Het boek in de vensterbank

„Anna, zusje.... wat ben je onvoorzichtig", fluistert George bestraffend.

„Waarom George, wat heb ik gedaan? "

„Je bent roekeloos geweest met je boeken en het Nieuwe Testament van Tyndale. Al de hofdames weten het nu. Ze hebben een plan morgen aan de Koning te vertellen dat jij de Bijbel in het paleis hebt laten komen. Je weet dat kardinaal Wolsey zware straf en ontslag uit Koninklijke dienst heeft aangezegd voor ieder die de Bijbel leest of bezit. O Anna, wat zal er met jou gebeuren als de Koning deze overtreding van jou hoort."

„Zullen zij mij werkelijk morgen aanklagen bij de Koning? " „Ja Anna, daar ben ik zeker van en ik vrees voor zijn toorn."

Anna's donkere ogen staren even in diep gepeins naar de grond. Ze sluit haar ogen, een fijne glimlach glijdt om haar lippen. George kent dit gebaar van zijn schrandere zuster. Anna bedenkt een plan, en die glimlach betekent dat zij iets goeds bedacht heeft.

Ze heft haar hoofd op, haar glinsterende donkere ogen kijken hem open en eerlijk aan. „Ik zal hen vóór zijn, ik zal het nu zélf aan de Koning vertellen!" besluit zij.

„Anna " zegt hij geschrokken. Zij glimlacht. „Laat mij m'n plan uitvoeren George, maak je geen zorg over mij. Ik weet hoe ik Koning Hendrik kan beïnvloeden en dat zal ik vanavond doen." „Anna, zusje...., ik waarschuw je, je speelt met vuur."

„George, luister goed. Het Nieuwe Testament van Tyndale is het Woord van God, geloof jij dat ook? " „Sssst...., stil toch, praat wat zachter", waarschuwt hij.

„George zeg me eerst of jij dat ook gelooft dat het Gods Woord is."

„Ja Anna, ik geloof het Maar dat kun je hier niet openlijk zeggen. Kardinaal Wolsey heeft dat verboden."

Alsof Anna de regerende vorst zelf is, die alle zeggenschap over zijn onderdanen heeft, vraagt zij met fier opgericht hoofd en duidelijk verstaanbaar.

Voorjaar 1983 staat bij de Jeugdbond in het teken van de aktie voor bijbelvertaling en bijbelverspreiding. Dit verhaal past goed in het kader van de aktie. Het is de laatste aflevering.

„En wie is de kardinaal, dat hij het Woord van God zou verbieden? " George schudt zijn hoofd. Waarom blijft Anna toch zo impulsief, zo roekeloos met haar woorden.

Het is avond geworden.

In de muziekkamer van de Koning gloeien de houtblokken in de open schouw. Koning Hendrik VIII staat daar voor de haard. Ongeduldig pookt hij tussen de half verkoolde takken waardoor de vonken roodflikkerend oplaaien.

Zijn kamerheer George Boleyn staat op een afstand zijn vorst te observeren. Hij merkt het ongeduld van de Koning. Waarom laat Anna hem zolang wachten?

Eindelijk gaat de deur open en treedt Anna Boleyn met twee jonge hofdames binnen. Na een kort oppervlakkig gesprek vraagt de Koning aan Anna Boleyn hem iets voor te lezen van literaire waarde. De inhoud moet waardevol zijn tot ontspanning van zijn geest, geschreven door één of meerdere belangrijke personen.

„Ik zal aan de wens van uwe Majesteit gaarne voldoen en uit het belangrijkste nieuwe boek, met wijsheid over staatszaken en pri vél even, aan u voorlezen Uwe Majesteit is vermoeid van de vele staatszorgen daarom zal deze lektuur uw geest ontspannen en rust geven. Wil uwe Majesteit mij toestaan dat boek te laten halen en hier brengen? "

„Natuurlijk wil ik dat goedvinden", antwoordt hij met een spontane lach die ver door de zaal galmt. „Al moest dat boek uit Frankrijk komen dan zou jouw gezelschap mij de tijd doen vergeten."

„Zo ver als Frankrijk is het niet Het boek is nu bij Zijne Eminentie kardinaal Wolsey die er ook belangstelling voor had."

Even fronst Koning Hendrik z'n wenkbrauwen en vraagt duidelijk jaloers: „Spreekt de kardinaal dan ook met jou over boeken en literatuur? Ik liet jou naar Woodstock komen voor konversatie en vriendschap voor mijzelf en voor niemand anders. Begrijp je dat goed Anna? "

De plotselinge verandering in de Koning, die ineens met zijn stem, woorden en dreigende blik aan Anna iaat merken dat hij de absolute gebieder is over haar leven, geeft haar opnieuw een gevoel van machteloosheid.

Zij moet al haar moed bijeenrapen voor een verder gesprek. Schijnbaar luchtig, om hem af te leiden van dit onderwerp vraagt zij diplomatiek: „Het is alweer een paar weken geleden dat uwe Majesteit voor ons heeft gespeeld. Mag ik de harp laten brengen zodatu ons uw nieuwste melodie laat horen? "

Met een kort gebaar wijst hij haar te blijven zitten, neemt zelf zijn harp en plaatst het kostbare instrument tussen zijn knieën. Bij de rode gloed van het haardvuur buigt hij zich over de snaren en bespeelt de harp met een slepende melodie.

De jonge ridders en Anna's hofdames staken hun gefluister om naar dit fijne klankenspel te luisteren.

„Anna, vind je het mooi? " vraagt de Koning met een bijna kinderlijk verlangen naar een kompliment

„Uwe Majesteit is als harpspeler de meest begaafde musikus van heel Engeland", antwoordt zij spontaan.

De Koning kijkt haar aan, ziet haar eerlijke oogopslag en weet dat zij meent wat zij zegt Koning Hendrik kent goed het verschil tussen waardering en vleierij en Anna vleit hem nu niet Zij bewondert zijn spel.

„Terwijl uwe Majesteit ons aangenaam bezig houdt met uw spel, kan ik een vertrouwde dienaar naar kardinaal Wolsey sturen om in uw opdracht het boek te halen", stelt zij voor. De Koning stemt toe en Anna laat George Zouch roepen. Bevreesd voor een kwade luim van zijn vorst komt de stalmeester schoorvoetend dichterbij.

Gebiedend alsof zij de vorstin zelf is, geeft Anna hem de opdracht: „Ridder George Zouch, Zijne Majesteit de Koning zendt u naar kardinaal Wolsey! Hij moet het boek dat hij leende onmiddellijk'mee terug geven. De Koning wenst er nog hedenavond in te lezen."

De stalmeester beeft van schrik. Toch durft hij deze opdracht niet te weigeren. Aan de Koning kan men immers niets weigeren, dat zou nog gevaarlijker zijn dan deze moeilijke opdracht uitvoeren.

Anna Boleyn geeft hem een bemoedigende knik.

Het is voor kardinaal Wolsey niet gemakkelijk het boek van de „Nieuwe Leer" juist aan de stalmeester te moeten meegeven. Maar het bevel van de Koning moet hij gehoorzamen.

Met een zekere schroom neemt Koning Hendrik VIII het boek door Tyndale geschreven en het Nieuwe Testament van George Zouch aan.

„Zo, dus dit is het verboden boek dat in Frankrijk, Bohemen en Vlaanderen al zoveel mensen heeft laten doden."

„Dit boek wil mensen redden en hun leven beschermen, Majesteit", antwoordt Anna. „Maar kardinaal Wolsey verbiedt het lezen ervan. Je weet toch wel dat je hem gehoorzamen moet? " vraagt de Koning om Anna's moed te beproeven.

„Majesteit, mag ik het antwoord op uw vraag uit dit boek voorlezen? Kardinaal Wolsey is een mens. En het Woord van God zegt: Men moet Gode meer gehoorzaam zijn dan de mensen."

Deze avond vertelt Anna de Koning hoe zij aan het boek is gekomen en de verdere geschiedenis waardoor het bij de kardinaal terecht gekomen is.

Zij verzoekt hem voor al de aanwezige hofridders en - dames iets voor te lezen. De Koning voldoet aan haar verzoek. Voor een ruim gehoor van zijn hofdienaren leest Hendrik VIII van Engeland uit het Woord van God.

George Zouch en Druscilla konden aan het hof blijven. Ze kregen geen berisping en Anna Boteyn mocht haar boeken houden en er af en toe de Koning uit voorlezen. In 1533 huwde Hendrik VIII met Anna en zij werd gekroond tot Koningin van Engeland. Zij deed veel om de Reformatie in Engeland te bevorderen. Zo lang zij koningin was, tot 1536 bleven George en Druscilla in haar dienst Anna werd op bevel van haar eigen man met veel edelen uit het land in 1536 op het schavot gebracht. Hoewel Koning Hendrik uiterlijk het gezag van Gods Woord aanvaardde boven het gezag van de Paus, bleef hij een wispelturig en onbetrouwbaar persoon.

Door het voorval met „het boek in de vensterbank", zijn George Zouch en Druscilla in de Engelse geschiedenis bekend als een schakel in de lange keten van gebeurtenissen van de Reformatie in Engeland.

Bijzonder als een belangrijke schakel waardoor de Koning onder invloed van Anna Boleyn zich met de Kerk van Engeland vrijmaakte van de macht van Rome. In die tijd aanvaardde de engelse Staatskerk de Koning als hoofd van de kerk.

In de grondwet werd vastgelegd dat de regerende vorst van Engeland voortaan geen lid van de Rooms Katholieke kerk mocht zijn. Tot heden is deze wet in Engeland van kracht

Het is belangrijk te onderzoeken langs welke wegen de grote Herder zijn verloren schapen opzoekt hen in aanraking brengt met Gods Woord en „thuis" brengt bij Zijn kudde.

De onvoorzichtigheid van Anna, die het boek in de vensterbank liet liggen, was een weloverwogen besturing van Gods heilige regering.

Het is zeer bemoedigend voor ons allen uit deze geschiedenis te leren, dat schijnbaar kleine voorvallen een belangrijke plaats hebben in Gods grote heilsplan. Wij zijn vaak bevreesd dat onze geringe arbeid in de verspreiding van Gods Woord onbeduidend is voor de Almachtige God. Maar dit is niet zo! Gods Woord leert ons uit Jesaja 55 : 10-11:

Want gelijk de regen en de sneeuw van de hemel nederdaalt en derwaarts niet wederkeert, maar de aarde doorvochtigt e maakt dat zij voortbrengt en uitspruit, en zaad geeft aan de zaaier en brood aan de eter, alzó zal Mijn woord dal uit Mijnen mond uitgaat óók zijn; het zal niet ledig tot Mij wederkeren, maar het. zal doen hetgeen dat Mij behaagt, en het zal voorspoedig zijn in hetgeen waartoe Ik het zend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen