Wat nut u de opstanding van Christus?

Het paasfeest bepaalt ons bij de opstanding van Christus, bij het lege graf in de Hof van Jozef van Arimathea. In Rusland ontmoeten de christenen elkaar met de uitroep: De Heere is waarlijk opgestaan! Men heeft daar blijkbaar goed begrepen, dat Pasen het centrale heilsfeit is. Op Pasen zien we het hart van het Evangelie opengaan. Daarom zegt Paulus tot Timotheus: Houd in gedachtenis, dat Jezus Christus uit de doden is opgestaan.

Een historisch feit

De opstanding van Christus is geen fabel, geen verhaaltje, maar een historisch feit, . Het is van groot belang daaraan vast te houden. Het feit van de opstanding wordt ons uitvoerig beschreven in de evangeliën. Daar lezen we over de aardbeving; over de engelen, die de steen afwentelen; over de wachters, die als doden werden; over het verrijzen van de Zaligmaker uit de dood. De opstanding wordt ons daar beschreven als een feit Een feit, dat al in het Oude Testament afgeschaduwd werd, zoals in de verhoging van Jozef uit de gevangenis, in de bloeiende staf van Aaron en in de profeet Jona, die drie dagen was in de buik van de vis. Al die oudtestamentische beelden wijzen heen naar de opstanding van Jezus Christus uit de doden.

Rustpunt des geloofs

Christus is opgestaan. Dat is een feit Aan dat feit hangt heel de zaligheid. In dat feit is het rustpunt des geloofs. Daar wijst Paulus zo heerlijk op in 1 Korinthe 15. Als Christus niet is opgestaan, zo zegt de apostel daar, dan is onze prediking ijdel, dat betekent letterlijk „leeg, inhoudsloos". Want de inhoud van de prediking is de Gekruisigde en Opgestane. In de prediking mag het worden uitgeroepen, dat Christus leeft en Gods kinderen zullen eeuwig leven met Hem. Als Christus niet is opgestaan, zo zegt ons 1 Korinthe 15, dan is de prediking leeg, zonder inhoud. Dan, zo zegt Paulus, is uw geloof ijdel.

Denk eens in: et geloof, waarin Gods kinderen wenen over de zonde; waarin zij roepen uit de diepte tot God; waarin zij leren afzien van al het hunne; waarin zij als verlorenen de toevlucht nemen tot Christus; waarin zij zich verlaten op het enige offer aan het kruis volbracht; dat geloof zou dan ijdel zijn. Als Christus niet is opgestaan, dan hebben zij tevergeefs geloofd. Dan zijn ook verloren, die in Christus ontslapen zijn. Denk eens in: ullie bekeerde familieleden, die zich stervend op Christus hebben verlaten, die op hun sterfbed spraken van de hoop, die in hen was, zouden dan verloren zijn! De apostel mag echter de jubel laten horen: Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden!" (1 Kor. 15 : 20). Hij is opgewekt! Dat is een feit Jezus leeft! Er is een levende Heere. Daarom is de prediking niet ijdel, maar vindt haar grote inhoud in Hem, die de dood overwonnen heeft. Daarom is het geloof niet ijdel. Daarom hebben Gods kinderen niet tevergeefs geroepen tot God en hebben zij zich niet tevergeefs op Christus verlaten. Daarom hebben ook jullie overleden familieleden niet tevergeefs getuigd van de tioop, die in hen was. Want Christus is opgestaan. In de opstanding ligt dan ook de vastheid van de zaligheid en het rustpunt des geloofs.

Verschillende getuigen

De Satan weet dat ook! Daarom heeft hij alles in het werk gesteld om de opstanding als feit te ondermijnen. In Paulus' dagen

waren er al in Korinthe, die de opstanding uit de doden loochenden. Maar, zegt de apostel, dan is Christus ook niet opgestaan. En dan haalt hij verschillende getuigen van de opstanding naar voren. Cefas heeft Hem gezien en de twaalven. Vijfhonderd broeders tegelijk hebben Hem gezien, zegt de apostel, en de meeste van hen zijn nog in leven. De Korinthiërs kunnen het hen dus nog persoonlijk vragen, als ze Paulus niet geloven willen. En Jakobus heeft Hem gezien. „En ten laatste van allen is Hij van ook van mij, als van een ontijdig geborene gezien", zegt Paulus. Hij had Hem ook gezien op de weg naar Damaskus. Zo onderstreepte Paulus, dat de opstanding van Christus een werkelijk feit is geweest En hij had nog meer getuigen kunnen noemen, zoals de vrouwen, Maria Magdalena en Stefanus.

De moderne theologie

Toch is er nooit een tijd geweest waarin de opstanding meer wordt aangevochten, dan onze tijd. In de moderne theologie wordt de opstanding geloochend. Volgens vele moderne theologen betekent de opstanding alleen maar, dat Christus bleef voortleven in de gedachten van Zijn discipelen; dat zij zó gegrepen waren door Zijn idealen, dat zij na Zijn dood niet konden zwijgen van Hem. Dus Jezus heeft niet tevergeefs geleefd, want na Zijn dood hebben de discipelen Zijn prediking en Zijn idealen verder gedragen. Maar van een opstanding, die als werkelijk feit heeft plaatsgevonden, wil men niet weten. Dat kan de mens van de twintigste eeuw toch niet meer aanvaarden! Zo blijft er van het historische feit niets meer over. Juist omdat het feit van het hoogste belang is, zorgt de Satan er wel voor, dat het wordt aangevochten. Laten wij echter eenvoudig mogen vasthouden aan het feit van de opstanding. Wie dat feit loochent neemt heel het Evangelie van ons weg.

Wat nut u de opstanding van Christus?

Zo luidt de vraag van de Catechismus, die boven dit artikel staat afgedrukt Het nut van de opstanding van Christus is zo groot dat het onmogelijk is weer te geven in een kort bestek. Toch wil ik er iets van proberen te zeggen.

Omdat Christus is opgewekt kunnen wij ook opgewekt worden uit het graf van de zonde en van de dood. Want wij liggen van nature allemaal in het graf. In het graf van de zonde. De Schrift noemt ons dood in de misdaden en zonden. Wij moeten levend gemaakt worden. En dat is nu mogelijk, omdat Christus is opgestaan. Als Hij niet was opgestaan uit de dood, zou er nooit iemand opgewekt kunnen worden uit het zondegraf, zou er nooit iemand bekeerd kunnen worden. Maar nu mag het jullie worden toegeroepen, dat je nog zalig kunt worden, dat je het geestelijke leven nog kunt ontvangen in je dode hart, omdat Christus is opgestaan. Nu kunnen zondaren zalig worden, al zijn ze ook nog zo diep in het zondegraf weggezonken. Nu kan het voor de grootste zondaar. Nu kan het ook voor jullie, die dit lezen. Vraag veel, of de opstandingskracht van Christus in jullie leven verheerlijkt mag worden. Door die kracht leer je wenen over de zonde, leer je zien, datje God mist terwijl je Hem niet meer kunt missen. Door die opstandingskracht van Christus worden geestelijk doden'levend gemaakt zodat zij als arme zondaren leren hopen op genade alleen. En het is zo nodig datje dat leert

kennen in je jonge leven. Het is Pasen geworden en daarom kan de oproep weerklinken: „Ontwaakt gij die slaapt en staat op uit de doden en Christus zal over u lichten". Als Christus niet was opgewekt dan zouden we de kerkdeuren wel kunnen sluiten, dan zou de prediking van het Evangelie geen enkele zin meer hebben. Maar nu het Pasen geworden is, kunnen er nog mensen tot God bekeerd worden.

De schuld van Gods volk is weggedaan

Omdat Christus is opgewekt vergeeft de Heere de schuld van al Zijn kinderen. De opstanding van Christus predikt, dat God de schuld van Zijn volk heeft weggedaan. In de opstanding ligt de rechtvaardigmaking, dat wil, zeggen de vrijspraak van de schuld en het recht op het eeuwige leven. Christus heeft de straf gedragen in de plaats van Zijn volk, Hij heeft hun zonde verzoend en de Wet vervuld in hun plaats. Daarom moest Hij lijden en sterven. Hij heeft op Golgotha gehangen aan het kruis. De Vader heeft het licht van Zijn Aangezicht voor Hem verborgen. De toorn van God, die Zijn kinderen had moeten treffen, is op Hem neergekomen. Maar Hij heeft het ook geroepen: „Het is volbracht". En toen heeft Hij het hoofd gebogen en gezegd: „Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest". Maar toen heeft Christus nog meer gedaan: toen heeft Hij Zijn volbrachte werk overgegeven in de handen van de Vader. En dat het werk van Christus door de Vader is aanvaard, heeft Hij laten zien op de morgen van de opstanding. Daarom heeft de Vader Zijn Zoon opgewekt uit de dood Dat is de handtekening van de Vader onder de kwitantie, die door Christus is betaald. Christus heeft de volle schuld betaald. Als dat niet zo was, zou de dood Hem hebben vastgehouden. Maar nu alles volbracht is, nu de schuld volkomen is betaald, kan de dood Hem niet meer vasthouden. Dan gaat Pasen ons prediken, dat de Vader tevreden is met het werk van Christus, dat de schuld volkomen is betaald. In de opstanding spreekt de Vader de Zoon vrij van de schuld, die Hij op Zich genomen had. Al de Zijnen zijn in Christus begrepen. Zijn vrijspraak is hun vrijspraak. Zijn betaling is hun betaling. God ziet geen schuld meer in Christus. Daarom ziet Hij ook geen schuld meer in Zijn volk. „De schuld Uws volks hebt G' uit Uw boek gedaan". Daar heb je de rijke betekenis van Pasea Omdat Christus is opgestaan, vergeeft God de schuld. Wat zijn we . gelukkig als we daar door het geloof mogen komen. Dan hebben we eerst geleerd, dat we zondaren zija Dan hebben we ons eerst diep verloren geweten voor God. Dan hebben we eerst grondig geleerd, dat we onszelf nooit meer kunnen verlossen, en dat het rechtvaardig zou zijn, wanneer de

Heere ons voor eeuwig zou straffen. Zijn er jongelui, die dat kennen? Maar wat een wonder als de Heere ons dan brengt bij dat lege graf. Daar wordt het gezongen: „Gij vindt in gunst en niet in wraak Uw lust, de hitte van Uw gramschap is geblust".

De dood is overwonnen

Omdat Christus is opgewekt, zal er straks een zalige opstanding zijn voor Zijn gemeente. Hij heeft de dood verslonden tot eeuwige overwinning. De dood is de laatste vijand, maar de dood kan Gods kinderen niet meer schadea De dood is zo verschrikkelijk. Een mens klemt zich tot aan het uiterste aan het leven vast. Hij schuift de dood zo ver mogelijk van zich af. Jonge mensen denken, dat zij zich later wel kunnen bezighouden met de dood. En oude mensen kijken naar anderen, die nog ouder werden. Maar de dood laat zich niet wegschuiven. Onverwacht komt hij binnen. Niemand zal de dood kunnen ontlopen. En sterven is God ontmoeten, rekenschap geven van heel je leven. En we kunnen niet sterven zoals we geboren zijn. Het kan alleen maar als we voor rekening liggen van de Heere Jezus. Denken jullie daaraan in je jonge leven? Nu is het de genadetijd. De Heere roept en nodigt jullie zo vriendelijk en welgemeend. Hij zoekt jullie dood niet. Hij roept je nog zo dringend toe: „Mijn zoon, Mijn dochter, geef Mij je hart". Maar de zaak van je bekering kan geen uitstel lijden, want de dood wenkt ieder uur.

Maar voor Zijn kinderen heeft Christus de dood overwonnen. Hij heeft het eeuwige leven verworven. Zeker, ook een kind van God moet sterven en begraven worden. Maar het is een geheiligd graf. En straks komt de morgen van de opstanding. Dat zat wat zijn als al die lichamen worden opgewekt. AI die lichamen, die verdronken zijn, die verteerd zijn, die begraven zijn, die verpulverd zijn onder verwoestende atoombombardementen, zullen opstaan. God zal al dat stof bij elkaar brengen. Vraag maar niet, hoe dat kan, want God is groot en wij begrijpen Hem niet Hij zal het doen. En omdat Christus is opgewekt zal die opstanding voor Gods kinderen een zalige opstanding zijn. Zijn opstanding is een zeker pand van onze zalige opstanding, zegt de Catechismus. Van die zalige opstanding zien we nog niets. De dood schijnt te heersen. Maar door het geloof mogen Gods kinderen verstaan, dat in de zalige opstanding van Christus de zekerheid ligt van hun zalige opstanding.

Een zalige opstanding?

Zal het ook voor jullie een zalige opstanding zijn? Want wij allen zullen opstaan, maar niet voor allen zal het een zalige opstanding zijn. Er is ook een opstanding tot een eeuwig afgrijzen. Als we onbekeerd sterven, buiten God en Christus en zonder het bloed der verzoening, dan zal de opstandingsdag een ontzettende dag zijn. Zouden jullie de Heere dan niet te voet vallen. Nu is er doen aan. De roepstem van het Evangelie komt ook tot jullie. Het zal zo verschrikkelijk zijn verloren te gaan, terwijl we hier hebben geleefd onder het Evangelie.

Voor de gemeente van Christus is het een zalige opstanding. Pasen gaat ons dan prediken: Zoals Christus opstond, zo zal Zijn volk opstaan. Dan ontvangen zij een verheerlijkt lichaam. Dat is een lichaam, waaruit alle gevolgen van de zonde zijn weggedaan. Een lichaam, geschikt voor de hemel. Hier is onze tong tekort, maar daar zal de tong geschikt zijn om altijd de Heere groot te maken. Hier is onze stem te arm, maar daar zal die stem in staat zijn om het Lam te prijzen. Daar zullen zij naar lichaam en ziel eeuwig met de Heere zijn. Wat gaan Gods kinderen een zalige toekomst tegemoet Wat geen oog heeft gezien, wat geen oor heeft gehoord en wat in het hart van de mens niet is opgeklommen, heeft God bereid voor degenen, die Hem liefhebben. Die zalige toekomst van Gods gemeente ligt vast in de opstanding van Christus. Wees maar gerust jaloers op Gods kinderen. En bid maan „Geef dat ook mijn oog, dat goede aanschouw".

Wat nut u de opstanding van Christus. Luisteren we nog eenmaal naar Paulus in 1 Korinthe 15. Christus is opgewekt! Daarom is de prediking niet ijdel, maar zullen doden horen de stem van de Zoon van God en zij zullen leven. Daarom is het geloof niet ijdel, maar vindt het in de opstanding van Christus de vergeving der zonden. Daarom zijn allen, die in Christus ontslapen zijn niet verloren, maar zij zullen zalig wederopstaan en eeuwig de Heere loven en prijzen. Zo gaat in de opstanding van Christus het hart van het Evangelie open.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen