De Trooster

Ik zie in dit verwarrend leven, zo vaak het doel, de lijnen niet. Wel kan ik sidderen en beven om al het lijden, het verdriet.

Om al die vastgelopen levens, de bange nood, die ons omringt. En om mijn eigen moeite tevens, wanneer de twijfel mij bespringt.

De twijfel die mij los wil scheuren van al wat vast en eeuwig is, en wat alleen ons op kan beuren uit 's werelds nood en duisternis.

Gods Woord, de krachtbron voor de Zijne Dat ons wil troosten door Zijn Geest, Dat ons Zijn licht in 't hart doet schijnen; da n wordt het zo opeens weer feest.

Neen, ik begrijp niet al die dingen, vol raadselen blijft mijn bestaan en toch kan ik opeens weer zingen en voel 'k me in de ruimte staan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen