En het Woord Gods wies

In Handelingen staat dat het Woord Gods wies. Dat kon omdat de Koning Zelf gezegd heeft: „Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde", en: „Gij zult Mijn getuigen zijn zo te Jeruzalem als in geheel Judea en Samaria tot aan het uiterste der aarde".

Het zendingsveld begint dichtbij

Het zendingsveld van de apostelen begint in Jeruzalem, dus heel dicht bij. Dat heeft ook ons iets te zeggen. We kunnen wel heel romantisch denken over zendingswerk in het hartje van Afrika. Maar heb je ooit wel eens goed gesproken van de Heere in Nederland? Ernstig en liefdevol? Laten we die verloren zoon of dochter in ons land niet vergeten! God roept geen mensen tot het zendingswerk ver weg, die nooit bewogen zijn geweest met hun naaste dichtbij.

Er ligt een roeping voor ons in Nederland. Ook hier zijn mensen gekomen uit alle delen van de wereld. Dat is Gods bestuur! De mensen van Ninevé wonen vandaag bij ons in de straat. Laat de Centrumpartij dan maar roepen: „Gaat heen"; de Kerk des Heeren zal zeggen: „Kom ga met ons en doe als wij".

Het zendingsveld wordt groter

De apostelen beginnen in Jeruzalem. Maar op de Pinksterdag staan ze al voor een grote schare van mensen die gekomen is uit alle delen van de wereld. En als de Pinkstergeest wordt uitgestort, gaan de discipelen de grote werken Gods verkondigen in al die talen. Dat betekent dat God nu dichterbij komt dan ooit tevoren. Want al die mensen mogen nu het Woord van God horen in hun eigen taal.

Zien we wel eens het grote wonder dat de Heere tot ons spreekt in onze eigen taal, zodat we geen moeite behoeven te doen om Gods Woord te beluisteren?

Voor de Izi is het een ontdekking dat het Nieuwe Testament er nu mag zijn in hun eigen taal. En we hopen dat de vertaling van het Oude Testament spoedig mag volgen.

Een vertaalprobleem

Vertalen is een mooi werk, maar ook een moeilijk werk. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het vertalen van het woord Testament of Verbond in het izi. Gekozen is voor het woord „ogbandzu" dat letterlijk betekent: het verenigt levens. Een man en een vrouw kunnen zo'n „verbond" sluiten als ze beloven met elkaar te zullen trouwen. Zo'n verbond wordt dan verzegeld. Beide partijen maken een inkeping in hun arm. Daar sijpelt bloed uit. Dan nemen ze een colanoot en dippen die in het bloed.

Daarna ruilen ze de noten en eten hem met het bloed van de ander er aan op. In het bloed is het leven. Zo worden twee levens tot één. Wie zo'n verbond breekt is daarom ook des doods schuldig.

Zo maakt God nu ook een verbond met Zijn volk. En dan gaat het niet over aardse dingen, maar over leven en dood, over de eeuwige zaligheid van een zondaar.

Er is wel verschil tussen het sluiten van een verbond in Izi en het verbond van God. In Izi moet je geven van je eigen bloed, maar in Gods verbond komt alles van Zijn kant. Het is een eenzijdig verbond. Dat verbond is niet gegrond op

het bloed van mensen, maar op het bloed van Christus.

Wij kunnen dat verbond alleen maar breken en ons onder de vloek van dat verbond brengen. Maar nu zegt God: „Al wat u ontbreekt, schenk Ik zo gij 't smeekt, mild en overvloedig".

Waar liefde woont......

Er ontstond in Jeruzalem een bloeiende gemeente. Een gemeente waar de apostelen zich gaven aan de bediening van het Woord. Een gemeente waar diakenen werden gekozen om de tafels te bedienen, zorg te dragen voor de weduwen en de zwakken. En dat zegent de Heere. „Waar liefde woont, gebiedt de Heere de zegen." Want in dit verband komen we dan ook voor het eerst tegen: „En het Woord Gods wies".

Dat is overigens een merkwaardige uitdrukking. Het Woord groeit. Het werk groeit. De kerk groeit. Maar er staat nergens dat de mens groeit God maakt geen grote mensen. Hij maakt kleine mensen die in zichzelf steeds meer achteruit gaan. „Hij moet wassen en ik minder worden". Waar dat beleefd wordt, gaat het Woord groeien. Daar gaat de kerk groeien in de diepte en in de breedte. Daar is vrucht op het Woord.

De vervolging breekt los

Maar dan gaat het mis in Jeruzalem.

Stefanus valt als de eerste martelaar voort het Evangelie. „En er werd te dien dage een grote vervolging tegen de gemeente die te Jeruzalem was en zij werden verstrooid door Judea en Samaria."

De duivel breekt los. De brand er in Het gaat mis Nee, toch niet. Het gaat goed! Want de harten van de discipelen branden ook, maar dan van liefde. En zo verspreidt het Woord zich als een lopend vuur. Het slaat over naar Samaria, op de Moorman, naar Galilea, naar Antiochië.

De kerk groeit tegen de verdrukking in

Daar in Antiochië worden de discipelen voor het eerst „christenen" genoemd. Let op: ze noemden zichzelf geen christenen, maar ze werden zo genoemd. Ze waren geen praat-christenen, maar het kwam uit in hun leven. Het waren leesbare brieven van Christus. Getuigen en martelaren tegelijk.

En dat trok mensen aan. Zo groeide de kerk dwars door de vervolging heen. Nee, dat had de duivel zo niet bedoeld, maar dat was wel het gevolg.

Zo werkt de Heere ook in Izi. Jonge christenen worden geslagen, vervloekt of weggedreven van hun compound. En ze buigen als bamboe, maar ze breken niet. En de kerk groeit. Hoe harder er geslagen wordt, hoe beter het gaat. De kerken zijn er van hout, maar de christenen van goud. En hier ? Is het bij ons niet andersom? Kerken van goud, maar christenen van hout? Zal er dan vervolging nodig zijn om de kerk in het westen wakker te schudden en samen te brengen aan de voeten van de Heere en te leren getuigen van Christus? Ik hoop van niet!

In het klein komt het al voor. Op school of op je werk: een spottende blik misschien, een meewarige glimlach. Volhouden hoor! Bid maar of de Heere je kracht geeft! Dat dwingt respekt af. Ook vandaag!

Wie moet zending bedrijven?

„Ja maar, ik heb zelf niets. Ik ben geen dominee. Ik kan niet praten " Maar dan vraag ik je: „Wie hebben als eersten het Evangelie bekend gemaakt in Israël? " Naamlozen.

„Maar er waren enige cyprische en cyreneïsche mannen welke te Antiochië gekomen zijnde, spraken tot de Grieksen, verkondigende de Heere Jezus. En de hand des Heeren was met hen".

Naamlozen, die wil God gebruiken. Verwacht maar niet teveel van zendingsarbeiders. Ook de kerk in. Izi is veel meer het verhaal van de jonge christenen dan van de zendelingen.

John Mbamu, Daniël en Kenneth Aluma: daar heb je een paar van die naamlozen, die in alle stilte zonder veel rumoer gebruikt worden tot opbouw van de kerk.

De kerk groeit ook in tijden van rust en vrede

Het Woord groeit tegen de verdrukking in, maar ook in tijden van rust en vrede. In Handelingen 12 lezen we over koning Herodus, die een vijand was van de kerk. En dan sterft hij in het oordeel Gods. Dan staat er opnieuw: „En het Woord

Gods wies en vermenigvuldigde." Zie je het verband?

Op de dood van Herodus volgt een periode van rust voor de gemeente, waarin het Woord ongehinderd zich kan uitbreiden. We moeten dan ook voorzichtig zijn en niet gaan vragen om vervolging. Want zullen wij staande blijven in de hitte der beproeving?

Paulus roept ons op om voorbede te doen voor koningen en allen die in hoogheid zijn, opdat wij een gerust en stil leven mogen leiden in alle godzaligheid. Dat is een woord dat nog al eens wordt aangehaald, maar we vergeten vaak dat het staat in het perspektief van de zending, de verbreiding van het Woord tot alle mensen.

We mogen de Heere wel dankbaar zijn, dat we nog in alle vrijheid mogen samenkomen, ook vandaag! En dat het de kerk nog niet verboden wordt te evangeliseren. Laten we dan werken zolang het dag is!

Zending is een opdracht van de gemeente

Antiochië was eens zendingsgebied. Maar toen ze het Woord des Heeren hadden ontvangen, werd de gemeente op haar beurt een zendende gemeente.

Gedrongen door de Heilige Geest, zenden ze Paulus en Barnabas uit om het Woord bekend te maken aan hen die het nog nooit gehoord hadden.

Als onze ogen geopend worden voor onze nood en dood, maar ook voor die enige weg ten leven, dan behoeft het niet eens gezegd te worden wat onze opdracht is. Let er maar eens op hoe weinig er in het Nieuwe Testament over het zendingsbevel geschreven wordt Het was niet nodig. Het was een vanzelfsheid.

En het is ook niet nodig voor de Izi. Het Woord wordt doorverteld. Men schaamt zich niet Men kan eenvoudig niet zwijgen van de dingen die men gehoord en gezien heeft. Het is ontroerend om dat mee te maken en de overgave te zien waarmee men anderen probeert mee te krijgen, vooral uit eigen familiekring en dorp.

Het Woord wies met macht

Het Woord des Heeren wies met macht omdat Christus er zelf achter staat. En de Geest komt er in mee in Zijn onweerstaanbare kracht.

Vandaar de vrijmoedigheid van de apostelen. Het zijn in zichzelf krachtelozen, maar ze zijn aangedaan met kracht uit de hoogte.

Ik heb zoiets ook wel eens gevoeld in Izi. Het was op een zondagmiddag. De gemeente van Ndubia was samengekomen op de compound van een heiden van wie pas een van zijn vrouwen was overleden. De compound was stampvol. Er was al heel wat gedronken. Er was ook een muziekgroep gekomen om door het slaan op hun drums de mensen tot vervoering te brengen. Ik zag dat op de drums bloed gesmeerd was. Eén van de drummers snoof de geur op en raakte in trance. Het was angstaanjagend om het te zien. Zijn ogen begonnen te rollen. Om ons heen was een groep mannen komen zitten. Een bekeerde waarzegger gaf een getuigenis dat grote indruk maakte.

Terwijl de drums al begonnen te roffelen en terwijl de heidense priester in woede doorging met offeren, gaf de gemeente met grote kracht getuigenis van Die enige Naam, dat grote offer van Christus.

Ik heb zelden meegemaakt dat de atmosfeer zo geladen was. Het was een botsing van twee werelden, het rijk van God en de macht van de afgrond. En het Woord des Heeren had macht!

De kerk groeit

De voortgang van het Woord gaat heel snel in Izi. Ondanks het woeden van de satan, de terugval van sommigen, de teleurstellingen die we hebben in het werk. De Heere gaat door. Er is een geopende deur in Izi.

In twee jaar zijn we daar gegroeid van acht naar twintig gemeenten.

We kunnen overal beginnen. En waar we ook beginnen, komen de mensen samen, wat de motieven dan ook zijn. Ze komen in ieder geval onder het visnet van het Evangelie.

De kerk staat op het punt uit te breiden naar andere delen van Izi. Binnenkort kunnen we misschien de eerste echte evangelist uitzenden. De roep klinkt: „Kom over en help ons”.

Werken in dienst van de Heere

Grijpt het je niet aan? Snijdt het nooit eens door je hart?

Zijn er nog die hartelijk begeren een goed woord over de Heere te spreken? Jonge mensen die geleerd hebben: „Zo God in 't recht zou treden en gadeslaan onze ongerechtigheden, wie zal dan bestaan? " Maar die ook wel eens hebben mogen blikken in die milde handen en vriendelijke ogen van de Heere.

Zijn er nog die hun leven willen verteren in de dienst van de Koning? Je hebt je beste jaren nog voor je. Je beste krachten.

Geef ze niet aan de wereld en aan de zonde. Ze zijn het niet waard. Maar de Heere is het zo waard om gediend te worden. Wie heeft er zin in om die Koning te dienen? Hij is zo'n goede Meester!

De wereld valt zo tegen, je leven is zo kort en de duivel is zo'n harde baas. Hem gun ik er niet één. Ik heb je er niet voor over.

Als je gaat werken in de dienst van de Heere, moetje wel weten datje niet zelf begonnen bent. Hoe zullen ze prediken indien ze niet gezonden zijn?

Maar de roeping is er voor ons allemaal. De dure roeping om een leesbare brief van Christus te zijn.

Zendingswerk is er niet voor liefhebbers, voor een handvol deputaten samen met wat zendingsvrienden. Het is een opdracht die de Heere Jezus Zijn gemeente gegeven heeft. Zoals Paulus werd uitgezonden vanuit Antiochië, zo zijn wij uitgegaan mede namens jullie.

We kunnen niet allemaal zendingsarbeider worden, maar we lezen in het Nieuwe Testament hoe de gemeente heeft meegeleefd. Ze hebben geluisterd toen Paulus terugkwam en mocht vertellen wat God gedaan had door zijn arbeid.

En ze waren verblijd tot in Jeruzalem toe. Ze hebben gedankt, meegezucht en meegebeden. Ze hebben geofferd en ze hebben gestaan op de plaats waar de Heere hen gesteld had als een klein schakeltje in dat grote werk.

Jullie mochten ook zo'n schakeltje zijn door de aktie van de Jeugdbond. Namens de mensen in Izi wil ik jullie daar hartelijk voor danken. Ik hoop ze straks te vertellen wat ik hier heb gezien.

Steigerhout?

Maar nu één ding. Als een huis gebouwd wordt, gaat dat volgens een bestek. En nu zal deze aktie daartoe dienen dat het vast gebouw van 's Heeren gunstbewijzen naar Zijn gemaakt bestek in eeuwigheid zal rijzen.

Maar bij de bouw van een huis wordt ook steigerhout gebruikt En dat moet er staan zolang de bouw voortgaat. Maar dan wordt het afgebroken

En nu hoop ik dat dat voor ons niet zal gelden.

Het is mijn hartelijke wens en mijn gebed dat ook jij daar eenmaal zal staan, als er ook van de Izi worden binnengebracht om eeuwig de Heere groot te maken. Daar kan niemand uit zichzelf komen.

Maar het Woord des Heeren wies met macht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen