OP ZIEKENBEZOEK VIA DE POST

, , 'k Zal gedenken" is de titel van het boek met de vele foto's en herinneringen uit het verleden. Daarin is vastgelegd en ook aan de vergetelheid 1 ontrukt wat de Heere in het verleden heeft gedaan, hoe Hij met Zijn vinger de geschiedenis te midden van het voortwentelen van de twintigste eeuw heeft geschreven.

Misschien heeft u als bejaarde of zieke het. al ingezien en gelezen, en bij het zien van bekende foto's heeft het wellicht droeve maar ook mooie herinneringen wakker geroepen. Zodat u moest „gedenken" aan vorige dagen evenals de dichter: , , 'k Zal gedenken hoe voor dezen ons de Heer heeft gunst bewezen, 'k zal de wonderen gadeslaan, die Gij hebt van ouds gedaan." Zijn uw gedachten, bij het overdenken ook uitgegaan naar hen die reeds voorgingen, die door de Heere op de loopbaan geplaatst de goede strijd hebben gestreden, en nu de eerkroon mogen dragen door Hem die eeris een doornenkroon en spotmantel droeg?

Wat kunnen we als ernstige zieke slapeloze nachten doorworstelen, waarin we tevergeefs wachten op verkwikking en de „kroniek" van ons leven aan ons voorbijgaat en het wordt: „Wanneer ik Uwer gedenk op mijn legerstede, zo peins ik aan U in de nachtwaken." Koning Ahasveros kende ook zo'n slapeloze nacht. De Heere hield hem als het ware wakker, zodat het boek der gedachtenis gelezen moest worden. Uit de kronieken bleek, wat, Susans koning vergeten was.

Want Sions Koning was bezig ondanks alle boze aanslagen, Mordechai en al Zijn volk te richten met beleid. Zo doet de Heere nog, de zegeningen die wij vergeten zijn, doet I-Iij ons „gedenken", en leert ze ons tellen één voor één. Hij brengt in gedachtenis 1 door de Heilige Geest: , , 't Is niet alleen dit kwaad dat roept om straf, neen 'k ben in ongerechtigheid geboren", zodat, onze smeekbede wordt: „Gedenk niet meer aan 't kwaad dat wij bedreven". Kennen we dat, en mogen we door genade weten: „Ik gedenk uw zonden niet"?

, , 'k Zal gedenken" die bange februarinacht in 1953, waarin ouderen en jongeren door het water in hun slaap werden verrast. In deze dagen zullen weer oude wonden bloedend schrijnen bij het denken aan geliefden die omkwamen in de golven. Vele zeeuwse en flakkeese bejaarden moesten ervaren: „Al de grote waterstromen zijn Heer over mij gegaan, en mij over 't hoofd gekomen, maar Gij hebt mij bijgestaan." Bij het „gedenken" van deze ramp getuigen de vele grafstenen: „Memento Mori", gedenk' te sterven, voor de doden die in de Heere stierven werd het:

De schelp ligt hier beneden, De parel, boven 't stof Geeft nu "de Heere eeuwig De dank en alle lof. Want dwars door stroom en winden, Door nacht en golfgebruis, Haalt God Zijn Sionieten Op 't onverwachtste Thuis,

In de Betuwe wacht een drietal zieken op onze post, de vrouwenverenigingen van Geldermalsen en Waardenburg zijn zusterverenigingen. Zij vroegen of wij aan hun zieke leden wilden gedenken. Draagt elkanders lasten! Hun adressen zijn: mevr, Bloos-Walinga (80), van Heemstraweg-oost 14, 5301 KE Zaltbommel mevr. van Doorn-de Bruin (59), Eikenlaan 25, 4194 TN Meteren mevr. van den Burg-Pellegrom (75), Wilhelminastraat 31, 4194 TT Meteren

Bij het „gedenken" aan vorige jaren mevrouw Bloos, toen u nog presidente van de vrouwenvereniging was, geve de Heere u nu stille berusting in Zijn beleid met Davids bede: „Denk aan 't vaderlijk meedogen, Heer waarop ik biddend pleit, milde handen, vriend'lijk ogen, zijn bij U van eeuwigheid."

Deze genade hebben wij allen nodig, maar ook in 't bijzonder u mevrouw Van Doorn, daar u steeds nierspoelingen moet ondergaan, dat het met alle levensvragen voor u mag zijn: „Denk aan mij toch in gena, om Uw goedheid eer te geven." Veel pijn en leed kan er geleden worden-bij het ouder worden mevrouw Van den Burg, ook als we niet zo goed meer kunnen lopen, maar wie Hem need'rig valt te voet, zal van Hem: zijn wegen leren!

De vrouw van ds. Los die jong ging sterven, nog maar 30 jaar oud, was verlangend om heen te gaan. „Ik ga sterven, ik ga sterven, en dat baart me geen verdriet, lang in Kedar rond te zwerven, is slechts bitter zielsverdriet. Ik ga 'sterven, ik ga sterven, 't lemen hutje valt in gruis en dus roep ik duizend werven: Heere, Heere! haal mij thuis!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen