ONDERWIJS AAN DE KINDEREN OP HET ZENDINGSVELD

Mevrouw Van der Kooy, u bent met uw gezin naar het zendingsveld gegaan, welk jaa was dat?

In 1969 zijn we voor de eerste keer naar Nigeria gegaan.

Hoeveel schoolgaande kinderen heeft u, en welke leeftijd hebben zij?

We hebben vier schoolgaande kinderen: Annelies, 12 jaar oud, zit in de 6e klas. Wilfred die 11 is, in de 5e klas, de 8-jarige Bastiaan zit in de 3e klas. Gert-Jan is 4 jaar en zit nu een poosje op de kleuterschool. Dan hebben we er nog één, Elsbeth van bijna een jaar, die uiteraard nog niet naar school gaat.

Op welke school in Nigeria volgen uw kinderen onderwijs?

Toen Annelies 6 werd, heb ik ze zelf een jaar les gegeven, M.B.O., een kursus uit Nederland. Omdat Wilfred het jaar daarna in de eerste zou komen en Annelies in de tweede, zou het toch wel moeilijk worden om het zelf te blijven doen. Toen er dan ook iemand anders kwam om ons werk over te nemen zijn we naar Nederland teruggekeerd; 2Vi jaar later (in 1980) zijn we toch weer naar Nigeria gegaan om het ziekenhuis af te maken. De kinderen konden toen bij juffrouw Jeanet van den Berg naar de nederlandse school. Dit schooltje staat op het terrein van de zending en werd toen bevolkt door 5 kinderen, waarvan er 3 van ons waren.

Zijn er in Nigeria nog andere mogelijkheden voor het onderwijs van uw kinderen?

Ja, ze kunnen naar een kostschool van verschillende zendingsgenootschappen in Nigeria, maar wij vinden dat het opvoeden van onze kinderen in de eerste plaats een taak van de ouders is. Bovendien is deze school 450 km bij ons zendingsgebied vandaan, zodat de kinderen maar twee maal per jaar thuiskomen.

Kunnen zij op het schooltje van juffr. Jeanet van den Berg ook na de 6e klas nog terec Het is de bedoeling, dat Annelies in september naar de brugklas gaat. Zij krijgt het hele boekenpakket van de „Guido de Brès"-schooi mee en we hopen, dat zij dan inderdaad het eerste jaar nog op ons schooltje blijven kan. Dat wordt wel elk jaar moeilijker.

Zou u willen vertellen hoe de kinderen het onderwijs ervaren?

Doordat het een kleine school is, is het onderwijs vrij intensief, daardoor hebben ze wat meer tijd om eens iets extra's te doen, zoals bijvoorbeeld een projekt over voeding. Toen hebben ze met elkaar van alles gebakken en als bakkers gekleed langs de deur „verkocht". Ze maken wel eens een wandeling met z'n allen bij volle maan, of doen bij het ziekenhuis een klusje. Op de verjaardag van de juf kookten ze buiten op een houtvuurtje soep. Aan de andere kant missen zij ook wel wat, zoals het kontakt met andere kinderen in de klas, het samen naar de vereniging gaan, enz.

Hoe vonden uw kinderen het om tijdens het verlof weer enkele maanden in Nederlan naar school te gaan?

In Igede leven onze kinderen in een vrij beschermde omgeving. Hier komt dan wel ineens erg veel op ze af en daardoor kunnen ze het wel eens moeilijk hebben, maar dat heeft ook zeker zijn positieve kanten. Ook voor hen hopen wij, dat het mag zijn: „Wel in de wereld, maar niet van de wereld".

Er zijn veel dingen, die ze hier fijn vinden: spelletjes doen op het schoolplein, schoolreisje, schoolzwemmen, spelletjesdag enz.

Heeft u nog een verzoek aan het thuisfront?

Dat er veel gebed en meeleven zou zijn met de kinderen en hen die onderwijs geven, zowel op de zendingsposten, als ook in Nederland. Laten we als ouders ons bewust zijn van onze taak in dezen. De vreze des Heeren is het beginsel der wijsheid (Ps. 111 : 10).

Mevrouw Van der Kooy, vriendelijk dank voor de beantwoording van de vragen. W wensen u samen met uw man en uw kinderen Gods zegen toe in de verantwoordelijke taak, die u mag verrichten op het zendingsveld.

W. A. Both-van 't Geloof

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen