Het boek in de vensterbank

Druscilla smeekt hem het boek terug te geven.

Hij blijft weigeren.

In dat boek is immers de waarheid te lezen. In dat boek staat iets over zijn toekomst Want zijn leven is gelijk aan dat van die rijke man, en aan de gelijkenis van de rijke dwaas uit Lukas 12.

„Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert en niet rijk is in God."

En hij leest de waarschuwing: „Indien gij u niet bekeert, zo zult gij insgelijks vergaan." George begrijpt dat hij bekering nodig heeft, terugkeer tot God. Daarom moet hij dat boek houden, hij moet erin lezen totdat hij vrede vindt

Zelfs Druscilla's tranen kunnen hem niet bewegen het boek terug te brengen, daar hij geen mogelijkheid ziet een ander Evangelie of Nieuw Testament in handen te krijgen, omdat dit door de kardinaal Wolsey en zijn priesters streng verboden is.

Bij het paleis is de koninklijke kapel waar de hofridders en hofdames elke dag de mis en kerkdienst bijwonen. De Koning laat er streng op toezien dat niemand de diensten verzuimt.

Ook George Zouch gaat regelmatig naar de kapel

Voorjaar 1983 staat bij de Jeugdbond in het teken van de aktie voor bijbelvertaling en bijbelversprelding. Dit verhaal past goed in het kader van de aktie. Het is het tweede deel.

Daar hij in de preken van de priester niet vindt waar zijn ziel honger naar heeft maakt hij er een gewoonte van tijdens de dienst in de kapel in het boekje van Tyndale te lezen. Onder zijn mantel verborgen brengt hij het mee. Zodra hij denkt dat er niet op hem gelet wordt neemt hij het boekje en leest en leest

Op een dag ontdekt de Dekaan in de kapel dat ridder George Zouch zit te lezen, inplaats van te luisteren. Na de Vesper als allen de kapel verlaten, blijft George nog diep geboeid zitten lezen.

Ongemerkt is de Dekaan naar hem toe gekomen en legt zijn hand op George's hoofd.

„Welk belangrijk boek lees jij, mijn zoon? " vraagt hij.

Voordat de geschrokken George het boekje kan wegstoppen heeft de Dekaan het uit zijn handen genomen.

„Hoe durft een dienaar van de Koning zulke verboden lektuur te lezen? " vraagt de Dekaan vertoornd. „Vertel mij, waar komt dit boek vandaan? "

De arme George kan geen woord zeggen en denkt met zorg aan de toekomst Zal Lady Anna erg boos zijn? Zal de Koning het te weten komen en zullen Druscilla en hij ontslagen worden van het hof?

Kardinaal Wolsey had strenge orders aan de Dekaan en al de priesters gegeven, scherp op te letten dat geen „verboden lektuur" over de geschriften van Luther en Tyndale in het paleis van de Koning zouden binnen komen.

De strengste straffen zouden worden toegepast aan de bezitters van Bijbelvertaling in het Engels of andere lektuur waardoor de Reformatie in Engeland bevorderd zou kunnen worden.

Binnen enkele uren is het „verboden boekje" in handen van kardinaal Wolsey die wil weten „hoe" dit boek in het paleis is gekomen.

Druscilla is erg overstuur als George haar verteld wat er met het boek is gebeurd. Wat moet zij antwoorden als Lady Anna er naar zal vragen?

Het is enkele dagen later. De kameniers van Anna Boleyn zijn nerveus

bezig de japonnen en mantels van hun meesteres te controleren, want Lady Anna moet naar de wens van de Koning een bezoek brengen aan een kerkelijke samenkomst ten bate van koninklijke hulp aan de armen.

Lady Anna moet aanwezig zijn uitnaam van de Koning. De hofridders en hofdames hebben daar zo hun eigen gedachten over. Zij merken duidelijk dat Koning Hendrik VIII Anna steeds meer in het openbaar laat optreden.

Doet de Koning dit om Anna Boleyn langzaam maar zeker de plaats van zijn tegenwoordige vrouw Catharina te laten innemen? Er wordt aan het hof over gefluisterd, maar Anna bemerkt dat niet.

De hoofd-kamenier laat Anna kleden in een kostbare maar toch sobere stijl; een grijze japon met groen fluwelen cape.

Anna's scherpe blik ontdekt een loshangende kraal in de versiering van haar rok.

„Druscilla", roept ze ongeduldig. „Maak dat snel in orde, vlug, want er wordt op mij gewacht."

Zo snel ze kan grijpt Druscilla haar naaimandje, knielt voor Anna op de grond om de kraal vast te zetten. En dan, onverwachts, vraagt Anna: „Cilla, waar is het boek gebleven dat ik in de vensterbank liet liggen? " Druscilla beeft bij die vraag.

Een fel rood gloeit over haar wangen; daarna trekt een grauwbleke kleur over haar gezicht.

Haar vingers trillen, de naald breekt voordat de kraal is vast genaaid.

„Meisje, wat is ermetjou aan de hand, ben je ziek? Werk snel door, ze wachten op mij", zegt Anna geërgerd.

Druscilla's handen vallen slap neer. Duizelig keert zij haar ogen van Anna af.

O, die scherp onderzoekende ogen van Lady Anna die wil weten waar het boek is kan zij niet langer verdragen.

„Ik weet het niet", antwoordt zij schuw.

„Wat weet jij niet? " roept Anna steeds ongeduldiger.

„Ik weet niet waar het boek is."

„Wat..., weet jij het niet? Als oplettende hofdame moet jij toch weten waar mijn bezittingen zijn. Wat heb ik aan zo'n hu|p, aan zo'n zorgeloos meisje. Zorg er voor dat het weer in mijn vensterbank ligt voordat ik terug kom."

Een andere kamenier heeft ongemerkt snel Cilla's werk overgenomen en de kraal vastgenaaid, zodat Anna's geduld niet langer beproefd wordt.

„Ben je ziek? " vraagt Anna bij haar thuiskomst aan de bleke Druscilla.

Het meisje schudt zwijgend haar hoofd.

„Wat mankeert er dan aan jou? " vraagt ze streng.

„O mevrouw, het boek...."

Ontstemd staart ze Druscilla aan, grijpt haar pols in een ijzeren greep en schreeuwt bijna: „Het is toch niet verloren? "

„O mevrouw, het is nog veel erger", snikt het meisje.

„Cilla, luister goed, het boek moet teug komen voor deze avond want " Wanhopig jammert Druscilla: „Dat kan niet.... nee, dat kan niet."

Vastberaden herhaalt Anna: „Het moet Cilla, het moet terugkomen, vandaag nog. En jij moet mij helpen kleden voor mijn avondbezoek aan de Koning. Hij wenst dat' ik deze avond voor hem zal zingen en lezen. Daarvoor heb ik dat boek ook nodig."

De spanning over het boek waar Druscilla al een paar dagen en nachten mee tobt, breekt nu los. Ze slaat de handen voor de ogen en snikt luid en onbeheerst. Een vloed van tranen drupt over haar wangen.

„Lady Anna, — vraagt een gedempte mannenstem — mag ik u vertellen wat er met het boek is gebeurd? "

Anna laat Druscilla's pols los en kijkt in de rustige, wat verlegen ogen van George

Zouch, de stalmeester.

„George, jij hebt medelijden metje verloofde en nu wil je haar verdedigen? Dat is goed van je, het strekt je tot eer, daaruit merk ik datje haar liefhebt, maar haar schuld blijft. Zij is verantwoordelijk voor het boek."

„Mevrouw, het is mijn schuld dat het boek er niet meer is. Het spijt me meer dan ik u kan zeggen.... ik vraag u vergeving.... en.... het boek kan ook niet meer terug komen." Ineens flikkeren Anna's ogen donker en dreigend.

Fel zegt ze: „Vertel mij niet zulke onzin George, het boek is natuurlijk in het kasteel, dus moet het gevonden worden, vandaag nog!"

„Mevrouw het spijt mij, het is niet meer hier!" zegt hij rustig terwijl hij troostend Druscilla's hand in de zijne neemt.

Anna ziet het, een fijne bijna onmerkbare glimlach speelt even om haar lippen. George wil Cilla beschermen, hij moet wel veel van haar houden.

Maar streng zegt zij: „Weet jij dan waar het boek wél is? "

Uiterlijk kalm antwoordt hij: „Ja mevrouw, het is in handen van kardinaal Wolsey."

Nu is het Anna's beurt om tot in het diepst van haar wezen te beven van schrik. Ontzet roept zij: „Néé...., néé, dat kan niet, dat mag niet!"

Er ontstaat gefluister en gemompel in de kamer. Sommigen van Anna's beste vrienden luisteren bezorgd en haar tegenstanders uit de hofhouding spitsen argwanend hun oren. Zullen ze nu eindelijk iets vinden om bij de Koning een wantrouwen in Anna te wekken? „Laat mij precies weten wat er gebeurd is", gebiedt Anna de stalmeester.

Met gedempte stem begint hij eerlijk alles te vertellen; hoe hij het boek uit Cilla's handen had getrokken, eigenlijk als kleine plagerij; hoe hij bij het lezen getroffen was door het verhaal over de rijke man en Lazarus...., en over de eeuwige toekomst. Eeuwig in het licht van Gods gunst of eeuwig zonder Hem?

Hij geloofde dat dat boek de waarheid is, daarom kon hij het niet missen totdat hij vrede voor zijn ziel gevonden zou hebben. Anna's stemming wordt milder terwijl zij naar hem luistert.

George vertelt verder dat hij het boek onder zijn mantel verborgen meenam naar de kapel en er tijdens de dienst in las. Hij moest lezen om een oplossing voor de schreeuwende onrust van zijn eigen ziel te vinden.

„En heb je vrede gevonden? " vraagt Anna zacht, met een verborgen hunkering naar vrede voor haar eigen ziel.

„Lady Anna, ik heb gelezen, dat Jezus Christus op aarde gekomen is om te verschijnen degenen, die gezeten zijn in duisternis en schaduw des doods; om Zijn volk kennis der zaligheid te geven, in vergeving van hun zonden. Om onze voeten te richten op de weg des vredes, opdat wij Hem zullen dienen zonder vrees, in heiligheid en gerechtigheid, al de dagen van ons leven."

De rust van George's stem en die vaste onbevreesde blik uit zijn ogen, doen in Anna's hart een snaar trillen, een kort verlangen naar rust voor haar eigen hart, waar tomeloze eerzucht en onrust heerst.

„Anna, denk je eraan dat de Koning vanavond jouw bezoek verwacht? " vraagt een zware stem vlak naast haar.

Een hand rust zwaar op haar schouder.

Het is ridder George Boleyn, Anna's oudere broer die in persoonlijke dienst bij Koning Hendrik VIII is.

Zijn hand rust ongewoon zwaar op haar schouder. Wat bedoelt hij daarmee? Vragend kijkt ze hem aan.

Een waarschuwende blik in zijn ogen wenkt naar een groepje hofdames in het eind van de kamer. Zijn ogen beduiden haar om te zwijgen. Anna begrijpt hem.

„George en Druscilla jullie kunt beiden gaan, deze zaak zal ik verder behandelen", gebiedt Anna hen.

Druscilla maakt een diepe buiging, neemt schuchter Anna's hand vast die zij kust met de zachte fluistering: „Dank u Lady Anna, dank u!"

Dan verlaat het verloofde paar de salon.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen