IN GESPREK MET LYDIA VINS

Van 11 tot 13 november was Lydia Vins onverwachts in ons land na een bezoek aan Madrid. Voor de „Pagina's voor haar" stelden we haar enkele vragen. In dit gesprek spraken we haar aan met de vertrouwelijke ere-fitel „Baboesjka". Baboesjka is het russische woord voor grootmoeder. Lydia Vins wordt ook in Rusland zo aangesproken.

Baboesjka, u bent in Madrid geweest. Wat hebt u daar gedaan?

In Madrid wordt een konferentie gehouden waar besproken wordt of alle landen die het verdrag van Helsinki ondertekenden, zich aan hun beloften houden. Rusland heeft in Helsinki o.a. beloofd haar burgers godsdienstvrijheid te zullen geven. Als vertegenwoordigster van de Verwantenraad wilde ik de delegaties vertellen over de geloofsvervolging in mijn vaderland.

Hoe is uw verblijf in Madrid verlopen?

De Heere heeft onze weg bijzonder voorspoedig gemaakt. De delegaties van de landen die zich het meest voor deze zaken interesseren kon ik mijn dokumenten overhandigen. Ook de pers was erg geïnteresseerd. Er werden zelfs interviews in het russisch opgenomen voor radio-stations die naar Rusland uitzenden.

Hebt u nog kontakt gehad met de delegaite uit Rusland?

Tweemaal heb ik vergeefs getracht om aan de russische delegatie mijn dokumenten te overhandigen, ze weigerden die aan te nemen. Ze zeiden dat ze alleen papieren mochten aannemen die hen langs de officiële weg werden aangeboden. Dit leek een onmogelijkheid, maar de Heere maakte ook dit mogelijk. Tenslotte moesten ook de Sovjets de voor hen zo belastende dokumenten over geloofsvervolging aannemen.

Baboesjka, u hebt ook een ontmoeting gehad met de leider van de delegatie uit de Verenigde Staten. Wilt u ons daar iets meer over vertellen?

De ambassadeur van de V.S. was bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Hij zei me dat hij zich in het verleden heeft ingezet voor de belangen van de geloofsvervolgden en dat ook in de toekomst hoopt te doen. We hebben daarbij uw steun en hulp nodig, zo zei hij. Het is uw taak de mensen over de geloofsvervolging te vertellen. Zorg er voor dat de mensen goed weten wat er gebeurt. Vraag hen het werk van de delegaties in Madrid te steunen. We hebben vooral nodig dat er gebeden wordt voor ons en voor ons werk hier. De ambassadeur noemde een paar landen op waarvan hij zei dat ze belang hechten aan geloofsvrijheid. Ik was heel blij toen hij daarbij ook Nederland noemde.

Waarom was u daar zo blij om, Baboesjka?

In Nederland heb ik vele goede vrienden en vriendinnen. Toen in het voorjaar de zes leden van de Verwantenraad gevangen genomen werden was de reaktie uit Nederland me tot grote troost. Ik ben blij daar nu persoonlijk voor te kunnen bedanken. Voor mij was het zeer waardevol de deelneming van de nederlandse christenen te ervaren. Voor de gevangen leden van de Verwantenraad was het nog belangrijker. U kent het wonderlijke verloop van de gebeurtenissen; vijf leden werden weer vrij gelaten. Ook Alexandra die volgens de wetten direkt naar een strafkamp zou moeten worden getransporteerd, omdat ze al veroordeeld was, mocht terug keren naar haar gezin.

Welke boodschap had u aan de delegaties in Madrid?

In de eerste plaats wilde ik hen vertellen over het voortdurend heftiger worden van de vervolging van de christenen in mijn vaderland. Bovendien wilde ik voor zes gevangenen bijzondere aandacht vragen.

Zo gaf ik de foto's van zes vervolgden en vertelde wat bijzonderheden over hen, o.a. over Lydia Bondar die met andere leden van de Verwantenraad op 20 april werd gearresteerd en over wie we sindsdien geen enkel bericht ontvingen.

Baboesjka, u zult Lydia Bondar goed kennen. Kunt ons wat meer over haar vertellen?

Ik ken Lydia Bondar heel goed. Ze heeft me jarenlang geholpen bij het werk voor de Verwantenraad. Vaak denk ik aan haar terug, hoe ze bleek en vermoeid me kwam vertellen over de nood in een gezin. Ze kon dan niet rusten tot ze het uiterste had gedaan om te helpen. Onder de christenen in Rusland is ze bekend om haar mee-leven en mee-lijden. Lydia Bondar is wees en ongehuwd. Ze besteedt haar leven geheel in de dienst aan de christenen in mijn vaderland.

Wilt u ons iets meer vertellen over het werk dat Ly Bondar deed voor de Verwantenraad?

Ze hielp de vrouwen van de gevangenen. Als een vrouw haar man in het werkkamp mocht bezoeken, bleef Lydia thuis bij de kinderen en zorgde voor hen. Voor de kinderen was het dan feest. Ze ging ook wel mee met d moeders wanneer die een lange moeilijke reis moesten maken om de gevangen vader te bezoeken. Bovendien hield Lydia Bondar met vele gezinnen kontakt om de Verwantenraad op de hoogte te houden. Wanneer ze wist dat er iets ontbrak, deed ze alles om te helpen.

Baboesjka, was Lydia Bondar ook betrokken bij het jeugdwerk?

Ja, en dat typeert haar. Het lot van de christen-jeugd ging haar bijzonder aan het hart. Ze trachtte de kinderen zoveel mogelijk vreugde te brengen. Kinderen van christenen hebben het moeilijk in Rusland. Lydia Bondar zette zich ook in voor jeugdkampen. Ze gaf leiding aan groepjes kinderen van gevangenen die 's zomers in bossen gingen kamperen.

Weet u helemaal niets over de omstandigheden van Lydia Bondar?

Het laatste bericht over haar was de melding van haar arrestatie in april. We weten wel waar ze gevangen is. Maar verder niets. We weten niet eens wat precies de reden van haar arrestatie is. Daar hebben we natuurlijk wel onze vermoedens over, maar officieel is er niets over meegedeeld. Het feit echter dat we al zo lang niets over haar vernomen hebben maakt ons ongerust over haar lot.

De omstandigheden waaronder het voorarrest moet worden doorgebracht zijn niet beter dan die van andere gevangenen. Het eten en de behuizing zijn onbeschrijflijk slecht. De behandeling door bewakers en mede-gevangenen is ruw en wreed. Daarnaast zullen de autoriteiten „bewijzen" zoeken voor het proces tegen Lydia Bondar, die daarvoor ondervraagd zal worden.

Kunnen we iets voor Lydia Bondar doen?

U kunt heel veel voor haar en voor alle andere gevangenen doen. In dit vooijaar is het opnieuw gebleken dat de Heere op het gebed grote wonderen doet. Bidt voor Lydia Bondar, dat is de belangrijkste hulp.

Het is ook mogelijk haar een kaartje te sturen zodat zij én haar bewakers weten dat ze niet vergeten is.

De kaart in een gesloten envelop met postzegel van 90 cent versturen; het hierbij afgedrukte adres moet nauwkeurig worden nageschreven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen