Het boek in de vensterbank

Het hof van Koning Hendrik VIII van Engeland hield voor enkele weken verblijf te Woodstock.

Het paleis was gevuld met gasten uit de voornaamste families van het land, met hun bedienden.

Eén suite was gereserveerd voor een bijzondere gunsteling van de Koning namelijk voor Anna Boleyn, een hofdame van Koningin Catharina.

Koning Hendrik VIII had Anna Boleyn ontboden tijdens zijn verblijf te Woodstock ook daar aanwezig te zijn, terwijl zijn vrouw Koningin Catharina van Arragon in haar eigen kasteel ziek lag.

Anna durfde niet te weigeren. Het was gevaarlijk om een gebod van de Koning te negeren. Ook voelde Anna zich vereerd met de merkbare gunst van de Koning.

Hij gaf haar aparte kamers en een eigen gevolg van jonge hofdametjes en jonge ridders om haar te dienen.

„Lady Anna, de Koning wenst u te spreken", met een lichte buiging voor Anna Boleyn brengt een kamerheer van de Koning de boodschap aan haar over.

Verrast kijkt Anna hem aan en vraagt: „Wanneer wenst de Koning mij te spreken? " „Nü Lady Anna, nti op dit moment." Anna kent de stemmingen van Koning Hendrik VIII wel zo goed dat zij weet dat hij onmiddellijke gehoorzaamheid eist.

„Blijf hier op mij wachten Druscilla", gebiedt zij haar eigen jonge kamenier. Meteen haast Anna zich naar de kamer van de Koning. Anna heeft twee jaar aan het Franse hof gewoond. Van haar 16e tot haar 18e jaar was zij hofdame bij Koningin Mary na het huwelijk met Konig Lodewijk XII van Frankrijk. Daar was haar smaak voor hofkleding sterk ontwikkeld en verfijnd.

In Frankrijk had zij ook prinses Margaretha van Valois leren kennen. Een vrouw met diepe belangstelling voor de nieuw ontdekte boodschap van het Evangelie.

Margaretha nodigde de oude grijze prediker Lefèvre uit om het Evangelie te prediken in de salons van het Franse hof.

Anna Boleyn had die prediking gehoord en het had indruk op haar gemaakt. Er was vriendschap ontstaan tussen Anna en prinses Margaretha van Valois.

De godsdienstgesprekken aan het Franse hof had zij met belangstelling gevolgd. Anna was te intelligent om de veranderingen in het godsdienstig denken aan zich voorbij te laten gaan.

Na haar terugkeer naar Engeland had Anna briefwisseling met haar franse vrienden gehouden.

Druscilla, die inAnna's kamer blijft wachten tot haar bezoek bij de Koning is afgelopen, peinst over het leven van haar meesteres. Anna Boleyn heeft haar in vertrouwen veel verteld over haar verblijf in Frankrijk.

Zij kan Druscilla vertrouwen want Druscilla kan zwijgen. Ook over de jaloerse blikken van andere hofdames zwijgt Cilla, Het is te begrijpen dat ze jaloers op Anna zijn. Anna is intelligent, snel van begrip, ze kan frans en latijn lezen en schrijven, zingen als een nachtegaal en gedichten schrijven zoals geen van de anderen.

En.... Koning Hendrik VIII heeft de talenten van deze hofdame ook opgemerkt.

De bijzondere belangstelling van de Koning kan gunstig zijn, ze kan ook gevaarlijk zijn.

Het wachten op Lady Anna duurt lang voor Druscilla. Ze verveelt zich en staart wat rond in de kasteelkamer waar zij de komende weken voor Anna's kleding en bezittingen moet zorgen.

Ineens valt haar blik op een boek in de vensterbank. Ze heeft nu toch niets te doen, waarom zou ze niet even dat boek inkijken? Het gebeurt maar zelden dat in de vrouwenvertrekken een boek te vinden is.

Boeken zijn zeldzaam. Die staan in de bibliotheek van de Koning en van zijn raadsheren. Wat schuchter neemt Druscilla het boek uit de vensterbank en leest de titel: „De gehoorzaamheid van een christen", geschreven door William Tyndale.

De naam Tyndale geeft haar een schok. Hij is immers een aanhanger van de Reformatie. Tyndale heeft pas de grote reis naar Duitsland gemaakt en is in Wittenberg bij Luther geweest. Lady Anna heeft haar dat verteld. De geschriften van Tyndale over noodzakelijke kerkhervorming mogen niet in Engeland worden gedrukt. Koning Hendrik VIII en Koningin Catharina zijn streng Rooms Katholiek, zij erkennen de Paus als het onfeilbare hoofd van de kerk. Daarom worden Tyndale's boeken in Duitsland gedrukt en door sommige engelse kooplui in hun handelsschepen, met gevaar voor hun eigen leven, naar Engeland gebracht.

Lady Anna heeft dus ook zo'n boek gekregen. Het zijn kostbare boeken,

't Is wel onvoorzichtig van Anna zo'n boek over de „Nieuwe Leer" daar zomaar te laten liggen, want het is voor iedereen streng verboden zo'n boek te bezitten of te lezen. Druscilla begint met een vluchtige blik hier en daar door het boek te bladeren. Wat zij leest boeit haar. Al gauw is zij vergeten waar zij zit. Onverwachts gaat de deur van de zitkamer open.

Ridder George Zouch komt binnen met een boodschap voor Lady Anna. Als stalmeester van de Koning moet hij Lady Anna meedelen dat Koning Hendrik de volgende dag op jacht zal gaan. De Koning nodigt Anna uit mee te gaan in het gevolg en ridder George zal voor haar paard zorgen.

Blij verrast kijkt George door de kamer naar het meisje bij het raam. Daar zit Druscilla, zijn verloofde.

George blijft kijken maar Cilla merkt niets. Zij tuurt in het boek, en leest

Opgetogen loopt hij naar haar toe. „Cilla, dat tref ik goed, jij alleen hier. Nu kunnen we even samen praten. Ik zie jou zelden alleen."

Maar Druscilla is zo in beslag genomen door het boek, zodat ze nauwelijks de tijd neemt naar hem te kijken en nog veel minder genegen is voor een gesprek.

George, nieuwsgierig naar de inhoud waardoor zij zo is geboeid, grijpt het boek plotseling uit haar handen en loopt er lachend mee weg.

Druscilla springt overeind en roept angstig:

„George, o George.... nee.... geef het terug." Op hetzelfde moment wordt haar naam geroepen. Ze hoort de stem van Lady Anna in de hal.

Onmiddellijk verlaat zij het vertrek om haar meesteres te gaan helpen, terwijl ze waarschuwend haar vinger naar George opsteekt dat hij het boek weer in de vensterbank moet terug leggen.

George blijft alleen in de kamer met het boek in zijn hand. Een los blad glijdt uit het boek op de grond. Een engelse vertaling van het Lukas Evangelie door Tyndale. Snel leesthij enkele regels, en hij blijft lezen....

Als Druscilla na een half uur nog niet terug is, neemt hij het boek mee naar zijn eigen kamer. George blijft lang lezen in dat wonderlijke boek. Hij kan niet ophouden want de vertelling van de Zaligmaker over de rijke man en de arme Lazarus heeft zijn hart getroffen. Die rijke man, gekleed in purper en fijne kleding, die elke dag vol vrolijkheid in zijn rijke omgeving doorbracht en God niet diende stierf uiteindelijk en kwam in de eeuwige duisternis buiten Gods gunst.

En de arme man stierf ook en werd door de engelen ingedragen in het eeuwige licht van Gods gunst.

En wat zal de toekomst zijn voor hém, George Zouch, de opperstalmeester van Koning Hendrik VIII van Engeland, zie zijn leven in vrolijkheid en weelde doorbrengt

zonder ooit aan Gods Wet te denken? Hij leeft aan een hof waar in werkelijkheid God niet gediend wordt en Gods Wet geen gezag heeft.

Georges ziel wordt door de kracht van de Heilige Geest aangeraakt, hij wordt geroepen uit de duisternis van geestelijke onkunde.

Het is Gods werk in de ziel die hem doet zoeken hoe hij, George, persoonlijk vrede met God kan vinden.

Druscilla blijft de verdere dag gespannen of George het boek direkt in de vensterbank heeft teruggebracht.

Eindelijk, als haar taak bij Lady Anna klaar is, kan zij in de zitkamer gaan kijken.

Tot haar schrik is de vensterbank leeg.

Het boek ligt er niet.

Zou George het nog steeds hebben? Pas de volgende dag ziet zij hem en vraagt dringend naar het boek.

George, die altijd alles voor zijn verloofde over heeft, weigert nu het boek terug te geven.

„Het is belangrijk voor mij, ik kan het niet missen", verontschuldigt hij zich.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen