KRUISDRAGEN

Er zijn verschillende afbeeldingen, van het kruis. Het meest voorkomende is het Latijnse Kruis (Crux Immissa) waar de stam boven de dwarsbalk uitsteekt. Het diende als werktuig om de doodstraf op een gruwelijke wijze te voltrekken. Bij de christenen werd liet kruis een teken van verlossing, een heilig, symbool van de godsdienst'. Helaas wordt het kruis door velen als amulet beschouwd. Van ouds is in de christelijke kerk het kruis een herinnering geweest aan het lijden van Christus. Men. sloeg biddend het kruisteken. Men bracht het aan op pleinen, openbare gebouwen, kerktorens, vaandels en wapens. Constantijn de Grote heeft in de eerste helft van de vierde eeuw de kruisstraf in zijn rijk afgeschaft.

Kruisverheffing

De kruisverheffing wordt door de Grieks Orthodoxe Kerk jaarlijks op de veertiende september feestelijk gevierd. Dit ter herinnering aan de feestelijke intocht van de griekse keizer Heracles in 628 te Konstantinopel. Hij liet bij die gelegenheid het heilige kruis voor zich uitdragen. De mensen strooien bij deze gelegenheid dure bloemen op de straten. De verheerlijking van het kruis als zodanig vindt echter geen grond in de Heilige Schrift.

Kruis verijdeling (1 Kor. 1 : 17)

Paulus roemt in het kruis. Hij predikt het kruis. Hij schrijft over het kruis. Maar één ding staat hem duidelijk voor ogen: het kruis mag niet worden verijdeld. Dat zou vreselijk zijn. Het kruis verijdelen betekent dat het wordt ontdaan van zijn oorspronkelijke betekenis. Ik denk hierbij aan de „swastika" ook wel het hakenkruis of hamerkruis genoemd. Naar zijn oorsprong is het een heidens, boeddhistisch symbool. Swastika betekent: „Veel geluk"!! Het is door de nazi's in Europa weer in ere hersteld. Het is het symbool van het antisemitisme, de jodenhaat. Het kruis van Christus moet verdwijnen en in plaats daarvan moet. de swastika, het hakenkruis komen. Dit kruisteken heeft naar binnen gebogen uiteinden. Het kruis van Christus wijst op vervloeking en zegening, op verlossing uit vrije genade: Ik voor u, daar gij anders de eeuwige dood moet sterven.

De swastika heeft naar binnen gebogen uiteinden, wijst dus op zichzelf terug als teken van zelfverlossing. Zo wordt het teken van eeuwige verlossing van zijn heerlijke betekenis beroofd. Ontzettend!

Hoe dweept ook de roomse kerk met het kruis. Het kruis van Christus predikt: alleen door genade zalig. Rome leert: door helpende genade zalig. Christus verzoent de erfzonden, maar wij betalen voor de dadelijke zonden.

God doet wat en wij doen wat. Ook dat is kruisverijdeling. Ook in de moderne prediking die de Heere Jezus al meer en meer tekent als de „supermens'', de „religieuze genie" als „boeiend voorbeeld", maar niet als de zondeloze eeuwige Zone Gods, die door God tot zonde gemaakt is, opdat wij zouden worden (door genade) rechtvaardigheid Gods in Hem, wordt het kruis verijdeld.

Wat is het kruis voor jou, jongen meisje?

Bij de zelfverlossing blijft de roem voor de mens. Het kruis van Christus slaat alle eigen roem, alle hoogheid en eigenwaan, alle grootheid en eigengerechtigheid neer. Het kruis predikt: jongen, meisje, je hebt niets, je bent niets, je kunt niets van of uit jezelf, waardoor je voor God kunt bestaan.

„Kruis dragen"

Veel jongelui en ook ouderen dragen een kruis op hun kleding of om de hals. Op het eerste gezicht lijkt .dit onschuldig. Maar op mijn vraag: „Waarom dragen jullie een kruis? ", is het antwoord: „Och, zomaar als amulet, misschien brengt het geluk." Ook dat is kruisverij deling.

Kruisdrager

Iiij komt toevallig (naar de mens gesproken) voorbij. Hij komt van het land. Hij is een vreemdeling uit het afrikaanse Cyrene. Hij wil niets te maken hebben met die optocht naar de kruisheuvel, waar straks drie mannen zullen worden terechtgesteld.

Die ene Kruiseling dreigt onder de zware kruisbalk te bezwijken. Niemand is bereid deze zware last over te nemen. Simon, die passeert, en alleen maar in Jeruzalem is om de Pesach te vieren, wordt gedwongen het kruis over te nemen en mee te lopen.

Geen mensenkind is bereid op deze weg iets voor Jezus te doen. Jij wel? Als hier nog één vrijwilliger zou zijn geweest die het kruis achter Jezus droeg, dan zou Rome gelijk hebben. Dan zou de mens nog iets aan zijn eigen verlossing kunnen doen. Maar er was niemand die het kruis achter Jezus wilde dragen. Deze Afrikaan wordt er toe geprest, gedwongen.

Simon moet de last van Jezus verlichten. Wat van weinigen op de Via Dolorosa kan worden gezegd, geldt voor Simon: hij bewijst de I-Ieere Jezus een goede dienst. En toch, al schijnt deze man te beantwoorden aan wat de Heere gezegd heeft: „zijn kruis opnemen en Hem volgen", toch ontbreekt hem alles om daar innerlijk aan te voldoen. Met zijn hart was Simon er op geen enkele wijze bij betrokken. Wie Jezus was, wat er met Hem gebeurde was voor Simon even onbekend als voor al zijn medeburgers in het verre afrikaanse Cyrene. Het was een gedwongen daad.

En ook de soldaten wisten niet wat zij deden, volgens Jezus' eerste kruiswoord. Wat leert ons dit, jongens en meisjés? Terwijl het Lam Gods de zonde der wereld torste; ging het leven overal gewoon door. Hoewel de kruisiging een gebeurtenis was die de gehele kosmos aanging (want alzo lief heeft God de wereld (kosmos) gehad , was niemand er geestelijk gezien bij.

Ook Simon was als zodanig afwezig. Hij was er noodgedwongen bij betrokken. Geen stap ging hij verder dan hij moest, tot de vloekheuvel.

Daar legde hij de zware balk neer en maakte zo snel mogelijk dat hij wegkwam. Simon mocht vrijuit gaan, maar de Heere Jezus moest aan het kruis... Alle roem is uitgesloten!

Kruisdragen wat is dat?

Men kan het oppervlakkig in algemene zin bedoelen: elk huis heeft zijn kruis, elk hart zijn eigen smart". En dit. is een waarheid die wij in ons eigen leven en om ons heen bevestigd zien. Men verstaat dan onder „kruis" alle lichamelijke nood, langdurige ziekten en allerlei tegenslagen. Maar het „kruisdragen" dat de Bijbel bedoelt, wordt in direkt verband gebracht met het volgen van de Heere Jezus. Het is de weg van de zelfverloochening, de wereld, d.w.z. alles wat van de wereld is, wat de wereld biedt, verlaten. Deze weg kiezen wij niet van onszelf. Op deze weg worden wij door genade geleid, ook gewillig gemaakt. Weten jullie het nog van Mozes? Hij verkoos liever met het volk van God kwalijk behandeld te worden, dan voor een tijd de genieting der zonde te hebben (Hebr. 11 : 25). Daar neemt Mozes door genade het kruis op. Dus kruisdragen is in zekere zin kiezen. De gevolgen dragen van de onberouwelijke keus. Zelfverloochening, eigen lust en leven verliezen zijn de beide balken van het kruis.

Is dat geen somber leven?

Dit maakt de boze ons wijs. In het gebed van jullie doop wordt reeds rekening gehouden met het kruis. Om der zonde wil zijn we reeds, hoe klein we ook zijn, allerlei ellende onderworpen, ja de verdoemenis zelf. In het gebed wordt niet gevraagd om de wegneming van het kruis, maar om de heiliging daarvan.

Het kruisdragen staat in verband met het discipelschap van de Heere Jezus, De vereniging met de Heere Jezus brengt smaad en kruis met zich mee. Er moet gestreden worden tegen drie grote tegenstanders: de duivel, de wer& ld en eigen ik.

Die eigen ik is een lelijkerd. Dit is de verrader binnen de poort. Die geeft

zich zomaar niet gewonnen. Die eigen ik heult met de andere twee boosdoeners: de duivel en de wereld.

In het gebed bij de doop wordt ook gevraagd of de gedoopte kinderen hun „kruis vrolijk mogen dragen".

Wat een tegenstelling: kruis en vrolijk. De ware gelovige mag onder het kruis ook troost ervaren. Dit is vrucht van Christus' gemeenschap. Die om de vreugde die Hem was voorgesteld, het kruis heeft verdragen en de schande veracht. Want zij die met Hem lijden, zullen ook met Hem verheerlijkt worden. Zij zullen eeuwig met Hem leven. Is dit een somber leven? O nee!

Luister eens naar de Ii.C. waar Gods kind in vraag en antwoord 58 belijdt: Wat troost schept u uit het artikel van het eeuwige leven? Dat nademaal ik nu het beginsel der eeuwige vreugde in mijn hart gevoel, ik na dit leven volkomen zaligheid bezitten zal, die geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord, en in geen mensenhart is opgeklommen en dat, om God daarin eeuwig te loven en te prijzen.

Moet je misschien in je jeugd reeds een zwaar kruis dragen? En begrijp je misschien „het waarom" niet? Denk dan eens aan Simon van Cyrene. Zou Simon het misschien later hebben begrepen wat dat kruisdragen eigenlijk inhield? De evangelist Markus schrijft dat Simon de vader was van Alexander en Rufus, twee geachte kerkvaders en kruisdragers achter Jezus. Dit zal Markus niet zomaar hebben geschreven. Want wij geloven dat zijn hand onfeilbaar is geleid door God de Heilige Geest. Simon heeft het toen niet gewild en begrepen. Misschien begrijp jij nu ook niet waarom jij nu juist gehandicapt bent of een ander kruis te dragen hebt. Maar later mag je misschien met de dichter van Psalm 119 zeggen: .

't Is goed voor mij verdrukt te zijn geweest, opdat ik dus Uw Godd'lijk recht zou leren. Of: Nu reis ik getroost onder 't heiligend kruis naar 't erfgoed hierboven in 't Vaderlijk huis. Mijn Jezus geleid mij door d' aardse woestijn, gestorven voor mij, zal mijn zwanenlied zijn.

(R. M. MacCheyne)

J. Kwantes

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen