Zeker weten

Mijn kinderkens, ik schrijf u deze dingen opdat gij niet zondigt. En indien iemand gezondigd heeft, wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige. En Hij is een verzoening voor onze zonden, en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden der gehele wereld. En hieraan kennen wij, dat wij Hem gekend hebben, zo wij Zijn geboden bewaren. Die daar zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, die is een leugenaar en in die is de waarheid niet. Maar zo wie Zijn Woord bewaart in die is waarlijk de liefde Gods volmaakt geworden, hieraan kennen wij, dat wij ïn Hem zijn.

Die zegt dat hij in Hem blijft, die moet ook alzo wandelen, gelijk Hij gewandeld heeft.

4.1 Zeker weten?

Hoe kun je weten of je een kind van God bent? Kun je dat wel ooit te weten komen? Of kun je alleen maar hopen? „Telkens is er toch weer de zonde, zowel bij de onbekeerden als bij de kinderen Gods. Dus het verschil is moeilijk uit te maken."

Zou het? De roomse kerk meent dat inderdaad. „Je kunt niet meer dan je best doen", zeggen ze, „en verder is het afwachten." Maar daar is de apostel Johannes het absoluut niet mee eens! Gods kinderen struikelen wel iedere keer weer, maar ze komen ook telkens weer naar de Heere toe met hun zonden. Ze kunnen zichzelf wel eens moe zijn en verlangen er dan naar van de zonde verlost te zijn. Het komt dan ook best hard aan als Johannes zegt dat hij deze dingen schrijft, opdat zij niet zondigen. Hij spreekt hen wel liefdevol aan als „kinderkens", maar hij zegt het toch maar. Niet zondigen; dat lukt hen nooit. Die uitspraak maakt zo moedeloos. Gelukkig zegt Johannes meer. Anders zouden ze inderdaad altijd in de onzekerheid leven of de Heere nog wel naar hen zou willen omzien. , , En indien iemand gezondigd heeft." Wie spitsen de oren, als ze dit horen? Bij wie is dit midden in het hart? Bij hen, die zichzelf leerden kennen, als een telkens afdwalende zondaar. Word jij hier ook geraakt? „ Wij hebben een Voorspraak bij de Vader", vervolgt de apostel. Dat durft hij vrijmoedig te zeggen tot die hopeloze mensen, die moeten bekennen dat ze telkens in zonde vallen. Wat een geweldige boodschap. Ik denk dat velen van Gods kinderen wel eens vertroost mochten worden door deze woorden. Een Voorbidder voor hen? Bijna niet te geloven! Johannes mag wijzen op de Heere Jezus. Hij is wel de Rechtvaardige. En dat voor onrechtvaardigen. Echt; Gods kinderen leven niet altijd in onzekerheid. Ze mogen wel eens hartelijk geloven dat het voor hen ook nog kan.

Heb je er wel eens over nagedacht trouwens dat het om God de Vader gaat? Vele mensen hebben de mond vol over de Heere Jezus, zonder dat het hen om God de Vader gaat. In vers 1 zien we echter duidelijk dat de Heere Jezus juist zo'n waarde krijgt omdat Hij de Voorbidder is bij de Vader. Het gaat er immers om dat we met God verzoend worden. Een romantische liefde tot de Heere Jezus iet daar niet op.

4.2 Voor wie?

Is de Heere Jezus een verzoening voor de zonde der gehele wereld? Als je vers twee leest, lijkt het er wei op. Maar ja; wat betekent dat? Zijn alle mensen al met God verzoend, dan zou er van al-verzoening sprake zijn. En als voor iedereen persoonlijk de straf reeds is gedragen, maar we het zelf nog moeten aannemen, spreken we van

algemene verzoening. Dat kan geen van beide waar zijn (vergl. Joh. 17 : 9). Maar wat dan? Moeten we denken aan zondag 15 van de Catechismus vraag 37 misschien? Daar staat dat Christus de toorn Gods tegen de zonde van het ganse menselijke geslacht gedragen heeft. Dus niet voor iedereen persoonlijk, maar voor het menselijke geslacht in het algemeen, zodat iedereen kan zalig worden. Toch is het de vraag of deze oplossing hier juist is. Als we vers twee in het verband lezen, zien we dat die verzoening veel te maken heeft met de Voorspraak in de hemel. De Heere Jezus is de Voorbidder en de Verzoening voor Zijn kinderen. Ook Calvijn, die toch vele teksten uitlegt in de zin van zondag 15, kiest hier voor het laatste. Misschien is dat in dit geval ook wel het meest eerlijk.

4.3 Kennen en kénnen

Hebben we de Heere leren kennen? „De Heere kennen" heeft in de Bijbel altijd een diepe betekenis. Dat is geen gewoon kennen. Het woord „kennen" geeft een nauwe relatie aan tussen twee mensen (bekennen) of de nog veel hechtere band tussen de Heer en Zijn volk. Wie de Heere kent, heeft godsontmoetingen gehad en ervaren wie de Heere is in Zijn straffende gerechtigheid, maar ook wie Hij is in Zijn gunst. Het is net eender als in het natuurlijke leven: als je nooit ervaren hebt wie iemand is, dan ken je hem niet. In geestelijke zin geldt dat nog veel meer. „Kennen" kan ook gewoon „weten" betekenen. In vers drie staat dus hoe we „weten" dat wij Hem „kennen". Hoe dan? Uit het bewaren van Zijn geboden (vergl. vers 4, 5 en 6).

4.4 Bewaren van de geboden

Is het niet een beetje rooms, als je zegt dat je weet datje de Heere kent, omdat je Zijn geboden bewaart? Stel je voor dat iemand zegt dat het met hem wel goed zit, omdat hij netjes volgens de wet leeft. Dat is erg bedenkelijk, niet?

We moeten proberen goed te onderscheiden. Er staat in vers drie niet dat onze zonden vergeven worden, als we goede werken doen. Het gaat hier over mensen die al eerder tot verandering zijn gekomen (2 : 1). Het wordt gezegd tegen mensen, die wel weten dat er iets in hun leven gebeurd is en ook niet durven ontkennen dat ze de dood in zichzelf hebben gevonden en het Leven in een Ander hebben gezien. Alleen, het zijn van die tobbers. Ze kunnen het bijna nooit bekijken. De twijfel vreet hen aan. Daarom schreef de apostel ook zijn geschrift.

Hoewel hij weet dat we de zekerheid nooit zelf kunnen maken, wijst hij echter de weg. Weetje welke weg? Die van een heilig en teer leven met de Heere! Geloofszekerheid gaat toch altijd samen met geloofsvruchten? Het zijn toch de zonden, die telkens scheiding maken tussen de Heere en hen? Wel dan moet die zonde worden bestreden. Dat brengt de zekerheid wel niet, dat doet alleen het geloof in de Voorbidder, maar het kan wel bestendigen en langer doen genieten.

Nooit van gehoord? Lees zondag 32 vraag 86 maar eens: „uit de vruchten verzekerd" en Dordtse Leerregels hoofdstuk V art. 10! Is"het ook niet aktueel? Hebben onze „donkere" tijden niet te maken met het slordige leven, juist bij Gods kinderen? Maar nog meer aktueel! Is het niet zo dat we in een wereld leven, waarin velen altijd de zekerheid op zak hebben, zonder dat er een tere levenswandel aan is verbonden en een heilig leven. Dat kan niet! „Die daar zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, die is een leugenaar, en in die is de waarheid niet" (vers 4). Kun je begrijpen dat Johannes dit stukje begint met: „Kinderkens, ik schrijf u deze dingen, opdat gij niet zondigt"?

4.5 Vragen

1. Waarom is het een troostvolle boodschap dat de Heere Jezus de Rechtvaardige is?

2. Wat is „Zijn Woord bewaren" in vers 5? (vergl vers 3)

3. Welk beeld uit het evangelie komt in vers 5 en 6 naar voren? (Joh. 15)

4. Waarom is in zondag 15 vraag 37 geen sprake van algemene verzoening?

5. Voor wie is de Heere Jezus Voorspraak? (Joh. 17:9) Hebben onbekeerde mensen er niets aan dat ze weten dat de Heere Jezus de Voorspraak is?

6. Sommige mensen menen dat zondag 32 vraag 86 gemakkelijk farizeïsme kweekt. Is dat terecht?

7. Wat zeggen de Dordte Leerregels over de wijze waarop Gods volk de zekerheid ontvangt? (V, art. 10)

8. Het woord Voorspraak (lett. Parakleet) wordt op andere plaatsen ook wel vertaald met „Trooster". Over wie gaat het in dat geval en waar vinden we dat in de Bijbel? V/at is de overeenkomst tussen „troosten" en „voorspreken"?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen