OP ZIEKEKNBEZOEK VIA DE POST

Iedere zondag doen wij met de kerk van alle tijden en alle plaatsen belijdenis van ons algemeen ongetwijfeld christelijk geloof met de woorden van de twaalf artikelen: „Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper des' hemels en der aarde, en in Jezus Christus, Zijn eniggeboren Zoon, onze Heere."

Door uw handicap of ernstige ziekte kunt u misschien niet meer met de gemeente opgaan, en met de kerkgangers kunt u niet zingen verblijd te zijn wanneer men godvruchtig opwekt, om naar Gods Huis te gaan, al is het verlangen soms sterk in uw hart, om met mond en hart de Heere aan te roepen.

De dichter kende ook dat verlangen: „Hoe lief heb ik Uw woning, de tent, o Hemelkoning, die g' U ter eer hebt opgericht!" Als u dan in uw ziekenkamer door de kerktelefoon mee mag luisteren, zingen en bidden, mag u dan met uw hart ook belijdenis doen met de gemeente van uw geloof? Zodat het niet een opzeggen is, maar een hartebelijdenis: „Ik geloof in " en vult, u maar verder in. Want dat alleen heeft eeuwigheidswaarde, omdat het geloof een vaste grond is van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet. De wolk van getuigenis die rondom, ons ligt, heeft daardoor uitzicht 'gekregen op die stad die fundamenten heeft, waarvan God de Bouwmeester is. Door dat geloof hebben zij het anker der hoop uitgeworpen in het binnenste heiligdom waar de Voorloper is ingegaan, de Heere Jezus met Zijn bloed en wonden, door onze zonden geslagen, zodat zij in Zijne wonden allerlei vertroosting vonden. Dan is ons geloof geen traditie, maar een levende werkelijkheid, zodat wij in alle beproevingen uit genade mogen zeggen: „In de grootste smarten, blijven onze harten, in de Heere gerust." Paulus en Silas in de kerker zongen Gode lofzangen, en Petrus sliep gerust al was hij geboeid, zodat hij door dat geloof mocht ervaren: „Ik lag en sliep gerust, van 's Heeren trouw bewust." Door dat geloof mochten ook de vrouwen van de Verwantenraad de gevangenispoorten op Gods bevel zien opengaan, zodat Gods werk door kan gaan „ongehinderd". In het verzoekingsuur en beproevingsvuur was de Heere nabij. Zijn machtig arm beschermt de vromen, en redt hun zielen van de dood! Mischien zegt u: „Ik ben hoogbejaard, maar ik' mis dat oprechte geloof, en straks is daar mijn stervensuur, zou de Heere zulk een oude zondaar nog genadig zijn? " De verloren zoon bij de varkenstrog kwam tot zichzelf. Vaders deel had hij er doorgebracht. Als hij bleef waar hij was, zou hij sterven van honger. „Ik zal opstaan", zegt hij, „en tot mijn vader gaan, niet waardig meer een zoon te zijn, maar maak mij als één van uw huurlingen."

Wie als een bedelaar komt, wordt door die Vader niet afgewezen. Als Samuël Paitherford over de verloren zoon spreekt, zegt hij: „Hoe langer een zondaar zich zet, hoe hoger de Heere hem zal zetten. Al zet hij zichzelf zeer laag, daarom zal de Heere het niet eveneens doen. Toen de verloren zoon een plaats onder de huurlingen zocht, kon hij niet geloven dat zijn vader hem de plaats van een zoon wilde geven. Hij schatte het al te hoog als hij die kreeg. Wanneer de Heere een nieuwe leerling in Zijn school krijgt, geeft Hij hun eerst een plaats op Zijn schoot, opdat zij genoodzaakt mogen worden te zeggen: „Hij is een Heere, die waardig is gediend te worden."

Bij ons ziekenbezoek gaan onze gedachten in het bijzonder uit naar de oud-presidente van onze Bond, mej. Den Hertog, die nu in een verpleeghuis wordt verzorgd. Haar gezondheid wordt steeds minder, misschien is „de verdrukking van tien dagen" naar haar eigen woorden al bijna om.

Ook mevrouw Beekman (Ridder v. Catsweg 76, 2805 BA Gouda), ons oud-hoofdbestuurslid, moest een operatie ondergaan. De Heere heeft haar wonderlijk gesterkt. We hopen mevrouw Beekman, dat de Heere u ook weer kracht zal geven om het werk voor onze vakantieweken voort te zetten. Hij gaf u die taak, , Hij is ook Israëls God die krachten geeft, wie in Hem gelooft wordt niet beschaamd.

Ons bezoek gaat ook naar het bosrijke Ermelo. Twee dames van de vrouwenvereniging zien uit naar uw post: mevrouw J. van de Ridder (58), Hogewal 61, , 3852 XG Ermelo en mevrouw B. Veltman (56), Suikerbakker 37a, 3851 ES Ermelo.

In deze tijd, mevrouw Veltman, wordt de oogst, ingezameld. Dat kan met weemoed vervullen, omdat ook ons leven broos en teer is. De Heere geve u dat geloof om in de grootste nood aan de voeten van de hemelse Landman te bedelen om genade. Wie als een bedelares evenals de kananese vrouw tob Hemi komt, mevrouw Van de Ridder, om een kruimel van de tafel der kinderen, zal evenals de verloren zoon en overvloed van genade ontvangen, door een oprecht geloof.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen