GEDENKT DER GEVANGENEN

Meermalen is in Daniël aandacht besteed aan de vervolgde christenen achter het IJzeren Gordijn. Adressen van gevangenen zijn doorgegeven, we hebben kaarten met russische teksten laten drukken, uw gebed is gevraagd. Velen van u zullen zich ongetwijfeld herinneren hoe Lydia Vins ons verteld heeft over het leven en de ontberingen van christenen in Rusland. Na haar verblijf in Holland in oktober 1980 is zij weer terug gegaan naar Amerika, waar ook haar zoon George Vins woont.

Zij heeft nog steeds kontak met de familie waar zij hier heeft gelogeerd en schrijft van tijd. tot tijd. Wij hebben een brief van vorig jaar juni gekregen om aan u door te geven:

„Vrede zij ulieden van onze Heere Jezus Christus. Lange tijd heb je niets van mij gehoord. Dat komt omdat mijn kleindochter Zenja terug gegaan is naar haar ouders. Zij schreef voor mij in de engelse taal. Dat kan ik zelf niet, daarom doe ik het nu maar in het russisch. Ik zou het, erg op prijs stellen als je de russisch taal ging leren.

Ik ben elke keer erg blij als ik pakjes van je krijg met nieuwsberichten over gevangenen. Je hebt er geen notie van wat dat voor mij betekent, het meeleven met onze verdrukten en gevangenen. De Heere zal jullie bijstaan en helpen in alle arbeid. Wanneer ik dit schrijf zie ik de lieve gezichten voor me van velen die ik ontmoet heb bij jullie thuis en op de verschillende samenkomsten. De velen die onze mensen een warm hart toedragen.

Ik bid u in de Heere: dit werk niet te verzaken. De Heere ziet al uw moeite en opoffering voor deze zaak. Weet, dat, deze arbeid niet tevergeefs is.

Ik wil de vrouwen van de verenigingen die-ik bij jou en in de samenkomsten ontmoet heb nog hartelijk dank zeggen. Zij hebben veel goeds gedaan voor vele christenen die om de naam. van de Heere vervolgd worden en die in gevangenissen kwijnen. Moge de Heere al hun werk vergoeden. Nogmaals, doe aan allen de hartelijke groeten die in de Heere wandelen en in Zijn Dienst zijn.

Ik hou van jullie allen, jullie zijn steeds in mijn gedachten. Groeten aan je man en vele kusjes voor de kinderen.

Met veel liefs van jullie oma Lydia

Het is fijn dat we op deze manier nog weer iets van Lydia Vins mogen horen. Zij tobt nogal met ziekte en voelt dat haar krachten gaan afnemen. Laten we haar en haar geloofsgenoten in onze gebeden blijven gedenken.

De laatste tijd-komen, er kaarten uit Rusland terug, vooral die gestuurd zijn aan Galina Viltsjinskaja, geboren 4 augustus 1958. Er wordt nu van verschillende kanten gevraagd of het nog wel zin heeft om kaarten, te blijven sturen. Zoals u reeds in het vorige nummer van „Daniël" gelezen hebt, is het antwoord zeer beslist: Ja! Al is het jammer dat ze niet bij de gevangenen zelf terecht komen, de post die u zendt bereikt in ieder geval de autoriteiten en het i.s belangrijk dat zij weten dat de namen en de toestand van de gevangenen in het Westen bekend zijn. Blijf daarom ook juist aan Galina schrijven, Informatie over haar kunt u verkrijgen door een briefkaart met alleen „Galina" erop te sturen aan de stichting Friedenstimme Nederland, postbus 6033, 3130 DA Vlaardingen, telefoon 010-741677.

Bij ons Lektuurfonds zijn ook nog kaarten met russische teksten erop en namen en adressen van gevangenen te verkrijgen (tel. 01184-13952). De laatste kaarten hopen we op de bondsdag bij de lektuurtafel te verkopen.

Soms komt er als reaktie op gestuurde post een briefje terug. Ook daarvan hebben we een vertaling gekregen. Het is een brief van een meisje, dat omstreeks Pasen vorig jaar ter gelegenheid van haar verjaardag veel post heeft gekregen en daarvoor hartelijk bdankt:

Vrede en vreugde zij u, mijn dierbare broeders en zusters in de Heere.

We beleefden de vreugdevolle dag van Pasen. Ik ontving en ontvang van u, mijn dierbare vrienden, veel felicitaties en gelukwensen. Ik ben zo blij dat ik zoveel vrienden heb. Al bent u ook ver hiervandaan, u bent mij nabij door uw gebeden. Ik weet, dat ik deze weg niet alleen ga. U helpt mij door uw gebeden en wat meer is: de Zaligmaker is Zelf opgestaan.

Als ik de felicitatie-kaarten in de hand houd, dan stel ik me voor hoe ze ondertekend werden. Ik weet dat ze zijn geschreven uit liefde en met het verlangen zulke in eenzaamheid verkerenden als ik te vertroosten. En onderkennend dat er om mij heen slechts vrienden zijn, valt het niet moeilijk mijn hart met vreugde te vullen en de weg lijkt licht en schoon. Gedenk aan de woorden die Christus tot Zijn discipelen sprak: „Hieraan zullen allen weten dat gij Mijn discipelen zijt, zo gij liefde hebt tot elkander". En zie: ik bemerk die liefde voor mij.

In deze Paastijd groet ik u allen, mijn dierbare broeders en zusters met de woorden: CHRISTUS IS OPGESTAAN. Dat deze blijde boodschap u allen bemoedige en nieuwe krachten schenke op de weg naar Kanaan. Tot ziens, de Heere Zelf beware u in Zijn liefde.

Het is goed; om te lezen, hoe post door gevangenen op hoge prijs wordt gesteld. Het feit dat in andere" landen mensen aan hen denken en voor hen bidden bemoedigt, hen in hun eenzaamheid. „Gedenkt der gevangenen alsof gij medegevangen waart."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen