Herfst 1982

Reeds daalt met een omwolkt gezicht de zon vroegtijdig neder, en later toont haar zwakker licht zich aan den hemel weder. Het schoon seizoen is heengesneld, en reeds wordt op het dorre veld de ruwe storm vernomen. Het laatste bloempje neigt ter aard en d' adem van den herfst ontblaart de schaduwrijkste bomen.

U, die ons steeds ten Vader zijt, U blijven wij verwachten, al nadert 's levens wintertijd, al slijten onze krachten. Ook in dien herfst des levens zal ons hart, bij smart of ongeval, niet vruchtloos op U bouwen. Gij blijft den ouderdom ten staf, Gij blijft tot aan, tot over 't graf in Christus ons vertrouwen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen