GEZINSWEEK IN EDE 1982

Wat is dat nu toch, een gezinskamp?

Als u van een , , kamp" hoort denkt u misschien aan tenten, primitief je potje koken, korveeën en dergelijke, of zoals ons dochtertje bij het woord „kamp" dacht, aan een vluchtelingenkamp, waarover zij dia's had gezien.

U moet bij een gezinskamp denken aan een gezellig familiepension, met een gezellige eeten konversatiezaal waar je elkaar steeds ontmoet. Zo waren ook deze zomer 35 volwassenen en 50 kinderen in „De Bosrand" te Ede bijeen. Na aankomst op dinsdagmiddag werd niet schriftlezing en gebed door de heer Zweistra de vakantieweek geopend. Wij zongen bij het orgel en voelden ons al meteen thuis. Aan de kinderen hadden wij letterlijk geen kind meer, die hadden hun kornuitjes al gauw gevonden.

De bijbelstudies tussen ontbijt en de koffie waren fijne uurtjes, terwijl de kinderen luisterden naar een bijbelverhaal, daarvan een tekening maakten en versjes leerden. De allerkleinsten wandelden met hun „juf' of deden spelletjes.

Na de koffie gingen we met z'n allen op stap, lunchpakket mee, heerlijk van de boslucht genieten. Wij maakten uitstapjes naar onder andere Apenheul in Apeldoorn en naar het bosbad in Lunteren.

De eigenaar van „De Bosrand" had een heel grote kar; daar heeft hij tot groot vermaak van de kinderen, ons mee door bos en heide gereden, en naar een mooie plek gebracht, waar wij die middag bleven. De puzzeltoeht zat ook goed in elkaar (hulde aan de leidsters). Ook de kinderen werden „gedropt", erg leuk; gelukkig vonden ook zij de weg weer terug.

De avonden waren ook gezellig en fijn, wij luisterden naar een lezing over Elia, zagen dia's van de zending, terwijl dr. Fahner zijn koor dirigeerde dat psalmen en geestelijke liederen voor ons zong.

De dagsluitingen werden door de kampleider, de heer Zweistra, verzorgd, en uit het leven van John Bunyan werd door één van de leidsters prachtig verteld, waar ook de kinderen van genoten.

De zondagse kerkgang naar Veenendaal en Wagenigen was erg fijn, één gróte familie, dat kwam ook uit de persoonlijke gesprekken. Wat is er dan veel verborgen kruis en leed, 't is goed om dan van hart tot hart met elkaar te spreken.

Het is waar, het vraagt meer geestelijke inspanning, maar het is het ten volle waard, ook om elkaar tot een hand en een voet te kunnen zijn.

Wij mogen terugzien op een goede week, waarin ook veel gezongen is van de goedheid des Heeren, want: „Waar liefde woont gebiedt de Heere de zegen, daar woont Hij Zelf daar wordt Zijn heil verkregen, en 't leven tot in eeuwigheid".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen