WIJ ALLEN VALLEN AF ALS EEN BLAD
De herfst is dit jaar wondermooi geweest. De bomen hebben dagenlang met hun goudgekleurde bladeren in de herfstzon staan prijken. Het blad van de amerikaanse eik was met zijn vele rode kleurschakeringen van een bijzondere schoonheid.
Aan al deze herfstpracht is echter een einde gekomen toen de bladeren vielen, op stille dagen in een nevelige natuur of meegevoerd door storm en windvlagen. Zij zijn daarin een beeld van ons leven. Gods Woord zegt in Jesaja 64: „Wij allen vallen af als een blad en onze misdaden voeren ons weg als een wind". Wij allen Omdat we gezondigd hebben. Wat de Heere gesproken heeft in het paradijs: „Want ten dage als gij daarvan eet zult gij de dood sterven" zien we dagelijks om ons heen bevestigd. Mensen kunnen sterk zijn en veel betekenen in het leven, ook voor Gods kerk, maar zij vallen af als een blad. Er komt een tijd dat wij allen er niet meer zullen zijn.
Ik moet hier veel aan denken nu het de eerste herfst is dat mijn beide ouders niet meer leven. Ook omdat mijn vader dikwijls vertelde hoe opa Nieuwland zich in de herfst altijd aangesproken voelde door de verzen die hiernaast zijn afgedrukt. Het spreekt mij nu ook te meer aan omdat zij allen reeds zijn heengegaan..
Nu de bladeren zijn gevallen en de bomen weer met kale takken scherp staan afgetekend tegen het licht van de vroegtijdig ondergaande zon, besef ik hoe definitief een periode in mijn leven is afgesloten. Mijn grootouders heb ik nauwelijks gekend, maar aan mijn ouders bewaar ik kostbare herinneringen. Van deze beide generaties is niemand meer in leven. Wij staan nu zelf in de voorste gelederen en de volgende geslachten treden al aan.
Het overdenken van dit alles kan ons ervoor bewaren te veel waarde te hechten aan ons werken en bezig zijn in deze wereld. Er zal later door anderen niet meer worden gedacht aan wat ons nu in ons dagelijks leven zozeer in beslag neemt. Wat zullen degenen die na ons komen zich er nog van herinneren? Wie weet nog veel van zijn overgrootouders? Hun leven is voorbijgegaan; misschien is er nog een foto van hen, maar eigenlijk zijn zij onbekenden voor ons. Zo zal het ook eenmaal met ons gaan. Wij allen vallen af als een blad.
Anderzijds mag het ons niet ontmoedigen. Want door de geslachten heen bouwt de Heere Zijn Kerk. In vraag en antwoord 54 van de Heidelbergse Catechismus lezen we dat „de Zone Gods uit het ganse menselijk geslacht Zich een gemeente tot het eeuwige leven uitverkoren, door Zijn Geest en Woord, in enigheid des geloofs, van het begin der wereld tot het einde vergadert, beschermt en onderhoudt." De bezoldiging der zonde is de dood, maar de genadegifte Gods is het eeuwige leven!
Geslachten zijn weggevallen, maar uit hen is van het begin der wereld een schare die niemand tellen kan uit genade ingegaan in het eeuwige leven. En Gods werk gaat door tot het eind der wereld. Zijn trouw rust zelfs op 't late nageslacht!
Wij staan tussen degenen die zijn heengegaan en de geslachten die na ons zullen komen. Zonder ons zou Gods raadsplan niet zijn voltooid. Brakel schrijft in zijn „Redelijke Godsdienst": „Want God heeft bij Zichzelf een besluit genomen wat, hoedanig, waar, wanneer een schepsel zijn zal, wat het zal doen en wat een ieder zal overkomen". De Heere weet van ons af. Ons leven ligt in Zijn hand. Wij zullen aan Hem ook eenmaal rekenschap afleggen, want God zal ieder werk in het gericht brengen, met al wat verborgen is, hetzij goed, hetzij kwaad.
Wij allen vallen af als een blad. Het is niet belangrijk of er later nog aan ons gedacht zal worden, maar het is wel van levensbelang of we met het antwoord op vraag 54 mogen belijden: „En dat ik daarvan een levend lidmaat ben en eeuwig zal blijven",
't Is de Heer' van alle heren, Sions God, geducht in macht, Die voor eeuwig zal regeren Van geslachte tot geslacht. Sion, zing uw God ter eer! Prijd Zijn grootheid; loof den Heer'.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 november 1982
Daniel | 28 Pagina's