We kunnen veel van elkaar leren

- Ds. Sonnevelt, is het niet moeilijk om in een totaal andere kuituur te werken? Dat is inderdaad heel moeilijk. De mensen denken en uiten zich heel anders. Laat ik dat aan de hand van een voorbeeld duidelijk maken.

Op een bepaald moment ging er een oproep uit of er jongens waren die zich geroepen voelden tot predikant. Er kwamen er drie bij de centrale kerkeraad. Toen kwamen we er achter dat men één van die jongens in de plaatselijke gemeente eigenlijk helemaal niet graag zag als predikant. Toch had hij een attest gekregen. Waarom? Eén van de oudsten van zijn gemeente zei: , , 't Is goed dat hij vier jaar onderwijs krijgt. Dan komt er misschien nog wat goeds van hem terecht. Wij zijn met hem aan een eind gekomen." Zo moetje er altijd achter zien te komen wat men eigenlijk bedoelt. In Izi zal men nooit in je gezicht zeggen: ik heb iets tegen je. Dat is ook moeilijk bij kerkelijke tuchtzaken. Volgens Matth. 18 moeten er getuigen zijn. Die zijn er wel, maar niemand komt er voor uit.

- Doet het Evangelie iets met een kuituur of doet een kuituur iets met het Evangelie? Of is beide misschien waar?

Ik denk allebei. Het Evangelie doet iets met de kuituur, omdat het Evangelie de kuituur aangrijpt in het hart. Het hart van een kuituur is de godsdienst of de afwezigheid daarvan. Door de verkondiging van het Evangelie komt er een inwerking op het hart van de mens. En van daaruit wordt de hele kuituur geraakt. Aan de andere kant is het ook waar dat de kuituur wel eens iets met het Evangelie doet. De kuituur kan de bijbelse boodschap verminken. Denk aan het synkretisme: de vermenging van christelijke en heidense elementen. Soms kan een kuituur ook positief inwerken. Een kuituur kan bepaalde facetten van het Evangelie aan het licht brengen. Je kunt het Evangelie vergelijken met een diamant met allemaal vlakken die schitteren. Je moet zo'n diamant dan wel van verschillende kanten bekijken. Zo kan het gebeuren, dat je, als je in een heel andere kuituur komt, dingen gaat zien in het Woord van God die je nog nooit gezien hebt. Laat ik opnieuw een voorbeeld geven, 'k Heb me altijd afgevraagd waarom in het Lukas-evangelie van Elizabet en Zacharias vermeld staat, dat zij rechtvaardig waren voor God en wandelden in al de geboden en rechten des Heeren. Wij zoeken dan een verklaring: ze waren in zichzelf zondig, maar rechtvaardig voor God door Christus. Dat is wel waar, maar in Izi is me opgevallen dat er wat bij staat, namelijk dat Elizabet onvruchtbaar was. Als een vrouw in Izi onvruchtbaar is, betekent dat per definitie dat ze onrechtvaardig is. Daarom is ze door de goden geslagen met onvruchtbaarheid. De kuituur in Izi staat veel dichter bij

vraaggesprek met ds. C. Sonnevelt óver christen en kuituur in Izi en in Nederland

die van de Bijbel dan de onze. Lukas heeft door dit te vermelden willen voorkomen dat de lezers zouden gaan denken dat Elizabet onvruchtbaar was omdat ze onrechtvaardig was. Er was geen konkrete zonde aan te wijzen waarom ze onvruchtbaar was.

- Elke kuituur heeft eigen gebruiken en gewoonten, die vaak afwijken van de bijbelse normen. Werkt dat belemmerend voor de verkondiging van het Evangelie?

Dat is heel duidelijk het geval. Een voorbeeld: in Izi komt veel polygamie voor. Dus dat een man meer dan één vrouw heeft. Men ervaart dat niet als zonde. Het hoort bij die kuituur. Men ziet het als een ekonomische en sociale noodzaak. Als je met de bijbelse boodschap komt, begin je niet meteen over polygamie te praten. Vroeg of laat kom je echter bij de goddelijke instelling van het monogame huwelijk. Dat stuit dan af. Daarbij komt dan nog de dooppraktijk van onze kerk. De kerk in Izi heeft besloten dat een polygamist niet gedoopt kan worden en dus ook niet kan deelnemen aan het Heilig Avondmaal. Dat is een heel ernstige zaak voor de betrokkene. Hij is losgekomen van de oude kuituur die een stuk geborgenheid biedt en krijgt geen plaats in een andere gemeenschap. Hij is als het ware dakloos. Polygamisten hebben het moeilijk. Vooral iemand die het ervaart als schuld, heeft des te meer behoefte aan de sakramenten. In de praktijk betekent dit, dat veel polygamisten de stap naar de kerk niet doen. Daarmee is een hele generatie verloren voor de kerk en, wat veel erger is, voor Christus. Dan vraag je je af: moet je die mensen niet dopen die al meer vrouwen hadden voor de komst van het Woord? Als zendingsteam neigen we daar wel toe, maar de kerk van Izi denkt er anders over. Men zegt: als je hen wel gaat dopen, roei je het niet uit. De konsekwentie is echter bitter.

Toen de Heere me vrij kort daarna tot predikant riep, kwam de belofte uit m'n kinderja terug, 'k Had veel te doen met mensen die zonder God leefden, 'k Wist wat het is, om zelf ook zo had geleefd. Ik kon niet denken dat de Heere me nog wilde gebruiken. Tijden distriktsbijeenkomst van de Jeugdbond, waar zendeling Commelin sprak, werd ik bepaa bij de nood die er in Izi was. De tekst waarover hij sprak uitEzech. 34 („Mijn schapen dole op alle bergen (.....) er is niemand, die ernaar vraagt, en niemand, die ze zoekt. ") kon ik n meer kwijt raken, 'k Zag ertegenop om predikant te worden, 'k Dacht ook dat ze me toch ni wilden hebben, 'k Ben toen een eigen weggaan zoeken. Maar het woord uitEzechiël kwam weer terug. Er ging een hele tijd over heen en het scheen helemaal onmogelijk te worden Totdat de Heere met kracht sprak uit Matth. 28: „Gaat dan heen, onderwijst al de volken ' J Toen kon ik er helemaal niet meer onderuit. Zo werd de weg naar Izi geopend Over Izi, over het werk daar en ook over Nederland spraken we met ds. Sonnevelt op een warme zomerdag in de tuin van de pastorie in Zwijndrecht. Ds. Sonnevelt bleek vlotter te spreken dat wij konden schrijven. Zo nu en dan moesten we echt de pen neerleggen om gee kramp in de vingers te krijgen. We hebben maar enkele aspekten van het zendingswerk in kunnen aanstippen. Het gesprek ging met name over „christen en kuituur".

Wij hopen dat door het lezen van dit interview de liefde tot en het gebed voor het zendingswerk ral vermeerderen. En vergeet de zendingswerkers in je gebed ook niét.

- Paulus knoopte bij zijn Evangelieprediking, bijvoorbeeld in Athene, aan bij de aldaar heersende opvattingen. Van de rooms katholieke missie is bekend dat zij zich soms vergaand aanpast aan de heidense situatie om zo de overgang naar het christendom gemakkelijker te maken. Een paar vragen hierover. Allereerst: mag je de bijbelse boodschap aanpassen?

Er is een groot verschil tussen Paulus en de roomskatholiek.e missie. Paulus heeft nooit water in de wijn van het Evangelie gedaan. Ook niet op de Areopagus. Hy knoopte niet aan bij wat er wei was, maar bij wat er niet was. Bij de onbekende God. Zijn preek loopt uit op Christus en het oordeel en hij doet een ernstige oproep tot bekering. Je mag de bijbelse boodschap

nooit aanpassen. Je moet wel proberen de Grieken een Griek te zijn. Dat was het magistrale van Paulus.

- Mag je eventueel tijdelijk iets toelaten dat in strijd is met Gods Woord?

'k Denk aan de polygamie. Dat heeft de Heere Zelf ook getolereerd. Je mag dergelijke afwijkingen van het Woord nooit goedkeuren. Je moet wel bedenken dat alles z'n tijd moet hebben. Je kunt het niet opleggen. Als veranderingen niet van binnen komen, heeft het geen zin. De mensen buiten de kerk zullen dan zeggen: ze zeggen dat het van God is, maar 't is van de blanke man.

- Is het aan de andere kant wel goed om onze, door een westerse bril gekleurde bijbelopvattingen en gebruiken (soms tot stand gekomen na een eeuwenlange ontwikkeling) aan, in dit geval, de Afrikanen over te dragen?

Daar moet je heel voorzichtig mee zijn. In het verleden zijn grote fouten gemaakt. Zo heeft men de bruidsprijs willen afschaffen. Men heeft niet begrepen wat die inhield. De bruidsprijs is bedoeld als een extra band. Als een vrouw weg zou lopen en terug zou keren naar haar familie, zal deze haar terugsturen. Anders moet de bruidsprijs namelijk terugbetaald worden. Juist waar deze afgeschaft werd, heeft dat geleid tot allerlei wantoestanden, zoals overspel en losse sexuele relaties,

'k Denk ook aan de tucht. Er waren gedoopte jongens die overspel bedreven. Ze moesten schuldbelijdenis doen en mochten een poosje niet spreken. De mensen in Izi vonden dat veel te slap. De mensen buiten de kerk zeiden: men heeft eigenlijk geen liefde voor die mensen, want anders zouden ze hen wel een pak slaag geven. Toen heeft de kerk besloten om ze een lijfstraf te geven en een (paar) geit(en) te laten betalen. Dit komt vreemd bij ons over. Je vraagt je af of het wel in overeenstemming is met het geestelijk en medisch karakter van de tucht. De Izi's zeggen echter dat dit juist medisch is. Wat onze belijdenis betreft: daarvan wordt wel gezegd dat ze tijdgebonden is. Laten we echter niet vergeten, dat het in de strijd van de Reformatie ging over dwalingen die altijd en overal weer opduiken, zij het soms in een nieuw jasje. Een mens probeert altijd weer wat aan te brengen voor God. Daarom blijft de belijdenis aktueel. Je kunt je dan ook afvragen: mag je die belijdenis, als de schat der eeuwen, onthouden aan de kerk in Afrika?

- U hebt het over de kerk in Izi. Hoe moeten we de verhouding kerk-zending zien ?

In Izi is door middel van het werk der zending een kerk ontstaan. Er is echter een centrale kerkeraad voor alle gemeenten. Ook zijn in iedere gemeente leiders (een soort oudsten), vaak nog jonge mannen, met gaven van hoofd en hart. We spreken zo weinig mogelijk van mission of zending. Dan zou je een tegenstelling krijgen. We doen alles samen met de Izi's. Ten diepste worden de beslissingen genomen door de kerk zelf. De Izi's zeggen vaak: wij zijn kinderen en moeten van jullie leren. Wij zeggen dan: wij zijn kinderen wat de kuituur betreft; zeggen jullie eens hoe in dit geval gehandeld moet worden.

- We werpen even een blik op onze eigen situatie. We zouden ons kunnen voorstellen dat u, na zo'n twee jaar in Izi te zijn geweest, bepaalde gewoonten en opvattingen onder ons met andere ogen beziet. Is dat zo?

Twee jaar lijkt lang. Toch is het maar een korte tijd. Het lijkt me arrogant om dan terug te keren als een profeet die een nieuw licht is opgegaan. Natuurlijk ga je wel meer onderscheid zien tussen wat hoofdzaak en wat bijzaak is. Aan de andere kant is het wetticisme bij ons een groot gevaar. Een even groot gevaar is echter de verwereldlijking, die ook onze gemeenten niet voorbij gaat. In veel gezinnen wordt een krisisbeleid gevoerd. Zolang het voor het oog goed gaat, wordt er niet gepraat met de kinderen. Als het mis gaat, is het echter meestal te laat. En dan wordt die jongen of dat meisje als de hoofdschuldige aangewezen.

- Onlangs stond in , , Trouw" een artikel van de gereformeerde zendingsmedewerker drs. G. van 't Spijker. Daarin stelt hij, dat de afrikaanse mensen in hun denken woord en daad met elkaar verbinden. Volgens de auteur is het in de ogen van de Afrikanen onvolledig en eenzijdig als in de hedendaagse zendingspraktijk de nadruk eenzijdig gelegd wordt op de missionaire daad. Is dat uw ervaring ook?

Dat is een opmerkelijk geluid. Heel vaak wordt gezegd dat het woord zonder de daad on-afrikaans is. Dat het omgekeerde ook waar is, mag ook wel onderstreept worden, 'k Heb me altijd aangesproken gevoeld door de manier waarop dr.

Graafland de verhouding tussen woord en daad duidelijk maakt: het woord in het centrum, in het middelpunt en de daad in de periferie. Vanuit de vernieuwing van het hart (centrum) ook de vernieuwing van het maatschappelijk leven (omtrek). De daad is dan niet onbelangrijk. Het is binnen dezelfde cirkel. Woord en daad moeten samen gaan. Daarom zijn bijvoorbeeld het landbouwwerk en het medisch werk bij ons nauw verbonden met de kerk. Als in Izi iemand medicijnen krijgt, bidt hij eerst voordat hij ze inneemt. Wat dat betreft zijn wij hier volkomen gesekulariseerd

- Enige tijd geleden hebt u tijdens een zendings-bezinningsbijeenkomst in Utrecht gezegd — althans volgens het verslag in het R.D. — dat de kerk en de zending zich, wat de politiek in Nigeria betreft, terughoudend moeten opstellen Anderzijds stelde u dat de kerk in prediking en onderricht moet aandringen op een gelijke inkomensverdeling en een politiek van gerechtigheid voor de armen. Staat dat niet haaks op elkaar?

Dat eerste heb ik met name bedoeld voor westerse mensen, voor de zendingsmensen dus. Wij moeten niet gaan zeggen hoe het in Afrika moet. Denk aan onze rol in het verleden (heerszucht en kolonialisme). Tegenover de hoogmoed en het misbruik in het verleden past ons nu alleen maar ootmoed en dienst. De nigeriaanse kerk zelf moet echter wel spreken over de maatschappelijke problemen. In Nigeria is een schrijnende tegenstelling tussen rijk en arm. Het salaris wordt gekoppeld aan opleiding en status en niet zo zeer aan prestaties. Wie rijk is, heeft macht en ten diepste geldt het recht van de sterkste. De kerk moet daar tegen ageren. Het betekent naar binnen toe dat je met de mensen in de Bijbel nagaat wat de Heere van ons vraagt. Als je bijvoorbeeld in de regentijd (het „hongerseizoen") nog rijst in voorraad hebt, dan zou je er veel geld van kunnen maken. Maar dan moet juist" blijken datje iets verstaan hebt van gerechtigheid en naastenliefde.

- We trekken de lijn weer even door naar Nederland. Er zijn, ook in onze kringen, nogal wat jongeren (en ouderen!) die zich aangesproken voelen door liberaal-kapitalistische opvattingen. Zie wij het verkeerd als wij veronderstellen dat u, gelet op uw opmerkingen, zich daar niet in kunt vinden?

Ja, ja, wat is kapitalisme? In Nigeria zie je het nog in de meest grove vorm. 'k Denk aan de multi-nationale bedrijven, maar ook aan wantoestanden in het binnenland zelf. In Nederland, dat een verzorgingsstaat is,

is de situatie heel anders. Wel zullen we moeten waken tegen het liberale denken, dat ook in onze kringen veel breder is dan we willen weten. De P.v.d.A. zegt: de aarde en haar volheid is van de gemeenschap. De V.V.D. lijkt dichter bij ons te staan, maar komt uit dezelfde wortel voort: de aarde en haar volheid is van mij. De Bijbel leert ons: de aarde en haar volheid is des Heeren! 'k Zie het met ongerustheid aan dat veel jongeren zich de laatste jaren aangetrokken voelen tot de V.V.D. 'k Vrees dat de kerk in het verleden ook te veel de zijde gekozen heeft van de rijke bovenlaag. De kerk moet echter juist aandacht hebben voor degenen die in de hoek zitten waar de meeste slagen vallen. Dat vind je ook bij de Nadere Reformatoren. Denk bijvoorbeeld ook eens aan de preken van Smijtegelt over de rijke man en de arme Lazarus.

- Volgens het al eerder genoemde ve in het R.D. hebt u in Utrecht ook verteld, dat de betrokkenheid van Izi's bij het kerkelijk leven zeergro Heel anders dan in de „domineeskerken" in Nederland. Wat bedoe daarmee?

Heel eenvoudig dat de mensen erg betrokken zijn bij het kerkelijk leven. Ze laten niet alles over aan de predikant. Ook al vanwege het sterke gemeenschapsgevoel

Een bladzij uit het boek Genesis in de Izi-taal. ervaart men de kerk als een groot gezin. In Nederland staan predikanten vaak op een eenzame hoogte. Misschien vinden sommigen dat wel fijn en misschien willen de mensen het ook wel zo.

- Van kerken nog even naar de ered sten. Heeft de heel eigen kuituur Izi's ook gevolgen voor bijvoorbee wijze waarop de kerkdiensten wor gehouden?

Ja, de tijd alleen al. 't Kan zijn datje om 9.30 uur begint en dat de kerk om 8.30 uur al vol is. Of datje 's middags om 4 uur wil beginnen, maar dat je pas om 5 voor 6 begint. Hier heeft de tijd ons en daar hebben de mensen de tijd 't Gaat allemaal veel gemoedelijker. Ik kan niet zeggen dat het slechter is, wel anders. De kerkdienst is net als bij ons. Soms een beetje korter, soms 2 uur (!) langer (bijvoorbeeld bij een oogstdienst). De rslag kollektegaven worden altijd naar voren gebracht. Men komt al zingend met yams, de rijst en ook wel een kip of een geit naar ot voren. is. De muziek en de zang is op z'n afrikaans. Hun orgel is een kleine drum. lt Als u ze geen drums hebben, kunnen ze geen wijs houden. De mensen zijn erg enthousiast. Ze gebruiken hun woorden en hun melodieën. Ze zingen naar dat zij geschapen zijn.

- Is de kuituur ook van invloed op geloofsbeleving?

'k Vind het moeilijk om dat te zeggen, 'k Ben er nog maar zo kort. Maar laat ik een voorbeeld geven. De mensen leven heel sterk bij invallen, bij dromen en visioenen. Je hoort het weieens als iemand een getuigenis geeft. Bijvoorbeeld als iemand gedoopt wordt en er zó vol van is, dat hij de gemeente wil vertellen hoe de Heere hem geleid heeft. Zo bleek iemand, die zich als een heel fijne christen openbaart, naar de kerk gekomen te zijn, omdat hij er in een droom op gewezen werd.

- Dat kwam in de oudtestamentische toch ook voor?

Wij zitten inderdaad nog wat in de oudtestamentische situatie. De mensen kunnen vaak de Bijbel zelf niet lezen. Je komt heel wonderlijke dingen tegen. Zo vertelde me eens een jongen dat hij een visioen had gehad. Een Man in een wit gewaad had hem toegeroepen: Mijn zoon, uw zonden zijn vergeven, 'k Heb er moeite mee. Het maakt je huiverig. Ben ik te westers? 'k Denk dat we ook moeten kijken naar de vruchten in het leven. Is er

godsvreze? Dat is voor de Izi's ook heel belangrijk. Wij vragen bij een dooponderzoek vaak: heeft de Heere tot je gesproken? Wat ging er aan vooraf, wat ging ermee gepaard en wat is erop gevolgd? De Izimensen in de kerkeraad kijken dan wat vreemd. Zij vragen: blijkt het uit z'n leven? Dat is verrijkend! We kunnen veel van elkaar leren.

- U ziet dus wel vruchten op de prediking?

Het Woord vindt ingang. Dat mag je kennelijk ervaren. Dat blijkt ook uit de levenswandel. Hoe de mensen het verwerken? Dat vind ik moeilijk te beantwoorden. Alles is nog zo pril. Maar als je getrouw het Woord preekt, zal God voor de vrucht zorgdragen. Wet en Evangelie worden gepredikt. En ook de kenmerken van het geloof. Vooral in de oudste gemeenten is het nodig daarover te spreken. In het begin is dat niet zo nodig. De eerste generatie werd veel gekonfronteerd met vervolging. Je werd toen niet zo gemakkelijk christen. Nu krijg je de tweede generatie. Dan kun je „of course" (konklusie) christenen krijgen. Als je bij de kerk hoort, betekent dat echter niet per konklusie datje ook een levend lidmaat bent.

- Vindt u dat onze gemeenten veel voor de zending doen?

Er wordt heel wat gedaan. Ik denk dan aan de laatste aktie van de Jeugdbond. Wat een overweldigende opbrengst! Het is niet niets wat wij als kleine gemeenschap mogen doen. En weet je wat ik een nog veel groter wonder vind? Dat we als zondige gemeenten worden gebruikt. Met de Izi's liggen we onder hetzelfde oordeel. Je kunt wel eens bang zijn als je ziet op de zegen op het zendingswerk en op de ontwikkeling in Nederland Er rijst bij mij ook een vraag. Er is liefde voor het zendingswerk. Maar is er ook wel veel liefde voor het evangelisatiewerk? Tegenwoordig is het zendingsgebied in onze eigen straat! De ijver voor het zendingswerk mag geen alibi worden voor het verzaken van de roeping in je eigen omgeving. Natuurlijk moeten er deputaten voor de evangelisatie zijn. Maar het is ook erg nodig dat dit werk gebeurt op het plaatselijk vlak in de gemeente. Het is niet alleen een taak voor de evangelisatiekommissie, maar voor allen! 'k Weet hoe moeilijk het is. Als we echter maar meer zouden geloven dat God dode zondaren zalig maakt!

We hebben in Izi visitatie gehad. Er werden allerlei vragen gesteld. Later mochten de bijbelschooljongens vragen stellen. Ze vroegen: zijn alle mensen in Nederland bekeerd? Toen ze hoorden dat er zelfs heel veel mensen zijn die totaal zonder God leven, werd gevraagd: wat doet u eraan? In Izi hebben we iedere vijfde zondag van de maand 's middags een heel korte dienst en dan trekken we erop uit. Om ergens te evangeliseren op de compound van een heiden. Is dat ook niet iets voor Nederland? Zo kregen we als Nederlanders van de Izi's huiswerk mee. Je bent er immers niet klaar mee door te zeggen dat je als kerk vier of vijf evangelisten in dienst hebt!

- Op de bondsdag +16 riep u jongeren op om hun leven in de dienst van de Heere te besteden. Als er — ook onder onze lezers —jongelui zijn die dat graag zouden willen (in de zending of elders in Gods Koninkrijk), wat raadt u hen dan aan?

'k Heb inderdaad die oproep gedaan. Er is geen betere dienst dan de dienst van die Koning. De Heere is het ook zo waard! Als je echt de Heere mag bedoelen, ben je er zelf ook zo goed mee. Ja, wat moetje doen? Allereerst: onderzoek je hart eens waarom je de Heere wilt dienen. Christus

is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen. Heeft het bloed van Christus waarde gekregen in de nacht van je leven? Dan zul je ook begeren anderen de rechten van Zijn mond te vertellen. Dan kan ik me indenken dat er ook onder de jonge mensen zijn die dat begeren, 'k Zou willen zeggen: denk eens na over het zendingswerk. Er zijn miljoenen mensen die nog nooit van het Evangelie gehoord hebben. Het kan een strijd zijn: is dat iets voor mij? Misschien kun je er eens over spreken met een oudere en wijze christen of met mensen uit de praktijk. Lees ook watje te pakken kunt krijgen over het zendingswerk. Zoek bovenal naar de leiding van de Heere. „Heer', ai maak mij Uwe wegen " Je kunt er misschien ook eens over spreken met je predikant of je kerkeraad. Maar vergeet niet, dat het werk in Gods Koninkrijk niet alleen zendingswerk betekent, 't Is niet zo datje alleen de Heere kunt dienen als je in de zending zit. Ook in het onderwijs, ook in de verzorgende sektor. Ja, in al het dagelijks werk. Het is belangrijk dat de mensen aan je zien dat je de Heere mag dienen. Veel mensen zitten niet te wachten op „preken", maar wel op het voorbeeld, 'k Wil er nog iets aan toevoegen. Ga alsjeblieft ook niet de zendingsmensen veridealiseren. Er is geen enkele reden toe. Het is alleen maar bemoedigend dat de Heere zulke onbruikbare mensen nog wil gebruiken.

- En als er jongens zijn die graag theologie willen gaan studeren?

Als ze het niet kunnen laten, moeten ze het doen. Onderzoek waarom je het wilt doen. Ds. Kersten gaf in zijn tijd ouders de raad om hun kinderen, als ze dachten dat de Heere hen zou kunnen gebruiken, de daarvoor nodige opleiding te laten volgen. We moeten de middellijke weg niet uit het oog verliezen. Hier ligt ook een taak voor de kerkeraden. We moeten daarbij wel eerlijk zijn en ook blijven wijzen op de noodzaak van een goddelijke roeping. Lees het artikel van ds. Vergunst over de roeping tot het predikambt in „Neem de wacht des Heeren waar" er maar eens op na.

- Dominee, wilt u — traditiegetrouw — nog een slotopmerking maken?

Graag. Jongelui, zoek de Heere, terwijl Hij te vinden is. Je bent nog jong. Je hebt je beste jaren en krachten nog voor je. Geef ze niet aan de zonde en de wereld. De Heere heeft recht op ons. 'k Zou je mee willen nemen naar het zendingsveld om je te laten zien hoe het daar is. Dat kan echter niet en het hoeft ook niet. Je moet niet zeggen dat wonderen alleen nog gebeuren op het zendingsveld. 'k Ben nu weer bijna vier maanden in Nederland geweest, 'k Heb veel met opening mogen preken, 'k Heb gemerkt dat er echt geluisterd werd, ook door jonge mensen, 'k Heb ook met velen van jullie gesprekken gevoerd. Met jongeren, die ernstig bezig zijn met de dingen van de eeuwigheid, 'k Geloof ook eerlijk dat de Heere nog werkt. Ook in onze tijd en in ons land. Hij wil juist ook werken onder jonge mensen in de gemeenten, 'k Hoop dat het bij jullie zo mag zijn dat je vanuit het gemis van de Heere Hem enerzijds vrij mag laten, maar anderzijds niet los kunt laten. En dat je Hem mag vinden, die de Weg, de Waarheid en het Leven is.

- Dominee, rest ons nog u heel hartelijk te bedanken voor het fijne gesprek. We zouden met uw verhalen en aangrijpende voorbeelden vanuit Izi veel meer dan één , , Daniël" kunnen vullen. Maar, helaas, we moeten het hier bij laten. God zij u, uw vrouw en kinderen nabij en stelle u tot een rijke zegen.

Barneveld/Almelo

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen