ONS VOLKSLIED

We zingen het dikwijls. Op heel verschillende plaatsen.

„Wilhelmus van Nassauen " Ons prachtige volkslied.

En ook: „Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God, mijn Heer",

Niét alleen in „eigen kring". Zoals op onze bonds-ên zendingsdagen. Ook in veel wijdere kring. Als nederiands volk.

Onlangs „ontdekte" ik, dat dit eigenlijk vreemd is. Liever gezegd: een wonder. Immers, hoevelen zijn er niet die, niet (meer) in God geloven? 't Is me ook opgevallen dat er mensen zijn die alleen het eerste couplet meezingen.

Én dan komt de gedachte op: hoe lang nog? ?

Zoveel van wat ons nog herinnert aan God en Zijn Woord staat toch ter discussie? !

Daarom mogen we dankbaar zijn dat ons volkslied nog gezongen wordt. Niet alleen in eigen kring, maar ook daarbuiten.

De inhoud, is zo rijk. Vooral van dat zesde couplet:

„Mijn schild en de betrouwen zijt Gij, o God, mijn Heer! Op U zo wil ik bouwen, verlaat mij nimmermeer!"

Gaat er niet een geweldig getuigenis van uit?

Je zou het bijna een „evangeliserend volkslied" kunnen noemen. Niet een „aardige traditie", maar een aktueel, een klinkend getuigenis!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen