WANT IK BEN EENZAAM

Heeft David dat ook niet gezongen in Psalm 25?

Eenzaam ben ik en verschoven:

Ja, d' ellende drukt mij neer. Als we zo eens om. ons; heenkijken, wat wordt er dan veel geleden, vaak in stilte waar soms niemand vanaf weet. Hoe komt het toch dat juist'in deze gejaagde tijd ieder druk is met het zijne? Moeten we onszelf niet beschuldigen en ons afvragen: Besteden we nog wel tijd aan onze naaste? Het is toch een bevel: „Een ieder zie niet op het zijne, maar een ieder zie ook op hetgeen der anderen is."

Eenzaam, omdat we met weemoed terugdenken aan degenen die ons. ontvielen door de dood. Een gemis, dat nooit meer vervuld wordt. Wat, kunnen we ons dan alleen voelen met ons verdriet, waar we haast niet over kunnen spreken.

Job zei: „Ik heb geen vertrooster, die met mij is." Wij kunnen met onze schrale troost zielen nog dieper wonden, maar de Heere kan en wil soms ónze bedroefde harten troosten met door Zijn Woord, tot ons te spreken. „Als één, die zijn moeder troost, alzo zal Ik u troosten." Wie dat ervaart mag dan zeggen: Zalig eenzaam, met God gemeenzaam.

Wat heeft ook Maria, de moeder des Heeren, een zware en eenzame beproevingsweg moeten gaan. Haar Kind Jezus werd geboren in een stal omdat er geen plaats was in de herberg. Toen het Kind 40 dagen oud was en in de tempel door Jozef en Maria de Heere werd opgedragen, zegende Simeon hen en zei daarna tot, Maria: „Een zwaard zal door uw eigen ziel gaan." Had ze niet gezongen: „Mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker"? En nu dit woord-van Simeon.

Wat zal er een zwaard door haar ziel gegaan zijn, toen ze met Jozef en het Kind moest vluchten naar Egypte. Maar wat zal ook die kindermoord van Bethlehem haar in het diepst van haar ziel hebben aangegrepen.

Moest ze ook niet terugtreden, toen Jozef en zij Hem met angst zochten? Hij moest zijn in de dingen Zijns Vaders!

Antwoordde Jezus niet tot haar op de bruiloft te Kana: „Vrouw, wat heb ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen." Weer moest zij een stap terug.

Haar zwaarste strijd zou echter nog aanbreken, toen Hij alleen Zijn kruisweg moest gaan. En toch bij de kruispaal vinden we Maria en Johannes, waar het zwaard .door haar ziel snijdt .Zij bleef daar staan omdat de Kruiseling, haar Zoon, haar vasthield.

Het zwaard ontwaakte hier tegen haar Kind, opdat Hij door Zijn lijden en sterven ook voor haar de eeuwige zaligheid zou verdienen. Door deze weg van smartelijke eenzaamheid zal zij Hem zien als haar Zaligmaker! Maar temidden van dit lijden ontfermt Zich Jezus over haar en zegt: „Vrouw, zie uw zoon!", haar wijzende op Johannes en tot Johannes die naast haar staat: „Zie uw moeder!" Hier wordt de aardse band tussen Jezus en Maria doorbroken, maar Maria krijgt een andere zoon terug. Ja meer nog: de geestelijke band met Christus wordt nu bevestigd in Zijn bloed. Ze houdt Hem over als haar Borg en Zaligmaker.

Wat heeft het gebod der liefde geklonken op Golgotha's heuvel: „En van die ure nam haar de discipel in zijn huis." Want dan breken de uren aan dat de Zoon van God Zelf in de zwartste duisternis en de diepste eenzaamheid moet uitroepen: „Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? " Hij heeft de pers alleen getreden, opdat Maria en al Zijn kinderen tot God zouden genomen en nimmermeer van Hem verlaten worden. Dan is het goed verdrukt te zijn geweest en wordt het eeuwig waar:

Dan zingen zij, in God: verblijd, Aan Hem gewijd, Van 's Heeren wegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen