DISKRIMINEREN WIJ OMDAT WE VASTHOUDEN AAN DE BIJBEL?

Diskriminatie is een vorm van onrecht! Mensen die vanwege ras, godsdienstige overtuiging of sociale positie gediskrimineerd worden, ervaren dit veelal als een pijnlijk onderscheid. Je behoeft slechts te denken aan de positie van christenen in kommunistische landen — waar de vrijheid van godsdienst wordt beperkt — om je enigszins voor te stellen wat diskriminatie betekent.

Zeker vandaag niet! In onze samenleving wordt het begrip diskriminatie veelvuldig gebruikt om mensen te beschuldigen die niet meegaan met het streven naar gelijke rechten voor iedere leefwijze, ook al is die leefwijze in strijd met de bijbelse normen.

We zijn in ons land zelfs al zover dat de overheid in een wetsontwerp iedereen die vasthoudt aan bijbelse normen van diskriminatie beschuldigt. Het nieuwe voorontwerp van een wet gelijke behandeling wijst onmiskenbaar in deze richting. Als dit ontwerp eenmaal wet is geworden zal het namelijk verboden zijn om onderscheid te maken tussen mensen om de reden dat zij man, vrouw, homofiel, heter of iel, getrouwd, ongehuwd samenwonend' of alleenstaand zijn. Het wetsontwerp „gelijke behandeling" moet een anti-diskriminatiewet worden! De norm voor deze gelijke behandeling van mensen is wat mensen daar zelf over denken. Wat maatschappelijk aanvaardbaar is geworden. Geen enkele absolute norm mag hier een rol spelen. De vraag kan gesteld worden waaraan de overheid het recht ontleent om een bepaalde visie op de gelijkheid van alle mensen door middel van de

wet dwingend op te leggen aan ons volk. De vraag, kan ook gesteld worden waarom de overheid dat deel van ons volk dat wil vasthouden aan de normen van Gods Woord beschuldigt van diskriminatie. De Memorie van toelichting op dit wetsontwerp geeft een antwoord op deze vragen. In de toelichting op de artikelen die onderwijs, vorming en opleiding betreffen, lees ik: „Aangezien het emancipatieproces er ten zeerste bij gebaat is wanneer in het onderwijs reeds aandacht wordt geschonken aan de gelijkwaardigheid van mensen en het doorbreken van rolpatronen, meent de Regering dat het toepassen van het antidiskriminatiebeginsel daarbij een zeer belangrijk facet vormt."

Duidelijker kan het niet gezegd worden. De overheid erkent dat ze zich schaart in de rij van hen die bestaande waarden willen doorbreken en christelijke normen willen laten verdwijnen. Mensen die deze normen wel willen vasthouden worden dan van diskriminatie beticht. Klemmend bracht prof. dr. W. H. Velema dit onder woorden op de voorlichtingsbijeenkomst van de Evangelische Alliantie toen hij zei: Iiier wordt een nieuwe zedelijkheid als verplichtende norm aan ons allen opgelegd, Het grieft ons dat in d'it land een groep burgers zich moet richten naar nieuwe normen. Wij weigeren te aanvaarden dat dit aan ons allen wordt voorgeschreven. Wij achten de normen van de Schrift niet diskriminerend. 's Mensen vrijheid wordt inderdaad door Gods Woord ingeperkt. De mens is niet vrij om zelf te bepalen wat goedi en kwaad is. Het gebod 1 van God is de norm voor ons leven. Hieraan wordt nu door de overheid recht en ruimte ontzegd. Men moet Gode echter meer gehoorzaam zijn dan mensen!"

Het wetsontwerp geeft ook aan dat deze wet straks niet van toepassing zal zijn op voorzieningen en aktiviteiten van godsdienstige aard. De overheid heeft ingevolge de Grondwet de plicht de vrijheid van dogsdienst te eerbiedigen. De Memorie van toelichting laat er echter geen misverstand over bestaan dat aktiviteiten die een „verwijderd verband" vertonen niet tot de uitzonderingen behoren. Wat is verwijderd verband? Hierbij wordt gedacht aan voorzieningen en aktiviteiten waarin het maatschappelijke, rekreatieve of sociaal-kulturele element overheerst. Tal van christelijke organisaties op het terrein van het jeugdwerk, de maatschappelijke dienstverlening, het onderwijs e.d. vallen dus wel onder het werkingsgebied van de wet. Er is sprake van vrijheid van spreken, 's zondags in de kerk, maar er is geen vrijheid van handelen! Handelingen die uit onze overtuiging voortvloeien zijn verboden. Terecht wees prof. Velema er op dat hier het belijden én het publieke handelen op onaanvaardbare wijze worden gescheiden.

Ik kan tot geen andere konklusie komen dan dat hier sprake is van een ernstige bedreiging voor de christelijke organisaties in ons land. Er is dunkt mij alle reden voor om ook als Jeugdbond van de Gereformeerde Gemeenten op dit ontwerp van een wet „gelijke behandeling" bij het Ministerie van C.R. M. te reageren.

Kort samengevat zullen we duidelijk moeten maken:

— onze ernstige bezwaren tegen beschuldiging van diskriminatie, omdat we willen vasthouden aan de normen van de Bijbel;

— waarom wij van mening zijn dat op grond van de Bijbel geen sprake kan zijn van een algemene erkenning van de gelijkwaardigheid van mensen. De Bijbel maakt onderscheid tussen verantwoordelijkheden van mensen op grond van geslacht (man/ vrouw). De Bijbel wijst ons voor de samenleving van man en vrouw de weg van het huwelijk, met uitsluiting van andere samenlevingsvormen. De Bijbel veroordeelt de homosexuele praxis, maar wijst ons anderzijds de weg van barmhartigheid en mededogen voor hen die worstelen met een homosexuele geaardheid;

— onze ernstige bezwaren tegen ontkoppeling van het belijden en de publieke handelwijze die uit dit belijden voortvloeit.

Een protest is nodig, maar laten we ons dan ook ernstig afvragen of wij •— in ons leven van iedere dag —• buigen voor het gezag van het Woord. Vasthouden aan de Bijbel is meer dan een protest. De lïeere wil van harte gediend zijn, ook door jou!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen