden? Of lees je andere taal? Is het zo datje duidelijk kunt zien dat de afzender en schrijver van de brief van ons leven de Heere is?

Leesbare brieven van Christus te mogen zijn. Dat is iets waar je best jaloers op mag zijn. Leesbare brieven van Christus niet alleen in de kerk, op de catechisatie en op de jeugdvereniging. Maar bekend en gelezen doora//e mensen: op vakantie, en thuis, en op ons werk, en op school en overal! Ja, juist daar waar men Hem niet kent of erkent. Juist ook voor hen die Zijn naam alleen maar kennen uit een vloek. En als het anders is, dan wordt de Naam des Heeren gelasterd door ons gedrag. Dan vormt ons leven een struikelblok voor diegenen, die nergens aan doen. Dan wordt er gezegd: „Dat zou je van zo'n christelijke jongen of meisje toch niet verwachten". Dan wordt inde ogen van hen die nergens aan doen, Christus oneer aangedaan. En als het zout z'n smaak verloren heeft, deugt het nergens toe, dan om weggegooid te worden.

Nooit een kompromis sluiten

Laten we het daarom nooit op een akkoordje proberen te gooien met andersdenkenden, en geen kompromis gaan sluiten. Dat lukt toch niet! Water en vuur blijven eikaars vijanden. We moeten ons wat dat betreft afscheiden van het boze, en geen juk aantrekken met de ongelovigen. Kom daarom eerlijk voor je achtergrond uit. Ook al lachen ze er om. Ook al lijkt het of ze je niet begrijpen, en ergeren ze zich aan je gedrag of woorden. Zou je het daarom laten? Is het niet beter dat ze je nu uitlachen, dan dat ze je later verwijten en vervloeken?

En keren je vrienden en vriendinnen je de rug toe? (Want dat kan, ook al pak je het nog zo voorzichtig aan). Lijkt het alsof je alleen staat, iets waar je misschien zo bang voor bent? Toch ben je niet alleen! Dan zijn de vele christenen over de hele wereld, die ook alleen kwamen te staan, je vrienden! Als je een vriend van de wereld wil zijn, wordje tot een vijand van God gesteld. Maar wie de goede keus mag doen, liever met het volk van God kwalijk behandeld te worden, dan voor een tijd de genieting van de zonde te hebben, die krijgt God als Vader, de Heere Jezus tot Vriend, de heilige engelen tot dienaren, en al degenen die de Heere vrezen tot familie (zie 2 Kor. 6 : 17 en 18).

Een wegwijzer zijn

Als je dat geheim in je leven mag leren kennen, hoef je het kontakt met mensen die nergens aan doen, niet te mijden. Integendeel. Die bij ons zijn, zijn meer dan die bij hen zijn, al lijkt het vaak andersom. Dan zijn we zelf bedelaars voorde Heere geworden, en mogen we anderen, die van honger dreigen om te komen, wijzen waar het Brood te krijgen is. Dat zal in eigen krachten met eigen wijsheid op een mislukking uitlopen. Maar die zichzelf afkeuren, wil de Heere gebruiken.

Dan laten vele vrienden en vriendinnen die nergens aan doen, ons vroeg of laat in de steek. En dat doet misschien wel eens pijn! En we moeten onszelf altijd onderzoeken of dat komt door onze fouten en gebreken, of dat de boodschap van het Evangelie hen ergert. Vaak is het onze liefdeloosheid die anderen ergert, maar als de liefde van Christus mag dringen gaat er toch wat van uit. Dan wordt de brief van ons leven een boodschap van de grote Schrijver en Afzender! En al lijkt deze vaak onbesteld retour te komen, de Heere staat Zelf voor Zijn werk in.

„Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen opdat ze uw werken mogen zien, en uw Vader in de hemel mogen verheerlijken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen