Het juk in de jeugd

Wie wordt er nu graag belast met zorgen, met verdriet, of zelfs met angst voor dood en oordeel? Geen mens begeert nood en ellende. Als je jong bent, vernacht je meestal veel van het leven, enje doet wat in je vermogen is, om zorgen en moeiten ver van je te houden. Hoe kan er dan staan: Het is goed voor een man, dat hij het juk in zijn jeugd draagt"? Let er wel op, dat er niet staat Het is aangenaam voor een man Wat wij aangenaam vinden is namelijk niet hetzelfde als wat goed voor ons is. Het eerste weten wij, het tweede weet God alleen. En van nature begeren, is niets anders dan een bedenken des vleses. En dit is niets anders dan vijandschap tegen God, zegt Paulus, want het onderwerpt zich der wet Gods niet (Rom. 8 : 7). Laten we daarom maar bang zijn voor wat wij graag willen. Beter, of alleen goed, is te vragen wat God wil!

En als Gods wil ons telkens voorgehouden wordt, juist als ze strijdt met onze wil, dan komt ons vlees in opstand. Er zijn er honderden ook onder onze jongeren, die deze boodschap niet verdragen kunnen. Ze gaan op zoek naar een milder behandeling, naar een vleselijk evangelie, dat de mens spaart. Het zal evenwel blijken geen waar evangelie te zijn, want het brengt geen mens tot de zaligheid. Beter, oneindig veel beter is het, als de Heere ons al jong doet sterven aan het begeren van het vlees, om een geestelijk begeren in ons te verwekken. De Heere moet ons ontdekken aan onze dwaze lusten, aan onze hoogmoed en zelfzucht ook bij godsdienstige bezigheden, waardoor we voorthollen op de weg naar de ondergang. Nee, aangenaam voor het vlees is de ontdekking van onze vijandschap niet Daarvoor is ze een zwaar juk. Als ons zondige bestaan ons zo tot schuld wordt gemaakt, dan wordt die zondelast nog een veel zwaarder juk. Al begeert onze natuur dit jukdragen niet evenwel kan de Heere het tot eeuwig heil doen zijn. Niet zelden gebruikt de Heere bepaalde tegenslagen, verdriet, een handicap, een sterfgeval, of nog een ander kruis om iemand ervan te weerhouden door te gaan op zelfgekozen wegen. Ook dat kan als een last, als een juk worden opgelegd, om onze opstandige natuur te ontdekken. Deze ontdekking is pijnlijk en we mogen daarbij wel bidden om verbreking van onze wil, om niet te verharden in een opstandig strijden tegen God. Zijn het geen goede gaven van de Heere om onder dit juk te leren buigen, onze wil te leren verloochenen, Gods wil te leren aanbidden? Daarom: is er een juk, dat ons door de Heere is opgelegd, bidt of het ons ten goede mag zijn. Bidt om genade om eronderte zwijgen (v. 29) en Gode niets ongerijmds toe te schrijven.

Is onze zonde en vijandschap ons tot een nog zwaarder last geworden, dat is dat opdat we dit juk niet meer zouden kunnen dragen, en we Gods leiding nodig zouden krijgen. Ja, Hij wil aan zulken leiding geven en een levende hoop verwekken op ontferming die bij Hem te vinden is in Christus (v. 29, 32).

Dan wordt ervaren dat de Heere niet van harte plaagt (v. 33), maar dat Hij in deze weg zondaren wil zalig maken. Dan leren we ook roemen in de verdrukkingen, wetende dat de verdrukking lijdzaamheid werkt, en de lijdzaamheid bevinding en de bevinding hoop, en de hoop beschaamt niet, omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest Die ons is gegeven (Rom. 5 : 3-5).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen