DE VERKOOPDAG IN UTRECHT

Er is mij gevraagd iets te schrijven over de verkoopdag in een grote stadsgemeente. Die zal uiteraard wel verschillen van een verkoping in een kleine gemeente op een dorp. Ik denk dat het hele dorp er meer bij betrokken is, vooral als het in een gebouw gehouden wordt waar meer van zulke gebeurtenissen plaatsvinden.

Wij houden de verkoopdag van onze vrouwenvereniging „Pro ecclesia" in de aula van de school en we bezorgen ook uitnodigingen in de straten er omheen. Daardoor zien we wel wat vreemde gezichten, maar verder zijn het toch onze eigen mensen die komen. Onze gemeente is erg uitgestrekt, omdat heel wat leden buiten Utrecht wonen, maar we hebben toch veel belangstelling.

De verkoopdag is iets waar we met z'n allen op de vereniging naar toe leven. We beginnen al vroeg met bestuursvergaderingen waar we de taken onder elkaar verdelen. Op de vereniging wordt er dan verder over gesproken. Dit jaar hebben we in overleg met de kerkeraad, die er erg blij mee is, besloten in verband met de renovatie in opbrengst - bij uitzondering-te bestemmen voor de eigen kerk We hebben altijd gewerkt voor zending en evangelisatie en hopen dat in de toekomst ook weer te doen.

De sekretaresse schrijft ongeveer zes weken van tevoren een stukje voor „Ons kerknieuws" met de datum en de vraag of er zaken of personen zijn die goederen voor ons hebben. De kerkeraad doet daar dan een aanbeveling bij. Bij het laatste „Kerknieuws" voor de verkoopdag wordt op een apart blaadje een uitnodiging ingesloten, getekend door een gemeentelid. Wij vinden dat dit meer aanspreekt dan wéér een stukje schrijven. Ook wordt er 's zondags vanaf de kansel nog aan herinnerd. Er gaan ook uitnodigingen naar de verenigingen in de regio; het is goed om zo met elkaar mee tp leven en nog van elkaar te leren.

Het prijzen wordt door het bestuur gedaan. Dat vinden we altijd erg moeilijk, vooral als het gaat over dingen die geschonken zijn. We vinden het belangrijk dat alles dat opgehangen wordt van een groot prijskaartje is voorzien; dan behoeft men niet steeds naar de prijs te vragen.

We hebben graag voor elk wat wils. Er is een boekenstand en ook hindeloper schilderwerk had steeds veel aftrek. Maar na een paar jaar moetje met zoiets weer stoppen en iets anders verzinnen. We schrijven ook wel zaken aan in het land, maar watje daar van krijgt wordt steeds minder. Het is wel zo, dat als er veel andere spullen zijn, je met je eigen handwerken blijft zittea Er is op 't ogenblik veel vraag naar praktische dingen, zoals schortjes en nachtponnetjes, hoewel heel mooie handwerken ook wel weggaan. Naar verhouding zijn die meestal toch niet duur, omdat de vele uren werk die daarin zitten nooit betaald kunnen worden. Iemand die de waarde ervan ziet, heeft er ook graag het geld voor over.

Voor de kinderen hebben we altijd een grabbelton gehad, maar sinds enkele jaren is er een speelgoedtafel met grotere en kleine dingen; ze vinden het ook wel leuk zelf wat uit te zoeken. Verder is er een sjoelbak, die vormt een mooie vulling voor de jeugd, die anders gauw is uitgekeken. Een lid van de vereniging stelt prijsjes beschikbaar: een taart, fruitschaal, en dergelijke.

De slager is ook aanwezig, met worsten voor de verkoop en lekkere hapjes; de bakker zorgt voor oliebollen die we met winst verkopen. De rommelmarkt brengt ook heel wat op. We vragen of de dames hun kasten willen nakijken en meebrengen wat ze zelf niet meer gebruiken. Dan zijn er nog de inkomsten van de koffie met allerlei door de dames zelf gebakken lekkers. We zijn trouwens ieder jaar verbaasd wat er allemaal door de leden van de vereniging wordt gedaan, ook door de thuiswerkers die om de een of andere reden niet op de vereniging kunnen komen.

Aangezien er altijd veel goederen overblijven is in het verleden aan het eind van de avond

geprobeerd nog wat bij opbod te verkopen. Maar door de rumoerigheid die daardoor ontstond vlak voor de sluiting zijn we hiervan afgestapt. We geven het nu nog wel eens aan de zending, Hongarije, Polen of iets dergelijks.

Het is fijn om met elkaar voor een goed doel te werken. We moeten er wel voor oppassen om niet de opbrengsten met andere plaatsen te vergelijken die soms hoger zijn. Als ieder geeft naar hetgeen de Heere ons geschonken heeft, dan is het goed en groot om nog een klein schakeltje te mogen zijn tot uitbreiding van Gods Koninkrijk.

De Meern

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen