Een sticker en een teken

Hè, dat het verkeerslicht nu net op oranje springt. Even wat extra gas. Nét gehaald. Was het nu nog oranje of al rood? Nóu ja, gelukkig geen politie te zien.

Waarom moet ik nu ineens denken aan die sticker? Op m'n achterruit. „Vermijd, bestrijdt het vloeken". Wat moet dié automobilist achter me niet gedacht hebben?

Een mooie sticker. Mooie woorden. Maar z'n daden? Ho maar!

Wat lastig nou. Waarom moet ik zo. moeilijk denken? 'k Had toch haast? Ja, maar... Is het ene gebod belangrijker dan het andere? Zijn verkeersregels ook niet gegeven voor de veiligheid van je naaste? En moetje die naaste niet liefhebben? Moet je trouwens de overheid, die de regels geeft, niet gehoorzamen?

Moeilijk probleem! Het houdt me bezig. Er moet een oplossing komen, 'k Geloof dat ik 'm heb, Gewoon die sticker eraf doen.., ..

Nêe, toch niet. Dat is geen oplossing. Wat verandert er als ik die sticker eraf doe? Dus voortaan maar gewoon stoppen? ! Ook al kost het een paar minuten? ! M'n gedachten gaan verder. Hebben we niet dagelijks met zulke problemen te maken? Men verwacht van christenen een bepaald gedrag. En terecht! „...Door de doop vermaand én verplicht tot een nieuwe gehoorzaamheid..." God en je naaste liefhebben Moeilijk Onmogelijk.», ..

Dan maar niet vertellen op school dat je „van de kerk" bent? Op je werk niet

laten merken dat je christelijk opgevoed bent? Nee, 't geeft geen rust. 't Is geen oplossing, 't Kan trouwens ook niet.-Een dominee zei eens in een. preek: „ Het water van de doop droogt nooit op!" Die sticker kan ik van m'n achterruit halen. Maar het teken van Gods verbond aan,

m'n voorhoofd is onuitwisbaar. Wat dan? Anders, zijn, christen zijn is zo moeilijk, 'k Wil het van nature ook helemaal niet* En als ik het eens probeer, mislukt het. Toch, moet het. Op dé, weg. Op school. Op je werk. In het gezin. Kortom, altijd en overal. Hoe dan toch?

Luister eens naar de dichter van Psalm 119. Laten we hem nabidden.

„Och schonkt Gij mij de hulp van Uwen Geest, mocht die mij ©p mijn paan ten Leidsman strekken, 'k Hield dan Üw wet, dan leefd' ik onbevreesd."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen