MATODZI

„Idani". Matodzi schrikt. Moeders stem klinkt boos! Ze is ook veel te ver achtergebleven. Op een drafje loopt Matodzi naar moeder.

„Waar blijf je toch? " vraagt moeder.

„Waarom luisterde je. naar die kinderen? Ze zingen wel, maar ze dansen niet. Vertel het niet tegen je vader, die zal zo kwaad zijn als hij hoort datje bent blijven staan!"

Matodzi begrijpt er niets van. Zou het echt zo slecht zijn wat die kinderen doen?

Als ze bij de rivier komen, scheppen ze de emmers vol water. Bovenop het water wordt een tak met bladeren gelegd. Dan klotst het niet zo gauw over de rand. De vrouwen helpen elkaar de zware emmers op het hoofd te zetten. Ook Matodzi draagt haar emmertje zo. Ze houdt het nog eens extra met haar handen vast, dat is veiliger. Achter elkaar aan gaan ze weer naar huis.

Zouden de kinderen nog zingen? Even stiekum kijken Nee, ze zijn weg. Hè wat jammer. Nu maar een beetje doorlopen. Dan merkt moeder niet dat ze weer is blijven staan. Op een drafje loopt Matodzi tegen de helling op. Ze heeft zo'n haast dat ze over een uitstekende boomwortel struikelt. Pats, daar ligt ze, languit. Haar emmertje rolt naar de zijkant van het pad. Gelukkig zat er niet zo heel veel water in. Anders moest ze weer terug om nieuw te scheppen. Nu hoeft ze ook niet meer zo voorzichtig te lopen. Het emmertje kan ze net zo goed gewoon in haar hand dragen.

De vrouwen verdwijnen bij hun thuiskomst gelijk in hun hutten. Ze hebben het druk! Vanmiddag wordt er een groot feest gevierd ter ere van de voorouders. Matodzi maakt samen met haar broertjes en zusjes en vriendjes een paar trommels. Om de beurt slaan ze een roffel. De anderen dansen op de maat. Tjoem-tjoem-tjoem, boem-boem, roffelen de trommen. Links-rechts, linksrechts, buig naar voren, buig naar rechts, en dan naar links. De voetjes trappelen de maat.

Terwijl ze dansen, zingen de kinderen allerlei zelfgemaakte liedjes over de vogels, de mensen, de zon en andere dingen. Als ze moe worden, rusten ze even uit. Dan wisselen muzikanten en dansers en weer roffelen de trommen, bewegen de kinderen op de maat naar voren, naar rechts, naar links.......

Ook de grote mensen gaan feest vieren. Rond een groot vuur zitten de mannen hun bier te drinken. De vrouwen trommelen en dansen, zingen. Anderen dragen bier aan, want de bekers van de mannen mogen niet leeg raken. Als de trommen even zwijgen, hürken de vrouwen ook neer om hun bier te drinken. Ze krijgen een droge keel van al dat zingen.

Het feest duurt tot diep in de nacht. Matodzi kan er niet van slapen. Ze ligt op haar slaapmatje en denkt aan de dag die voorbij is. Hoor de vrouwen eens zingen! Net als die kinderen vanmorgen. Maar ze dansten er niet bij. Ze moet toch eens aan iemand vragen wat dat zingen betekent. Zal ze het aan Tshinakako vragen? Zou haar zusje ook nog wakker zijn?

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen