LICHT IN DE WOESTIJN

Dat moet jij ook leren, Fedjah. Vragen of Hij ook jou wil helpen, maar ook of Hij in jouw hart wil wonen..."

Reeds de volgende.dag wordt alles klaargemaakt voor de operatie. Een zuster brengt hem naar de operatiekamer, waar de dokter al op hem staat te wachten. Dan knielen beiden neer. Dan stijgt uit hun beider hart een gebed op.

„Heere, wilt U Fedjah beter maken. Wilt U hem het licht in zijn ogen teruggeven, maar bovenal licht in zijn duistere hart... Om Jezus wille..."

Dan ligt Fedjah op de tafel. De dokter begint. Het zal ongeveer vijf uur duren en dan, als na een paar dagen het verband eraf mag, dan zal men weten of hij weer zien kan......

In de woestijn zit een vrouw, bij een slapende man, aan haar zoon te denken. Zou hij weer kunnen zien als hij terugkomt? Zij weet het niet. Alleen God weet het.....

Vader is razend als hij wakker wordt. Bijna twee volle dagen en nachten heeft hij geslapen. Hij gaat te keer als een wildeman.

Gelukkig heeft moeder gezorgd dat ze uit zijn buurt is. Stel je voor!

Toen ze 's avonds thuis kwam was vaders ergste boosheid iets gezakt.

„Waar is de kleine jongen? Moeten we nog armer worden dan dat we al zijn? Nou vertel op!" roept hij moeder toe. Dan vertelt moeder wat ze gedaan heeft. Dat ze zonder zijn medeweten Fedjah naar die blanke dokter heeft gestuurd. Vader springt op.

„Wat naar die blanke dokter, die vreemde snoeshaan, die op zo'n vreemde God vertrouwt? Moet Allah ons nog meer straffen? Maar vertel op" — vader komt dreigend op moeder af — „waar is dat ziekenhuis, dan ga ik hem zelf halen, zo waar als ik hier sta."

Moeder denkt aan Fedjah, zal ze hem verraden?

Maar dan ziet ze de gevaarlijk fonkelende ogen van vader... ze kan niet anders en ze vertelt waar Fedjah te vinden is. Met een duw laat vader haar los.. Slechts een verachtelijke blik is ze nog waard, meer niet.

Vader zal Fedjah halen... is dan alles toch nog te laat?

Een verpleegster wist het zweet van dr. Willems' voorhoofd. Hij kijkt eens om zich heen. Het lijkt wel of de ventilatoren het begeven hebben, zo warm is het. Twee uren is hij nu al aan het opereren. Soms kruipt de twijfel in zijn hart. Zou het wel gelukken? Doorgaan

Als vader het huis verlaat gaat hij regelrecht naar een oude kameraad van hem. Eigenlijk heeft hij al geen jaren meer met hem gesproken. Het gaat zijn vriend meer voor de wind dan hem.

Zijn vriend heeft al jaren twee kamelen in zijn bezit, terwijl hij voor zijn vervoer van de manden altijd afhankelijk is van anderen. Nu zal hij echter gaan vragen of zijn vriend met hem mee wil gaan naar de stad, op de kamelen, om zo snel mogelijk Fedjah uit handen van de dokter te halen... Zijn vriend is wel te porren voor zijn voorstel. Ze zullen de volgende dag gaan. Het is nu bijna donker.

De kamelen worden de volgende dag direkt geladen, ze kunnen nog even drinken, zodat ze de reis naar de stad gemakkelijk halen. Als alles klaar is stijgen beide mannen op hun beesten en sporen ze hen aan.

Naar de stad, naar Fedjah... weg bij die dokter... Allah helpe ons...

De zon schijnt brandend in de woestijn. Het hete zand schroeit onder je voeten. Het is gevaarlijk om als vreemdeling er door heen te trekken, alles is zand, dus alles lijkt op elkaar.

Vader en zijn vriend' zijn echter niet bang. Zij zijn „zonen van de woestijn". Van kinds af aan zijn zij er mee vertrouwd geraakt. Met de hitte overdag en de koude 's nachts.

Maar ook weten zij van zandstormen.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen