WIE IS KENNER VAN MIJN HART?

In verband met een ontvangen brief wil ik iets schrijven over: De bijbelse vruchten van genade.

Onder onze jonge mensen zijn wedergeboorte, geloof, bekering, rechtvaardigmaking enzovoort, gelukkig geen onbekende klanken. Op de jeugdverenigingen worden - en terecht - daarover onderwerpen gehouden en bijbels omschreven. En eigenlijk is het gelukkig dat er in deze tijd nog jongens en meisjes zijn die over deze belangrijke zaken met vragen rondlopen en er geen weg mee weten: bezit ik enige persoonlijke ervaring of kennis van deze dingen en hoe is mijn verhouding tot de Heere?

Ze voelen zoveel tegenstrijdigheden in hun hart dat de vragen gedurig naar voren komen: „Zoek ik de Heere wel in. waarheid en is mijn hart wel oprecht en... en..." Het is ons zo eigen om ons eigen hart te raadplegen en daardoor zijn en blijven we onszelf een raadsel. En dat kan ook niet anders, want in Jeremia 17 vers 9 lezen we: „Arglistig is het hart..." „Ik de HEERE doorgrondt het hart..."

Als de Heere zegt: „Ik" dan volgt daaruit dat wij niet in staat zijn ons eigen hart noch dat van een ander, te kennen en te doorgronden. Daarom heeft de Heere Jezus ons de bevoegdheid; ontzegd om te oordelen: „Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt. Want met welke maat gij meet, zal u wedergemeten worden."

Wel mogen wij echter naar het woord van Jezus over de vruchten oordelen, te beginnen bij onszelf.

De vruchten van genade openbaren zich in de verbondenheid aan God, Zijn inzettingen en Zijn volk. Verder wordt het hart door de kennis van de zonde vernederd' en door de openbaring, van het Evangelie verbroken, zodat de vruchten daarvan zich in een ootmoedige wandel voor God en mensen openbaren. Ootmoed is dan ook een echt kenmerk van genade.

En wat te denken over de liefde als vrucht van de Heilige Geest? Paulus verheft de liefde zelfs boven het geloof en de hoop. Wat bezingt hij de liefde: „Zij bedekt (goedkeuren is wat anders) alle dingen, zij hoopt alle dingen en zij verdraagt alle dingen." Wat maakt de beoefening van deze liefde mensen bescheiden en vreedzaam. Ze vinden een ander veel beter dan zichzelf.

Wat gevoelen ze zich vaak schuldig tegenover hun medemens. Zij vragen zich af: heb ik wel genoeg belangstelling getoond voor andere mensen in hun nood, : in ziekte, verdriet en moeilijkheden, ook op mijn werk en in vriendenkring?

De echte vruchten van deze liefde zijn niet dat ze over zichzelf zo tevreden zijn, maar zij klagen zich bij God aan dat ze zo liefdeloos zijn. Het is wonderlijk maar evenwel waar: hoe meer daden van de liefde, hoe minder ze het zelf beseffen.

Wat hebben ze iedere dag vergeving nodig in de zondaarsliefde van Christus! Weten jullie wat ook zo'n goede vrucht is? Elkaar de misdaden vergeven en veel bidden voor elkaar!

„En wanneer deze dingen bij ons gevonden worden en in ons overvloedig zijn, dan zullen zij ons niet ledig of onvruchtbaar laten in de kennis van onze Heere Jezus Christus" (2 Petrus 1 : 8).

Eigen hart werpt niet anders dan vuil en modder op. Smeek daarom om de Godverheerlijkende vruchten van de Heilige Geest. Laten we elkaar opwekken tot zo'n christelijke levenswandel in de vreze des Heeren. Die geeft ons geen zelfvoldaan, maar wel een vergenoegd en vruchtbaar leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen