GALINA OPNIEUW GEARRESTEERD
Op het vliegveld van de siberische stad Wladiwostok staat een jonge vrouw voor de balie van het bagagedepot. Geduldig wacht ze op de man, die haar eigendommen tevoorschijn haalt. Ze is blij dat het vliegtuig naar Moskou eindelijk, na lange vertraging, kan vertrekken. Straks zal ze haar ouders weer ontmoeten... straks.
Ze loopt naar de plaats waar de bagage gekontroleerd wordt, ze opent haar koffers en tassen... De beambten doorzoeken alles grondig, maar Galina is gerust; zij heeft niets te verbergen. Maar dan, ze ziet hun gezichten betrekken. Ze halen een pakketje tevoorschijn, maken het open en vinden verdovende middelen. Meteen wordt Galina gearresteerd, haar wacht opnieuw een straf die maximaal tien jaar kan duren.
Hinderlaag
Galina Viltjinskaja, nog maar net twee maanden vrijgelaten uit haar vorige gevangenschap, weet wie voor deze hinderlaag gezorgd heeft. Drie jaar heeft ze reeds doorgebracht in een strafkamp, 10.000 km verwijderd van haar woonplaats Brest. Maar niet omdat ze drugs had gesmokkeld, maar omdat ze kinderen van de Heere had verteld tijdens een bijbelweek. Toen ze vrijgelaten werd, was ze lichamelijk gebroken. Maar geestelijk niet. In haar woonplaats werd ze opnieuw bedreigd door de K.G.B. Ten eerste omdat ze nog niet werkte, ten tweede vanwege haar lid-zijn van eennietgeregistreerde Baptistengemeente. Een officier van Justitie had haar toen al voorspeld, dat zij opnieuw zou worden gearresteerd. Daar zou hij wel voor zorgen. Die arrestatie zou zo worden georganiseerd, dat „alle gelovigen zich van haar af zouden keren".
Tussen misdadigers
Galina, op het moment van haar tweede arrestatie 24 jaar oud, zou in de herfst van 1979 trouwen, maar in de plaats daarvan werd zij gevangen gezet in een strafkamp dat nog uit de tijd van Stalin dateerde. Een kamp waarover KGB-majoor Stetsenko zei: „Ik stuur je naar de ijsberen, daar zal niemand je vinden. Levend kom je daar niet vandaan!" Inderdaad leven in de bossen rondom het kamp wilde dieren, zoals beren en tijgers. En de omstandigheden waaronder Galina moest leven waren erbarmelijk: er was heel weinig water, waardoor de gevangenen zich amper konden wassen. De barakken werden niet verwarmd, het eten was slecht en onvoldoende. Galina's gezondheid heeft er zeer onder geleden. Door vitaminegebrek kreeg ze scheurbuik (zij verloor een groot deel van haar tanden en haar haren), ze was voortdurend verkouden en door kramp en gewrichtspijnen kon ze vaak niet slapen 's nachts.
Ondanks deze zware omstandigheden heeft Galina niet gezwegen over haar Heere. Ja, juist temidden van deze misdadige vrouwen, die bijna allemaal veroordeeld waren wegens moord, zag zij gelegenheden om met hem te praten over haar God. De kampleiding liet niet na haar te waarschuwen, dat, als ze niet over Hem zou zwijgen, ze er zeker voor zou boeten.... Ook de vrouwen die het waagden naar haar toe te gaan met vragen over God, werden met eenzame opsluiting bedreigd.
„....niet boven vermogen...."
Rond de jaarwisseling van '81/'82 werd Galina door één van de meest beruchte gevangenen ernstig mishandeld. Ook deze ranselpartij werd van bovenaf georganiseerd. Haar moeder, Zinaida, die haar daarna bezocht, schreef aan Lydia Vins, de buitenlandse vertegenwoordigster van de Verwantenraad der Christengevangenen, wat Galina tegen
haar had gezegd: „Ik ben hier niet gekomen om met mijn armen over elkaar te zitten. Ik ben verplicht deze verloren zondaren over Christus te vertellen. Ik moet er zwaar voor boeten, maar ik vertrouw dat God niets boven vermogen zal toelaten. Moederlief, als ik niet terugkom, ben ik bereid het te aanvaarden. Dan sterf ik met vreugde voor Christus."
Bidt voor Galina
Galina Viltsjinskaja bevindt zich op dit moment in voorarrest in Wladiwostok. Hoewel nog niet hersteld van de ontberingen die ze heeft geleden in het kamp, hangt haar nu opnieuw een lange straftijd boven het hoofd.
Wat kunnen wij voor haar doen, hier in het westen?
Het gebed voor Galina is het belangrijkste. Maar je kunt b.v. ook een briefje of kaart sturen aan haar moeder. Er zijn ook nog andere mogelijkheden. Vraag om meer informatie over watje kunt doen bij stichting Friedensstimme-Nederland, Postbus 15. 2800 AA Gouda.
Een brief(kaart) met alleen daarop vermeld „Galina" is al voldoende.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 januari 1983
Daniel | 34 Pagina's