„Je bent maar een meisje”
Hoeven meisjes niet zoveel te leren? Zijn jongens belangrijker dan meisjes? Is een meisje echt „maar" een meisje?
Enkele vragen, die je waarschijnlijk niet zo duidelijk hoort stellen, maar die toch misschien wel leven.
„Een meisje trouwt toch, het is dus voor haar helemaal niet nodig zo veel en zo lang te studeren. Voor een jongen is dat wel belangrijk, die moet later zijn werk vinden in de maatschappij". Op deze manier wordt, zonder dat mensen dat misschien bewust willen, de plaats van de jongens ver boven die van de meisjes gesteld.
„Dat is diskriminatie", roept de wereld om ons heen. Meisjes moeten nieuwe kansen krijgen, ze zijn ver achtergesteld bij de jongens, dat moet veranderen. Vrouwenbewegingen ontstaan en er worden demonstraties gehouden, waarbij dan moet blijken dat ook vrouwen „hun mannetje" staan.
Het is duidelijk dat we die kant niet op moeten, niet op mogen zelfs. We moeten niet in de eerste plaats luisteren naar wat de wereld zegt, maar naar wat de Bijbel zegt.
En de Bijbel is duidelijk genoeg over de vraag, wie er nu belangrijker is.
Gods Woord leert ons, dat we allemaal van dezelfde lap gescheurd zijn, dat we allen even zondig zijn, dat we door de zondeval allen verdoemelijk zijn voor God. Als we het vanuit dat oogpunt bekijken, is er dus geen enkel verschil tussen jongens en meisjes. Het zou goed zijn om daar eens wat meer bij stil te staan.
Dan zouden we onszelf niet zo boven een ander verheffen. Volgens Gods Woord zijn we dus totaal gelijk, tenminste, wat onze zondige afkomst betreft
Want verschillen zijn er wel degelijk.
Toen Adam en Eva geschapen waren, kregen ze beiden een verschillende taak Adam moest de aarde bouwen en bewaren en Eva moest Adam een hulpe zijn. God Zelf maakte dus een groot onderscheid tussen de lévensbestemming van de man en de vrouw.
En nu kunnen wij van dat verschil gaan maken: de één kreeg een belangrijke en de ander een niet zo belangrijke taak. Dus is een jongen belangrijk en een meisje niet zo belangrijk. Maar denk erom, dat is dan wel een verschil, dat wij maken. Dat dat gebeurt is wel te verklaren; want als een jongen zijn levenstaak gaat beginnen, loopt dat vaak veel meer in het oog. Hij werkt meestal buitenshuis, dikwijls ook met kollega's en voor andere mensen. Het is zichtbaar wat hij doet. Het lijkt daardoor al gauw belangrijk.
De levensbestemming van een meisje, zoals God die aan Eva gaf— voor je man en je gezin zorgen — loopt veel minder in het oog, is vaak niet zo spectaculair, lijkt dus veel minder belangrijk. Maar, als je zo redeneert, zit je helemaal fout.
Want nergens in de Bijbel kun je lezen dat de Heere het werk van een man meer waardeert als dat van een vrouw. De Heere God prijstjuistde vrouw, die haar taak goed verricht Lees bijvoorbeeld Spreuken 31 maar eens.
Er is dus geen verschil in belangrijkheid, maar wel verschil in taak. En dat wil de wereld om
ons heen niet meer, die wil absolute gelijkheid, die vindt alle verschil discriminerend. Maar dat is niet waar, het verschil in taak is van de Heere en voluit bijbels.
„Goed", hoor ik iemand zeggen, „je mag dus niet zeggen dat de een belangrijker is dan de ander. Maar als God nu voor een meisje de taak in het gezin heeft weggelegd, dan is het voor haar toch niet nodig om te studeren? "
Hier ligt inderdaad nog een onbeantwoorde vraag. Zoals ik in het begin al schreef: „een meisje trouwt toch". Dan maar niet studeren?
Ten eerste wil ik opmerken, datje niet zo maar mag zeggen, dat een meisje toch trouwt Niet iedereen trouwt immers! Gods weg kan weieens heel anders zijn. En dan kan juist een studie een middel zijn om onder Gods zegen toch een mooie levenstaak te mogen vinden.
Ten tweede, we kennen allen de gelijkenis van de talenten. De mensen die hun talenten goed gebruikten, hebben zich niet afgevraagd: „Kan ik daar later wel wat mee doen, heb ik daar wel wat aan? " Nee, terwijl ze wisten, dat ze niet eens voor zichzelf werkten, maar voor hun heer, hebben ze gewerkt zo goed ze konden.
En dat is ook de eis, die tot ons komt tot ons allen, zowel jongens als meisjes: gebruik je talenten. Dat is niet in de eerste plaats nodig vanwege het nut voor jou, maar het gaat om de eer van de Heere, D ie je die talenten gaf. Daarom magje niet met die talenten doen, wat jij denkt dat goed is, maar als je in de gelegenheid bent en de mogelijkheid hebt om ze allemaal te gebruiken, eist de Heere van ons, dat we dat ook doen.
Deze gelijkenis slaat niemand over. Wat hier staat is geldig voor jongens én meisjes. We weten van te voren niet hoe Gods weg met ons zal wezen, of we zullen trouwen of niet Wat we wel weten is wat God van ons vraagt. En daarom geldt voor ons allen, voor jongens én meisjes: Watje hand vindt om te doen, doe dat met al je macht! Alleen dan mogen we de zegen van de Heere verwachten.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 maart 1983
Daniel | 32 Pagina's